شهید رمضان، بزرگترین مبارزِ با فتنه
نظرات | ادامه مطلب

امام علی

ماه مبارك رمضان اگر چه كه طبق فرمایش پیامبر اكرم صلی الله علیه واله « شهر الله » (1) است و ماه خداست و از طرفی بهار قرآن است (2)، ماهی است كه نزول قرآن در آن رخ داده (3)، شب قدر در آن مخفی گشته و ماه روزه است و با شنیدن اسم رمضان به یاد خدا و قرآن و روزه و لیالی قدر می افتیم.

اما باید توجه داشت كه لیلة القدر ارتباط ملائكة الله با امام است و نگارنده در مقاله ای كه به همین مناسبت در سال گذشته نوشته ام عرض كرده بودم كه از آیات و روایات بدست می آید كه اهمیت ماه رمضان به خاطر نزول قرآن و اهمیت قرآن به خاطر نزول در شب قدر و اهمیت شب قدر به خاطر آن ولیی است كه ملائكة الله به همراه روح اعظم به خدمتش شرفیاب می شوند علاوه بر این كه در فرهنگ شیعه ماه رمضان با نام امام متقین امیرالمۆمنین علیه السلام گره خورده و نه تنها ماه آشنایی با خدا و قرآن و روزه و عبادت است بلكه می توان گفت ماه امامت نیز می باشد .

ماه رمضان ماهی است كه اهمیت مسأله امامت را به آن شكلی كه شیعه به آن می نگرد به امت اسلامی نشان می دهد و بیان می دارد كه اگر جامعه ای به وصیت پیامبر خود در رابطه با جانشینی وی اهمیت نداد به چه سرنوشتی دچار خواهد شد و چه گروه هایی در جامعه اسلامی جولان خواهند داد، ناكثین و قاسطین و مارقین .

 آن چنان جامعه اسلامی بعد از پیامبر صلی الله علیه واله در اثر دوری از اهل بیت علیهم السلام عقب گرد نمود و دچار انحطاط شد كه در درون این جامعه گروه هایی پرورش یافتند كه دنبال سلطنت و میراث خواری از بیت المال بودند ( قاسطین و ناكثین ، معاویه و طلحه و زبیر ) یا این كه در عین تمسك به بعض از ظواهر اسلام آن چنان از حماقت برخوردار شدند كه شكم زن باردار مسلمان را می شكافتند و جنین او را هم به قتل می‌رساندند اما در عین حال اگر خرمایی بر زمین افتاده بود و آن را می خوردند برای كسب حلالیت به دنبال صاحبش می‌گشتند. امروز نیز سرنوشت جامعه اسلامی را مشاهده می كنیم. وهابیت مسلط بر عربستان و حرمین شریفین اگر كسی مصحف را بر زمین بگذارد او را توبیخ می نماید اما قتل عام كودكان و زنان مسلمان و حتی مثله نمودن جنازه ها و به دهان كشیدن قلب آنان را كه كار همسر ابوسفیان است به راحتیِ خوردن آب، مرتكب می شود و آن را مباح می شمرد. آیا واقعا مسیحیت و یهودیت تحریف شده یا بودیسم یا هر مكتب دیگری از چنین امر هولناكی كه اسم اسلام را هم به یدك می كشد ، بهتر نیست !!

یكی از ویژگی های بارز شهید این ماه كه از شئون امامت اوست مبارزه با فتنه هایی است كه امت اسلام به آن دچار بود تا جایی كه طبق نهج البلاغة فرمود : « أنا فقأت عین الفتنة » من چشم فتنه را كور كردم، جهان اسلام باید بداند كه از هیچ فتنه ای در أمان نخواهد ماند مگر این كه به مكتب بزرگترین مبارزه كننده با فتنه رجوع نماید



:: مرتبط با: حضرت علی علیه السلام ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/05/6
زمان : 08:20 ق.ظ
همراهی نزدیکتر از سایه‌ی تو
نظرات | ادامه مطلب

مرگ کفن

مرگ واژه ای است که فکر همه را به خود مشغول کرده است. اینکه حقیقت مرگ چیست؟ و آیا انسان با مرگ نابود می شود و زندگی جدیدی بعد از آن نخواهد داشت؟ آیا از مرگ باید ترسید؟ اینها سۆالاتی است که هر انسان آزاد اندیش در طول زندگی با آن مواجه می شود. سۆال دیگر اینکه جواب پرسشهای مربوط به مرگ را باید از چه کسی جویا شد؟ بنظر کسی که هم به حقیقت و هدف انسان و جهان آگاه تر است و هم به خدا نزدیکتر که او آفریننده انسان و جهان است بهتر می تواند پاسخ پرسشهای پایان حیات دنیایی را بدهد. و بعد از پیامبر عظیم الشأن اسلام صلى اللَّه علیه و آله چه کسی از امام علی بن ابی طالب علیه السلام  آگاه تر و نزدیکتر به خداوند متعال است.

 

این مقاله در صدد است تا مرگ را از منظر آنت بزرگوار توصیف نماید.

عدم ترس از مرگ

امام علی علیه السلام از مرگ نمی ترسید زیرا هم تصور صحیحی از مرگ داشت و آن را پایان کار انسان نمی دانست و هم عملی جز خیر انجام نداده بود آن هم در اوج اخلاص تا از نتیجه عملش نگران باشد.

َ قَالَ علیه السلام :‏ أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ الدُّنْیَا دَارُ مَمَرٍّ وَ الْآخِرَةَ دَارُ مُسْتَقَر.[1]

در داستان لیلة المبیت هم آمده است: «همانا خداوند به پیغمبر صلى اللَّه علیه و آله دستور داد كه به على علیه السلام فرمان دهد در جاى او بخوابد و او را از گزند دشمنان به جان خود حفظ كند، رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله این دستور را اجرا كرد. امام على علیه السلام از شنیدن آن گریست.

پیغمبر صلى اللَّه علیه و آله فرمود: على، آیا گریه‏ات براى ترس‏ از مرگ‏ است؟

امام على علیه السلام عرض كرد: نه سوگند به آن كس كه تو را به راستى بر انگیخته است اى پیغمبر خدا، ولى گریه ‏ام از جهت بیم بر جان توست، آیا تو سالم مى‏ مانى؟

پیغمبر صلى اللَّه علیه و آله فرمود: بلى.

امام علیه السلام: اكنون از جان و دل مى ‏پذیرم و با خوشى و گوارایى جانم را در راه تو فدا مى‏كنم آنگاه در بستر خوابید و رو پوش پیغمبر صلى اللَّه علیه و آله را به روى خود كشید.»[2]

موقعى كه ابن ملجم لعنة اللّه علیه، بر أمیرالمۆمنین علیه السّلام ضربت زد و آن حضرت را از مسجد به منزل آوردند و مردم در أطراف امام على علیه السّلام جمع شدند آن بزرگوار حمد و ثناى خداى را بجاى آورد

توجه به یاد مرگ

امیرالمۆمنین على علیه السلام فرموده است، اى مردم! بترسید از خدایى كه چون سخن بگویید مى‏شنود و چون چیزى را در ضمیر خود نهان دارید، مى‏داند و به یاد مرگ باشید، همان چیزى كه چون از آن بگریزید به شما خواهد رسید و اگر در جایى مقیم باشید، شما را فرو مى‏گیرد و اگر شما آن را فراموش كنید، او شما را یاد مى‏كند.[3]

ثمره یاد مرگ



:: مرتبط با: حضرت علی علیه السلام ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/05/6
زمان : 08:19 ق.ظ
بر سر سفره مناجات مولا
نظرات | ادامه مطلب


یکی از مهمترین عبادات، دعا کردن است و هر کس به زبان خود و به مقتضای حال خود می‌تواند دعا کند. با این حال، بسیار پسندیده‌ است که برای دعا کردن هم به بزرگان دین رجوع کنیم تا بهترین سبکهای ارتباط با خدا را از آنان بیاموزیم. در این نوشته می‌خواهیم دعاهایی را که از زبان امیرالمۆمنین علیه السلام برای ما نقل شده است، به شکل مختصر معرفی کنیم.


مناجات شعبانیه و اعمال مشترکه ماه شعبان

در کنار دعاهایی که به ذهن خودمان می‌ رسد و خواندن خدا با آنها اشکالی هم ندارد، می ‌توانیم به نشانه دوستی و پیروی و به نیت همراه شدن و اثر گرفتن، دعاهای اهل بیت علیهم السلام را هم بخوانیم. ضمن آنکه هر یک از این دعاها، ‌خود کلاس درسی کامل است و راه و روش درست و زیبا سخن گفتن با خدا را می‌آموزد.

دعاهایی که از طرف یکی از معصومین علیهم السلام به ما رسیده است، مأثوره می‌گویند. چندین دعا و مناجات مأثور از طرف امیرالمۆمنین علیه السلام به ما رسیده است که به شکل خلاصه درباره آنها توضیح می‌دهیم. در اینجا به این دعاها و مناجاتها می‌پردازیم: دعای کمیل - دعای صباح - دعای مشلول – دعای مستشیر -  دعای سریع الاجابة - مناجات موجود در دیوان منسوب به امام علی علیه السلام - مناجات شعبانیه - مناجات آن حضرت در مسجد کوفه.

دعای کمیل

از دعاهای معروف و از بهترین دعاهاست که دعای خضر علیه السلام است و حضرت امیرالمۆمنین علیه السلام آن را به کمیل که از یاران خاصش بود، تعلیم فرموده است و در باب اول مفاتیح الجنان آمده است. این دعا حاوی استغفار و جملات بسیار زیبا در خطاب به خداوند و درخواستهایی سطح بالا از خداوند است.

دعای صباح

دعایی که به هنگام صبح خوانده می‌شود و در ابتدا با عبارتهای زیبای مربوط به صبح خدا را می‌خواند (اللهم یا من دلع لسان الصباح بنطق تبلجه...) و سپس صفات خدا را با عباراتی نو بیان می‌دارد و پس از چند عبارت بدیع درباره صلوات بر پیامبر صلی الله علیه وآله وارد دعا و نیز گفتگو با خدا می‌شود که پر از معنا و پر از زیبایی است و در انتهای آن عبارت معروف "الهی قلبی محجوب و نفسی معیوب" قرار دارد و در باب اول مفاتیح الجنان آمده است.



:: مرتبط با: حضرت علی علیه السلام ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/05/6
زمان : 08:18 ق.ظ
نامه‌ای از امام علی(علیه السلام) برای پدران
نظرات | ادامه مطلب

امام علی

امروزه بسیاری از پدران در جهل و نادانی مسلم در نحوه تربیت پسران خود به سر می برند و اصولا راه درست تربیت و رفتار با فرزندان خویش بویژه پسران خود را نمی دانند. و مسئله مهم تر این است که در این راه رهنمودهای فراوانی هم دارند ولیکن بخاطر عدم توجه به آنها در تاریکی جهل به سر می برند .

امام علی(علیه السلام) نامه ای دارند به فرزندشان امام حسن مجتبی(علیه السلام) که در واقع باید گفت تعلیمی است برای جامعه اسلامی که چگونه با جوانان خویش رفتار نمایند و در تربیت آن ها از چه اهرمهایی استفاده کنند. نامه حضرت چنین آغاز می شود:

«از پدر فانی، اعتراف دارنده به گذشت زمان، مسکن گزیده در جایگاه گذشتگان، و کوچ کننده فردا به فرزندی آرزومند چیزی که بدست نمی آید... و تو را دیدم که پاره تن من، بلکه همه جان منی، آن گونه که اگر آسیبی به تو رسید به من رسیده است، و اگر مرگ به سراغ تو آید زندگی مرا گرفته است، پس کار تو را کار خود شمردم، و نامه ای بر تو نوشتم، تا تو را در سختی های زندگی رهنمون باشد، حال من زنده باشم یا نباشم...(1)»

آن گاه نکاتی را تذکر می دهد که در این مجال تنها تعدادی از آنها را بیان می کنیم، به این شرح:

 

پدر قبل از دیگران دل جوانش را فتح کند

در این دوران جوان سخت حساس است ممکن است هواهای نفسانی و دزدان دل و عاطفه زودتر از پدر دل او را به دست آورد و او را برای خویش تربیت کند، لذا پدر و یا معلمان و هادیان قبل از همه باید این سنگر مهم را فتح نماید، امام علی(علیه السلام) به همین مطلب بعد از مقدمه و نکاتی اشاره دارد می فرماید:

یا بنی انّی لمّا رایتنی قد بلغت سنّاً و رأیتنی ازداد وهناً، بادرت بوصیتی الیک و اوردت خصالاً منها قبل ان یعجل بی اجلی...؛

 پسرم! هنگامی که دیدم سالیانی از من گذشت، و توانایی رو به کاهش رفت به نوشتن سفارشم برای تو شتاب کردم، و ارزش های اخلاقی را برای تو برشمردم پیش از آن که اجل فرا رسد... و پیش از آن که خواهشها و دگرگونی های دنیا به تو هجوم آورند و پذیرش و اطاعت مشکل گردد: و انّما قلب الحدث کالارض الخالیة ما القی فیها من شی ءٍ قبلته فبادرتک قبل ان یقسو قلبک و یشتغل لبّک...؛ زیرا قلب (نوجوان) و جوان چونان زمین نکاشته است هرچه در آن پاشیده شود می پذیرد، پس در تربیت تو شتاب کردم، پیش از آن که دل تو سخت شود، و عقل تو به چیز دیگری مشغول گردد...؛

امام علی(علیه السلام) نامه ای دارند به فرزندشان امام حسن مجتبی(علیه السلام) که در واقع باید گفت تعلیمی است برای جامعه اسلامی که چگونه با جوانان خویش رفتار نمایند و در تربیت آن ها از چه اهرمهایی استفاده کنند

و آن گونه که پدری مهربان نیکی ها را برای فرزندش می پسندد، من نیز بر آن شدم تو را با خوبی ها تربیت کنم، زیرا در آغاز زندگی قرار داری، تازه به روزگار روی آورده ای، نیّتی سالم و روحی با صفا داری).2(

 

ـ بیان احکام حلال و حرام



:: مرتبط با: حضرت علی علیه السلام , نهج البلاغه ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/03/28
زمان : 08:15 ق.ظ
آورده اند که....
نظرات | ادامه مطلب

امام علی

داوریها و قضاوتهاى عادلانه امیرمومنان امام علی علیه السلام كاملا بى سابقه است، و دشمن بسان دوست اعتراف كرده كه قضاوت على علیه السلام از همه امت صحیح تر بوده است. ایشان در هر قضیه اى با پیگیرى دقیق و عمیق ماجرا، و طرح و تدبیر نقشه هایى حیرت آور، و الهام گرفته از امدادهاى غیبى نیرنگ مكاران و جرائم مجرمین را كشف و شخص جانى را ناگزیر از اقرار نموده و حق را به صاحب حق رسانده و حدود الهى را بدون كمترین اغماض و با قاطعیت تمام به اجراء درآورده و به قضاوتهاى سطحى و پوشالى اكتفا ننموده است .

آن حضرت فرمود: اگر بر بساط قضاوت تكیه زنم حكم مى كنم بین پیروان تورات به توراتشان و پیروان انجیل به انجیلشان و پیروان قرآن به قرآنشان ، بطورى كه هر كدام به نطق آمده بگویند: على به عین آنچه كه در ما هست داورى نموده است.

 

حكم او حكم قطعى است

امام باقر علیه السلام فرمود: رسول خدا صلى الله علیه و آله، على علیه السلام را به یمن فرستاد، در آنجا اسب شخصى از اهل یمن گریخت و با پاى خود به مردى لگد زد و او را كشت، اولیاء مقتول صاحب اسب را گرفتند و نزد على علیه السلام  آوردند و بر او اقامه دعوى كردند. صاحب اسب گواه آورد كه اسبش گریخته و آن مرد را كشته است، على علیه السلام خون مرد كشته شده را هدر ساخت، اولیاء مقتول از یمن نزد رسول خدا صلى الله علیه و آله آمدند و از حكم على علیه السلام شكایت كردند و گفتند: یا رسول الله ! على به ما ستم كرد، و خون صاحب ما را هدر كرده است.

پیامبر صلى الله علیه و آله فرمو: على ستمكار نیست و براى ستم آفریده نشده و ولایت و سرورى بعد از من با على است و حكم او حكم قطعى است و قول او قول صحیح است. كسى رد حكم و قول و ولایت على را نكند مگر كافر و حكم و قول و ولایتش را نپسندد الا مۆمن.

اهل یمن چون این توصیف را از پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم درباره على علیه السلام شنیدند گفتند: یا رسول الله ما به قول و حكم على راضى شدیم، رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود: همین توبه شما است از آنچه كه گفتید.(1)

 

مثل روز روشن

عبداللّه بن عبّاس حكایت نموده است :روزى عمر بن خطّاب به امام علىّ بن ابى طالب علیه السلام گفت : یا ابا الحسن ! تو در حكم و قضاوت بین افراد، بسیار عجول هستى و بدون آن كه قدرى تأمّل كنى ، قضاوت مى نمائى ؟!

امام علىّ علیه السلام به عنوان پاسخ ، كف دست خود را جلوى عمر باز كرد و فرمود: انگشتان دست من چند عدد است ؟

عمر پاسخ داد: پنج عدد مى باشد.



:: مرتبط با: حضرت علی علیه السلام ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/03/2
زمان : 08:32 ق.ظ
 

 




.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic