و سئل عن الایمان

فقال : الایمان معرفه با لقلب ، و اقرار با للسان ، و عمل با لاركان .

ح /227
ترجمه : از امیرالمؤ منین علیهالسلام ، پر سیدند كه :ایمانچست ؟
فرمود:ایمانعبارت است : شناخت قبلى ، اعتراف و اقرار به زبان ،عمل با اعضاء و جوارح بدن
شرح : ایمان حقیقى : نشانه هائىدارد، كه هر كس این نشانه ها را در خود داشتهباشد، مؤ من حقیقى است .
امام علیه السلام ، براى مؤ من حقیقى ، سه نشانه اصلى و مهم تعیینفرموده است ، كه ما نیزبا توجه به آنها میتوانیم مؤ منان حقیقى را بشناسیم . طبق فرموده امام (ع ) مؤ من حقیقى كسى است كه :
* اولا شناخت قبلى داشته باشد. یعنى از صمیم قلب و از ته دل ، وجود خدا را شناخته باشد، و صمیمانه معتقدباشد كه اصول دیناسلام ، یعنى یگانگى خداوند متعال ، نبوت حضرت محمد (ص )، و فرارسیدن روز قیامت ، عدل خداوند و جانشینى امامان علیهالسلام ، بر حق است .
* ثانیا به زبان اعتراف كند، یعنى اعتقادات الهى و اسلامى خود را برزبان آورد، و هموارهكلمه شهادتین را به زبان جارى سازد، و به یگانگى خدا و نبوت حضرت محمد (ص ) اقرار كند.
* ثالثا وظایف اسلامى خود را با اعضاء بدنش انجام دهد، یعنى وضو ساختن، نماز خواندن ،روزه گرفتن ، بدنگرفتن با زبان بد نشنیدن با گوش ، نگاه حرام نكردن با چشم ، و... تمام وظائفى را كه خداوند براى اعضاءبدن او تعیین فرموده است ، بطور صحیحو كامل به انجام رساند.
بنابراین ، كس كه یكى از این نشانه ها، یا قسمتى از این نشانه ها رانداشته باشد، نمىتوان خود را مؤ من حقیقى بداند.

بازدیدها [] - نظرات []

موضوع: نهج البلاغه، 

نگاه به زیردستان

و اءكثر اءن تنظر الى من فضلت علیه فان ذلك من اءبواب الشكر

نامه /69
ترجمه : به افراد پائین تر از خود،زیاد بنگر، كه این نگریستن ها، درهاى شكر گزارىرا به روى تو باز مى كند.
شرح : انسان باید، در موردنعمتهائى كه خداوند به او داده است ، همیشه شكرگزار باشد، و نشان دهد كه قدر آن نعمتهاى خدا را بداند، و بخاطر آنها در برابر خداوند شكر گزار باشد، لیاقت و شایستگى رسیدن بهنعمتهاى بیشتر را نیز بدست آورد.
اما كسى كه قدر نعمتهائى كه خداوند به او داده است ناراضى باشد،نعمتهاى خدا را تلف مىكند، و نشان مى دهد لیاقت آن نعمتها را ندارد. در آن صورت ، نه تنها نعمت بیشترى بدست نمى آورد، بلكه آنچه كه دارد از دست مى دهد.
ما، براى قدر نعمتهاى خداوند را بدانیم ، باید همیشه به افراد پائینتر از خود نظر داشتهباشیم . یعنى كسانى را نگاه كنیم ، كه كمتر از ما، از نعمتهاى خداوند برخوردار شده اند. در این صورت ، نه تنها از آنچه داریمناراضى نخواهم بود، بلكه احساس رضایتو خوشنودى خواهیم كرد. و از خداوند سپاسگذار خواهیم بود. هر چه بیشتر به اینگونه افراد نگاه كنیم ، درهاى شكر گزارى ،بیشترى به روى ما باز خواهند شد، زیرادر این نگاه كردنها، به نعمت هاى خود بیشتر آگاه خواهیم شد و شكر خداوند را بیشتر بجاى خواهیم آورد. سعدى ، شاعر بزرگایرانى مى گوید: در ایام جوانى ، روزىكفش نداشتم و از این رو، از زندگى خود سخت ناراضى بودم و بسیار گله و شكایت میكردم . اما وقتى بیرون رفتم ، مردى را دیدم كهكنار دیوار نشسته است و پا ندارد. با دیدناو، یكباره به خود آمدم و به درگاه خداوند شكر گزارى كردم كه اگر كفش ندارم ، در عوض دو پاى سالم دارم كه بدون كفش ‍ هم مىتوانم با آنها راه بروم .
ما نیز به جاى آنكه به پاى بى كفش خود نگاه كنیم ، باید به كسانى كهاصلا پا ندارندبنگریم و خدا را شكر گوئیم .
البته آنچه كه شرح داده شده دلیل این نیست كه انسان پیوسته زندگى خودرا در یك حالت سكوننگهداشته و بعنوان رضایت از تقدیر هیچگاه حقوق خود را مطالبه نكند. در زمان طاغوت از این نصیحت سعدى براى ساكت نگهداشتنمردم استفاده میكردند والى آنچه كهما امروز میگوئیم فقط براى شكر نعمتهاى الهى است و بس

بازدیدها [] - نظرات []

موضوع: نهج البلاغه، 

نرم خویى زمینه دوستى

من لان عوده كثفت اءغصانه ح /214

ترجمه : كسى كه درخت وجودش ، چوب نرمباشد، شاخه هاى انبوه و فراوان ، از آن سرمى زند.
شرح : امام علیه السلام ، در اینكلام نغز و پرمعنى ، انسان را به درخت تشبیهفرموده است ، و دوستان انسان را، مانند شاخه هاى درخت دانسته است .
در میان درختان ، آن درختى كه جنس چوبش ، نرم تر باشد، شاخه هاىبیشترى از آن سر میزند.و درختى كه پرشاخه تر است ، اولا سایه گسترده ترى دارد كه عده بیشترى میتوانند در آن بیاسایند، ثانیا میوه هاى بیشترىمیدهد كه باز، دیگران ، فایده بیشترى ازآن مى برند. در نتیجه ، چنین درختى ، از توجه و مراقبت بیشترى هم برخوردار خواهد شد، و بیشتر به آن رسیدگى خواهند كرد. انساننیز، اگر درخت و جودش نرم باشد، یعنىاگر نرمخوى و خوش اخلاق و مهربان و گشاده رو باشد، شاخه هاى بیشترى خواهد داشت ، یعنى دوستان بیشترى گرد او جمع خواهندشد. در نتیجه هم دوستانش از او محبت خواهنددید و هم خود او از توجه و محبت عده بیشترى برخوردار خواهد شد.

بازدیدها [] - نظرات []

موضوع: نهج البلاغه، 

ناتوانتر از ناتوانترین

اعجز الناس من عجز عن اكتساب الاخوان ، و اعجزمنه من ضیع من ظفربهمنهم .

ح /12
ترجمه : ناتوان ترین مردم كسى است كهدر بدست آوردن دوست ، ناتوان باشد، و ناتوانتر از او، كسى است كه دوست بدست آمده را، از دست بدهد.
شرح : توانایى انسان ، تنها درقدرت جسم و زور بازو نیست . بلكه توانایىروحى و اخلاقى ، بالاتر و با ارزش تر از توانائى جسم و تن است . قدرت جسمى ، با گذشت زمان و افزایش سن و سال از بینمى رود، اما توانایى روحى و اخلاقى ، بر اثر گذشت زمان بیشتر میشود، و انسان راقوى تر و ورزیده تر مى كند.
پس ما، ضمن آنكه براى سلامت تن و قدرت جسم خود، باید ارزش و اهمیت قائل باشیم و در حفظ آن بكوشیم ، باید سعى كنیمكه توانایى روحى و اخلاقى هم بدستآوریم و هر روز به مقدار آن بیفزائم .
على علیه السلام مى فرماید: یكى از نشانه هاى قدرت روح و توانایىاخلاق ، این است كهانسان بتواند با اخلاق خوب و رفتار انسانى و مناسب ، براى خود دوستان زیادى پیدا كند. پس كسى كه نمى تواند براى خود دوست صمیمى وخوبى پیدا كند. از لحاظ روحى واخلاقى ، عاجز و ناتوان است .
اما، ناتوان تر از او، كسى است كه دوستى را پیدا كرده ، نتواند براىهمیشه نگه دارد. یعنى با رفتار بد و اخلاقنامناسب خود، دوستان بدست آمده را، از دست بدهد و در زندگىاجتماعى ، تنها بماند. زیرا نگهدارى دوست ، دشوارتر از بدست آوردن دوست است . یعنى براى حفظ دوستان بدست آمده ، بیش ازیافتن دوستان جدید، قدرت روحى و اخلاقلازم است .

بازدیدها [] - نظرات []

موضوع: نهج البلاغه، 

میانه رو تنگدست نمى شود

ماء اءعال من اقتصد ح /140

ترجمه : كسى كه در خرج كردن میانهروى كند، تنگدست نمى شود.
شرح : بهترین راه ، براى داشتن یكزندگى آسوده و راحت ، میانه روى در خرجكردن است . و این ، راهى هست كه در اسلام و قرآن به ما مى آموزند. خداوند، در قرآن كریم ، به مؤ منان میفرماید: كه در زندگى میانهرو باشند. نه آنقدر خسیس باشند و كم خرجكنند كه حتى آسایش خود و خانواده شان خراب شود. و نه آنقدر ولخرج باشد و مال خود را دور بریزند كه به فقر و تنگدستى دچارشوند.
سخن امام علیه السلام نیز به ما مى آموزد: انسان ، هر قدر هم كه درآمد زیاد داشته باشد،اگر در خرج كردن اندازه نگه ندارد، در آمدش تمام مى شود، و خودش نیز تنگدست و محتاج مى شود، اما كسى كه عقل معاشدارد پولش ‍ را به اندازه خرج مى كند، هیچگاهتنگدست و محتاج نخواهد شد.

بازدیدها [] - نظرات []

موضوع: نهج البلاغه،