۹۰۹۲خط مقدم فریاد
نظرات |

خط مقدم فریاد

عباس(ع)

سکوت

سنگین و پرهیاهو

صف می‌آراست

گلوی شورشی تو

_ در خط مقدم فریاد_

بر یال ذوالجناح باد

دستی دوباره می‌کشید

و زیر تابش خورشید

آه از نهاد علقمه برمی‌خاست!

سکوت

سنگین و پرهیاهو

درهم می‌شکست

گلوی شورشی تو

بر یال ذوالجناح باد

شتک می‌زد

علقمه _سرخ و سیراب_

در زیر زانوان تو می‌غلتید

و خورشید

بر کوهان کوه‌های برهنه

به اسارت می‌رفت...

             سید حسن حسینی



:: مرتبط با: حضرت ابوالفضل عباس علیه السلام ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1387/05/17
زمان : 06:08 ق.ظ
۹۰۹۱نقطه پرگار عشق
نظرات |

نقطه پرگار عشق

قمر بنی هاشم

امشب است آن شب كه شادى بر در دربار عشق         حلقه مى‌كوبد كه عقل آمد پى دیدار عشق

ساقیا لبریز كن امشب ز مى پیمانه را                         تا به مستى پرده بردارم من از اسرار عشق

سینه زن‌ها، سینه چاكان، سینه سرخان را بگو             دست افشانى كنید آمد سپه‌سالار عشق

تا كه سازد پرچم خودكامگى را سرنگون                      زد قدم در ملك عالم میر و پرچمدار عشق

نقطه پرگار هستى گر حسین بن على است               آمد از ره پاسدار نقطه پرگار عشق

تا دهد سرمشق جانبازى به جانبازى ما                      آمد آن جانبازى قطعه قطعه پیكار عشق

آن كه با تیغ كجش شد قامت اسلام راست                 آمد از ره تا ببوسد سنگر ایثار عشق

تشنه لب رفت و برون شد تشنه و لب تشنه كرد          جان شیرین را نثار مقدم دلدار عشق

بر سر پیمان نشست و با عدو پیمان نبست                داد سر با سرفرازى تا كه شد سردار عشق

دست داد و دست از فرزند زهرا بر نداشت                  كز مقام و مرتبت شد جعفر طیار عشق

چشم داد و چشم بر خوان ستمكاران ندوخت              تا كه شد سیراب از سرچشمه سرشار عشق

می‌شود مستور زیر ابر تا روز معاد                             ماه بیند روى ماهش تا كه نگردد خار عشق

از على باید چنین فرزند تا روز مصاف                          همچو گل پرپر شود تا كه نگردد خار عشق

شیر حق را شرزه شیرى داد حق، كز هیبتش             روبهان را مى‌كند در دهر تار و مار عشق

اى بنازم بر چنین آزاد مردى كز شرف                         گوى سبقت برده در ایثار با اقرار عشق

آفرین بر همت مردانه‌اش كز یك نگه                          چون على وا مى‌كند صدها گره از كار عشق

رحمت حق باد بر شیر تو اى ام البنین                       این چنین شیرى نمودى هدیه بر دادار عشق

تا كه او باب الحوائج هست دست حاجتى                  شاعر ژولیده را نبود بر اغیار عشق

                                                                                                                         " ژولیده نیشابوری



:: مرتبط با: حضرت ابوالفضل عباس علیه السلام ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1387/05/17
زمان : 06:08 ق.ظ
۹۰۹۰تو باب الحوائجی
نظرات |

تو باب الحوائجی

ساقی کربلا

مرد صالحى در كربلا سكونت داشت، پسرش كه او نیز فرد پاكى بود بیمار سخت شد، پدر او را شب به كنار حرم حضرت ابوالفضل (علیه السلام) آورد و متوسّل به آن حضرت گردید و مخلصانه از او خواست شفاى فرزندش را از درگاه خدا بخواهد. هنگامى كه صبح شد، یكى از دوستان آن مرد صالح، نزد او آمد و گفت : من امشب خواب عجیبى دیده ام كه مى خواهم بازگو كنم و آن اینكه:

در خواب دیدم حضرت عباس (علیه السلام) شفاى پسرت را از درگاه خدا، مسئلت مى كند، در این هنگام، فرشته اى از جانب رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نزد عباس (علیه السلام) آمد و گفت : رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود:

" اى ابوالفضل، در مورد شفاى این جوان، شفاعت نكن زیرا اجل حتمى او فرا رسیده است، و عمر تقدیر شده او به پایان رسیده و ایام زندگیش به سر آمده است"

حضرت عباس(علیه السلام) به آن فرشته فرمود: سلام مرا به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) برسان و بگو به واسطه وجود تو به درگاه خدا دست نیاز آورده ام و شفاعت كن و از خدا شفاى این جوان را بخواه.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) لبخندى زد و به عباس (علیه السلام) فرمود: باز گرد خداوند چشمت را روشن خواهد كرد، تو باب الحوائج هستى، و از هر كه بخواهى شفاعت كن و خداوند به بركت وجود تو، این جوان بیمار را شفا داد، آنگاه از خواب بیدار شدم

فرشته بازگشت و سلام عباس (علیه السلام) را به رسول خدا (صلی اله علیه و آله) رسانید و پیام او را به آن حضرت ابلاغ كرد.

رسول اكرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: برو به عبّاس بگو، اجل آن پسر به پایان رسیده است، او پیام پیامبر را به عباس رسانید، عباس (علیه السلام) باز همان پاسخ اول را داد، و این موضوع سه بار تكرار شد.

سرانجام عباس (علیه السلام) در حالى كه رنگش تغییر كرده بود برخاست و به محضر رسول خدا (صلی الله علیه و آله) آمد: و عرض كرد: اى رسول خدا! آیا خداوند مرا "باب الحوائج " (وسیله برآوردن حوائج) نام ننهاده است؟

مردم مرا با این نام مى شناسند و مرا شفیع قرار داده و به من متوسل مى گردند، اگر چنین نیست، این لقب مرا از من بگیرید.

پیامبر (صلیه اله علیه و آله) لبخندى زد و به عباس (علیه السلام) فرمود: باز گرد خداوند چشمت را روشن خواهد كرد، تو باب الحوائج هستى، و از هر كه بخواهى شفاعت كن و خداوند به بركت وجود تو، این جوان بیمار را شفا داد، آنگاه از خواب بیدار شدم.



:: مرتبط با: حضرت ابوالفضل عباس علیه السلام ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1387/05/17
زمان : 06:08 ق.ظ
۹۰۸۹راز رشید
نظرات |

راز رشید

حضرت عباس(ع)

 

به گونه‌ی ماه

نامت زبانزد آسمان‌ها بود

و پیمان برادریت

با جبل نور

چون آیه‌های جهاد

محکم

تو آن راز رشیدی

که روزی فرات

بر لبت آورد

و ساعتی بعد

در باران متواتر پولاد

بریده بریده

افشا شدی

و باد

تو را با مشام خیمه‌گاه

در میان نهاد

و انتظار در بهت کودکانه‌ی حرم

طولانی شد

تو آن راز رشیدی

که روزی فرات

بر لبت آورد

و کنار درک تو

کوه از کمر شکست    

                    زنده یاد سید حسن حسینی



:: مرتبط با: حضرت ابوالفضل عباس علیه السلام ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1387/05/17
زمان : 06:08 ق.ظ
۷۲۰۷دریا و عباس
نظرات |

دریا و عباس

دریا صدا زد ای لبت عطشان، من آبم                                                               آبی بنوش ای آتشت کرده کبابم

عباس گفت ای آب حاشا کز تو نوشم                                                              آید صدای ناله‎ی اصغر به گوشم

دریا صدا زد ساقی عطشان که دیده؟!                                                             ای بحر را هم داده آب از اشک دیده

عباس گفت ای آب آتش شو به کامم                                                               پیداست در تو عکس لب‎های امامم

دریا صدا زد تا کنی یاریّ عترت                                                                        از من دهانی تَر کن ای دریای غیرت

عباس گفت از تشنگان شرمنده هستم                                                          آخر نگاه فاطمه باشد به دستم

دریا صدا زد تو همه هستِ حسینی                                                                نیرو بگیر از من که خود دستِ حسینی

عباس گفتا اوست مولا، من غلامم                                                                 بی او بُوَد آب روان آتش به کامم

دریا صدا زد ای زده آتش به هستم                                                                  من چون تو بر داغ لب تو تشنه هستم

عباس گفتا تشنه‎تر از تو رباب است                                                                 در سینه‎اش آتش به جای شیر ناب است

دریا صدا زد گر نمی‎نوشی ز من آب                                                                 آب از چه همره می‎بری با این تب و تاب

عباس گفتا وعده دادم بر سکینه                                                                     تا آب آرم بهر گل‎های مدینه

دریا صدا زد ای همه ایثار و صبرت                                                                   زیبد که تا محشر بگردم دور قبرت

 

                                                                                                                                              "غلامرضا سازگار



:: مرتبط با: حضرت ابوالفضل عباس علیه السلام ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1386/10/26
زمان : 09:01 ق.ظ
 

 




.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات