کدام گناهان کبیره؟!
نظرات |


امام صادق

پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه وآله برای هدایت امتش دو چیز را به یادگار گذاشت؛ یکی قرآن و دیگری اهل بیتش؛ و بی تردید بهترین پاسخگوی مسائل امت اسلامی این دو نعمت گرانبهایند. مسلمانان باید برای هدایت خویش به هر دوی اینها مراجعه کرده و تمسک کنند. زیرا به فرموده پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله این دو هرگز از هم جداشدنی نیستند. (1) یعنی حقیقت دین تنها با مرجع قرار دادن هر دوی اینها در کنار هم ممکن است. نه قرآن به تنهایی و نه اهل بیت علیهم السلام منهای قرآن. این است که خود اهل بیت علیهم السلام نیز نظراتشان را با قرآن تطبیق می دادند تا همه بفهمند که اهل بیت علیهم السلام از قرآن جدا نیستند. در اینجا به یک از پرسشهایی که از امام ششم شده است و از ایشان خواسته شده که آن را از قرآن بیان کنند آورده می شود تا روشن شود که آگاه ترین اشخاص به معارف قرآنی کیانند.

 

اجتناب از کدام کبائر

ابن شهر آشوب در كتاب مناقب مى‏نویسد: عمرو بن عبید به نزد امام صادق علیه السلام رفت و این آیه از قرآن را خواند كه: از كبائرى كه از آنها منع شده ‏اید، اجتناب كنید(2).

سپس گفت: دوست دارم گناهان كبیره را از قرآن بشناسم. امام علیه السلام قبول كرد و آنها را چنین برشمرد:

(1) شرك به خدا: كه در قرآن آمده است: به راستى خداوند نمى‏آمرزد كه بدو شرك ورزیده شود.(3)

(2) ناامیدى از رحمت خدا: كه در این باره در قرآن فرموده است: و جز گروه كافران از رحمت خدا نومید نشوند.(4)

(3) عاق والدین: آن كس كه عاق مى‏شود ستمكاره و تیره روز است و در این باره قرآن مى‏فرماید: و به مادرم مهربانم كرد و مرا ستمكاره و تیره بخت قرار نداد (5).

(4) قتل نفس: كه در آیه ‏اى آمده است: هر كس مۆمنى را به عمد بكشد مجازات او جهنم است كه در آن براى همیشه معذب خواهد بود. خدا بر او خشم و لعن كند و برایش عذابى بزرگ فراهم سازد.(6)

(5) تهمت زدن به زنان عفیفه: كه قرآن در این باره می فرماید: به راستى آنان كه به زنان با ایمان عفیفه و بى‏ خبر از كار بد تهمت بستند به یقین در دنیا و آخرت مورد لعن قرار گرفتند و براى ایشان عذابى است بزرگ‏ (7).

(6) خوردن مال یتیم: قرآن در این باره گوید: همانا كسانى كه اموال یتیمان را به ستم‏ مى‏خورند جز این نیست كه در دلهایشان آتش مى‏ خورند و به زودى در آتش فروزان خواهند افتاد (8).

(7) فرار از جنگ: قرآن در این باره می فرماید: هر كس كه در روز جنگ به آنها پشت كرد و گریخت به طرف غضب و خشم خدا روى آورده و جایگاهش جهنم است و چه بد جایگاهى است‏ (9).

حقیقت دین تنها با مرجع قرار دادن هر دوی اینها در کنار هم ممکن است. نه قرآن به تنهایی و نه اهل بیت علیهم السلام منهای قرآن. این است که خود اهل بیت علیهم السلام نیز نظراتشان را با قرآن تطبیق می دادند تا همه بفهمند که اهل بیت علیهم السلام از قرآن جدا نیستند.

(8) رباخوارى: كه در این باره فرموده است: كسانى كه ربا مى‏خورند نتوانند بایستند جز مانند آن كه به وسوسه و فریب شیطان دیوانه شده است‏ (10).

(9) زنا: در این باره نیز آمده است: به زنا نزدیك نشوید كه آن كارى بس زشت و راهى بسیار ناپسند است‏ (11). و نیز گفته شده است: آنان زنا نمى‏ كنند و هر كس چنین كند كیفرش را خواهد یافت‏ (12).

(10) سوگند دروغ: قرآن در این باره فرماید: به راستى آنان كه پیمان و سوگندهاى خود را به بهایى اندك بفروشند هیچ بهره‏اى در آخرت براى آنان نیست و خدا با ایشان سخن نگوید و در روز قیامت به آنان ننگرد و پاكشان نسازد و برایشان عذاب دردناكى است‏ (13).

(11) خیانت: و درباره خیانت فرموده است: هر كس خیانت ورزد به كیفر آن خواهد رسید (14).

(12) ندادن زکات: در این باره قرآن گوید: و كسانى را كه طلا و نقره ذخیره مى‏كنند و آن را در راه خدا انفاق نمى‏كنند به عذابى دردناك مژده ده. روزى كه در آتش دوزخ گداخته شوند و پیشانى و پشت و پهلوى آنها را بدان داغ نهند و به آنها بگویند این است آنچه براى خود ذخیره كردید پس اكنون بچشید آنچه را كه جمع مى‏كردید (15).

(13) گواهى دروغ: در این باره قرآن فرموده است: و كسانى كه شهادت دروغ ندهند (16).

 (14) كتمان شهادت: در این باره فرماید: هر كس شهادت را كتمان كند قلبش گنهكار است‏ (17).

قرآن

(15) شراب نوشى: در این باره در حدیث آمده است: نوشنده شراب چون پرستنده بت است.

(16) ترك نماز: پیامبر صلی الله علیه وآله در این باره فرمود: هر كس به عمد نماز را ترك كند خدا و رسول او از وى بى‏زار خواهند بود.

(17) پیمان‏شكنى و قطع رحم: قرآن در این باره گوید: كسانى كه پیمان خدا را پس از بستنش مى‏شكنند و آنچه را كه خداوند به وصل آن فرمان داده، قطع مى‏كنند و در زمین فساد به بار مى‏آورند اینانند زیانكاران‏ (18).

(18) سخن ناروا: در قرآن آمده است: و از سخن ناروا پرهیز كنید (19).

(19) گستاخى در برابر خدا: قرآن گوید: پس آیا از مكر خدا ایمن شدند، پس از مكر خداوند ایمن نشوند مگر گروه زیانكاران‏ (20).

(20) ناسپاسى نعمت: قرآن در این باره فرماید: و اگر كفر ورزید به راستى كه عذاب من سخت است‏ (21).

(21) كم‏فروشى: كه قرآن درباره آن گفته است: واى بر كم‏فروشان‏ (22).

(22) لواط: قرآن درباره آن فرماید: كسانى كه از گناهان بزرگ و اعمال زشت دورى مى‏كنند (23).

(23) بدعت: كه پیامبر صلی الله علیه وآله فرمود: هر كس در چهره بدعت‏گذارى خندید به تحقیق او را بر تباه كردن دین خود یارى كرده است‏.(24)

در پایان به این نکته باید توجه شود که امام صادق علیه السلام در برشمردن گناهان کبیره در قرآن گاهی به روایت نبوی استشهاد می کنند و به آیه ای از قرآن اشاره ندارند؛ شاید از این باب باشد که پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله هر آنچه فرموده نیز وحی است و از خود سخنی نمی گوید همانطور که خود قرآن به این مطلب اذعان دارد: «ما ینطق عن الهوی؛ ان هو الاّ وحیُ یوحی». و  از طرفی کلام ایشان ناظر به آیات قرآنی و جهت تبیین آنان است و جدای از آن نیست.[25]

 

پی نوشت:

1. طبرسى، احمد بن على ، غفارى مازندرانى، احمد، الإحتجاج على أهل اللجاج (للطبرسی) / ترجمه و شرح غفارى، مرتضوى - تهران، چاپ: اول، 1371 ش. ج‏2، ص 139

2. نساء/ 31

3. نساء/ 48

4. یوسف/ 87

5. مریم/ 32

6. نساء/ 93

7. نور/ 23

8. نساء/ 10

9. انفال/ 16

10. بقره/ 275

11. اسراء/ 32

12.فرقان/ 68

13.آل عمران/ 77

14. آل عمران/ 161

15.توبه/ 35- 34

16. فرقان/ 71

17. بقره/ 283

18. بقره/ 27

19. حج/ 30

20. اعراف/ 99

21. ابراهیم/ 7

22. مطففین/ 1

23. نجم/ 32

24. سید محسن امین عاملى / مترجم على حجتى كرمانى‏، سیره معصومان، ناشر: سروش‏، تهران‏، چاپ:دوم ‏1376ش، ج‏6، ص 60  تا ص62.  

25. نجم/3- 4



:: مرتبط با: پیامبر اکرم ص ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1391/11/9
زمان : 08:44 ق.ظ
ندای وحدت از حنجره صادق آل محمد علیهم السلام
نظرات |


امام صادق
در وفیات و موالید اهل بیت علیهم السلام تنها به بعضی از زوایای زندگی آن بزرگواران توجه می شود كه اكتفا به آن موارد شایسته نیست. به طور مثال سال ولادت و شهادت ، نام مادر ، سن ، محل تولد و شهادت ، مدت امامت ، كیفیت شهادت كه همه این موارد علی رغم اهمیتی كه دارند نقطه اصلی و محوری زندگانی اهل بیت علیهم السلام نیستند تا ما تمام توجه خود را به این موارد منحصر نماییم. بلكه آنچه نقطه اصلی و محوری را تشكیل می دهد میراث گرانبهای علمی و عملی است كه آن بزرگواران برای ما به ارمغان آورده اند.
بررسی سیره عملی آنان در تعامل با خانواده ، اطرافیان ، همسایگان ، دوستان ، دشمنان و به طور كلی جامعه و حتی نحوه برخورد آنان با طبیعت و محیط زیست و نحوه رفتارشان با حیوانات و اموری از این قبیل و از همه این ها بالاتر تعالیم فقهی و اخلاقیشان و بالاتر از این ، تعالیم توحیدی و معرفتی آنان و بالاتر از این توسل و توجه قلبی به مقام منیع و شامخ این آسمانیان ، همه اموری هستند كه ما شیعیان به جدّ باید به دنبال آن باشیم و خود را از این انوار الهی محروم نسازیم !
ایام میلاد با سعادت امام صادق علیه السلام كه رئیس مذهبند، تقارن پیدا نموده با میلاد نبی مكرم اسلام صلی الله علیه وآله كه خالی از اسرار نیست و از آن می توان به تقارن نیرین تعبیر نمود.
این تقارن میمون و مبارك فرصت مناسبی است تا به تأمل در مورد بعضی از امور پرداخته شود چه این كه بدرستی این ایام به ایام وحدت نیز موسوم است ، امری كه حیاتی ترین احتیاج امت اسلامی را در روزهایی كه در آن به سر می بریم را تشكیل می دهد.
دشمنان منطقه ای و فرامنطقه ای مسلمانان خصوصا دشمنان شیعه با طرحها و برنامه های بسیار پیچیده به دنبال عملی ساختن طرحهای خود در كشور سوریه و عراق هستند كه بیداری مضاعف عموم مسلملنان و علی الخصوص شیعیان را می طلبد.
اگر امام صادق علیه السلام در زمان ما می زیستند چه دستوری برای ما مسلمانان در رابطه با این چنین توطئه های شومی ارائه می دادند!! لازم نیست چنین فرضی كنیم چرا كه امام صادق علیه السلام با علم امامت خود چنین روز دنیای اسلام را مشاهده می كردند كه فرمودند :
ما شیعیان نیز باید مواظب باشیم تا مبادا همان طور كه وهابیت به اسم توحید به دنیای استكبار خدمت های شایانی را ارائه می دهد ما نیز به اسم تولی و تبری افعالی را مرتكب شویم كه همان نتیجه ای را كه استكبار جهانی از رفتار وهابیت صید می نماید از رفتار ما نیز بدست بیاورد !!
به عیادت مریض های اهل تسنن بروید !
امانت آنها را ادا كنید!
به نفع آنان در دادگاه شهادت دهید!
در تشییع جنازه مردگان آنها حضور پیدا كنید !
در مساجد آنها نماز بگذارید !
تا بگویند كه فلانی جعفری است (1) بگویند فلانی شیعی است (2) كه این گونه عمل می كند و این من را خوشنود می‌سازد !
پس با این توصیف بعد از قرآن و پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله، امام صادق علیه السلام را به حقیقت می توان اولین منادی وحدت نامید. چرا كه برای همدلی بین مسلمانان فرمودند :
« من صلی معهم فی الصف الأول كان كمن صلی خلف رسول الله » (3) .
یعنی كسی كه به همراه برادران اهل تسنن در صف اول نماز جماعت شركت كند مانند كسی است كه پشت سر رسول خدا صلی الله علیه وآله نماز خوانده و به او اقتدا كرده باشد !
حال مقایسه ای كنیم بین این فرمایشات امام صادق علیه السلام و فتاوای وهابیت تكفیری و سلفی كه خون مسلمین بی گناه را از زن و كودك گرفته تا پیر جوان در عراق و پاكستان و سوریه ، مباح می شمرند و كارهای خود را به قرآن نسبت می‌دهند و قرآن را به زیباترین شكل به زیور طبع مزین می سازند و خود را به عنوان نماینده دنیای اسلام به جهانیان معرفی می نمایند ، تا ببینیم كدام با قرآن مطابقت دارد !!
قرآن كریم می فرماید:
« واعتصموا بحبل الله جمیعا و لاتفرقوا » (4) .
« إنما المۆمنون إخوة » (5) .
« من الذین فرقوا دینهم شیعا كل حزب بما لدیهم فرحون » (5) .
« ولا تقولوا لمن ألقی إلیكم السلام لست مۆمنا تبتغون عرض الحیاة الدنیا » (6) .
تبری نه تنها با وحدت منافات ندارد بلكه باعث استحكام آن و مۆید آن نیز می باشد چرا كه تبری به معنی بیزاری جستن از دشمنان اهل بیت علیهم السلام است یا همان اظهار برائت می باشد كه بارزترین مصداق دشمنان اهل بیت علیهم السلام در دنیای امروز امریكای جهانخوار و صهیونسم خبیث می باشند كه حتی بسیاری از مسلمین غیر شیعه نیز امروز آن را انجام می دهند
ما شیعیان نیز باید مواظب باشیم تا مبادا همان طور كه وهابیت به اسم توحید به دنیای استكبار خدمت های شایانی را ارائه می دهد ما نیز به اسم تولی و تبری افعالی را مرتكب شویم كه همان نتیجه ای را كه استكبار جهانی از رفتار وهابیت صید می نماید از رفتار ما نیز بدست بیاورد !!
ناگفته نماند كه این مطالب به معنی تضعیف تبری و تولی هرگز نمی باشد چرا كه تبری نه تنها با وحدت منافات ندارد بلكه باعث استحكام آن و مۆید آن نیز می باشد چرا كه تبری به معنی بیزاری جستن از دشمنان اهل بیت علیهم السلام است یا همان اظهار برائت می باشد كه بارزترین مصداق دشمنان اهل بیت علیهم السلام در دنیای امروز امریكای جهانخوار و صهیونسم خبیث می باشند كه حتی بسیاری از مسلمین غیر شیعه نیز امروز آن را انجام می دهند و تبری از دشمنان تاریخی اهل بیت علیهم السلام نیز مستلزم اسم بردن از آنان نیست كه دارای توابعی خواهد بود بلكه در این مورد نیز باید به سیره خود اهل بیت علیهم السلام تأسی نماییم كه از اسم بردن به همراه توهین از مقدسات سایر فرق و مذاهب خودداری می كردند و در واقع در این مورد به دستور قرآن عمل می نمودند كه می فرماید :
« ولاتسبوا الذین یدعون من دون الله فیسبوا الله عدوا بغیر علم » (7) .
به بتها ناسزا مگویید تا این كه بت پرستان از روی جهالت به خدای شما ناسزا نگویند !!
و به سیره جدّ بزرگوارشان امیرالمۆمنین علیه السلام تأسی می نمودند كه در نهج البلاغه از ایشان نقل شده كه در هنگام دشنام اصحابشان به معاویه و یاران وی، فرمودند :
« إنی أكره لكم أن تكونوا سبّابین » (8) .
من برای شما نمی پسندم كه اهل ناسزا گویی باشید !
پی نوشت ها :
1-كافی ج2 كتاب العشره حدیث 5 .
2- تحف العقول ص488 .
3- كافی ج3 ص380 .
4- آل عمران / 103 .
5- روم / 32 .
6- نساء / 94 .
7- انعام / 108 .
8- نهج البلاغه ، طبع عبده ، ج6 ص186 .


:: مرتبط با: پیامبر اکرم ص , امام جعفر صادق علیه السلام ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1391/11/9
زمان : 08:31 ق.ظ
هر قدر می‌توانید بر پیامبر صلوات بفرستید!
نظرات | ادامه مطلب


رسول خدا مظهر مهربانی و رحمت الهی است. قرآن کریم توصیفات بسیار زیبایی را از خلق و خوی آن پیامبر خاتم بیان داشته است. آیاتی از قرآن به معرفی و توصیف حالات و مناقب حضرت ختمی مرتبت پرداخته است.
در این مجال پای صحبتهای شیرین و شیوای روحانی خوشرو  و فاضل حجة الاسلام والمسلمین دکتر محمد شیخ‌الاسلامی استاد حوزه و دانشگاه می‌نشینیم و با آیاتی که خداوند در آنها وظایف ما را در مقابل پیامبر اکرم ذکر فرموده آشنا می‌شویم.
حضرت محمد
چرا باید در زندگی، اخلاق و الگوی اصلی زندگی ما، زندگی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله باشد؟
یکی از جهات اصلی و دلایل مهم آن این است که پیامبر (صلی الله علیه وآله) فراتر از یک انسان عادی است و وقتی در آیات قرآن غور می کنیم می رسیم به اینکه در حقیقت پیامبر شخصیت و حقیقت بزرگ در عالم هستی می باشد.
بنابراین وقتی می خواهیم با یک شخصیت بزرگی ارتباط برقرار کنیم طبیعی است که این ارتباط ورای همه ارتباط های دیگر است که در طول زندگی خود با آنها در ارتباط بوده ایم.
قرآن چند نکته در رابطه وظایف ما در قبال پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله بیان می کند که در این مجال مختصری از آن را بیان می کنیم :
بعضی از اینها مخصوص پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله است و بعضی از اینها مخصوص پیامبر و هر کسی دیگر است که در نگاه ما بزرگ و باعظمت می باشد. (که در این بُعد حتی اهل بیت ، علما ، پدر و کسانی که حق حکومتی بر گردن آنها نهاده شده است مثل ولایت فقیه نیز در این بحث دخیل می شوند)
آیه ی 104 سوره بقره
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَقُولُواْ رَاعِنَا وَقُولُواْ انظُرْنَا وَاسْمَعُوا ْوَلِلكَافِرِینَ عَذَابٌ أَلِیمٌ
خدا در این آیه می فرماید: مردم وقتی می خواهید با پیامبر صحبت کنید لاَ تَقُولُواْ رَاعِنَا...
مردم یک اصطلاحی داشتند که می گفتند رعایت حال ما را بکن- برای وقتی بود که کسی فرد هم سطح خود را می خواست صدا بزند - اما وقتی به پیامبر می رسی بگویید ای پیامبر به ما نگاه کن و به حرف ما گوش کن ْوَلِلكَافِرِینَ عَذَابٌ أَلِیمٌ
فارغ از واژه راعنا- انظرنا- واسمعوا- یک نکته مهمی در اینجا کشف می شود و آن اینکه: انسان در مواجه با پیامبر و صحبت با پیامبر باید مواظب تک تک الفاظش باشد.
 وقتی شما می خواهید با فردی مثل پیامبر صحبت کنید باید مواظب باشید که نوع واژه هایی را انتخاب می کنید . برای صحبت با او باید دقت کامل و توجه ریزبینانه ای داشته باشیم که دقیقاً چه چیز می خواهیم بگوئیم.
ما هرچه با افراد صمیمی ترمی شویم خوب طبیعتاً آداب می ریزد و طبیعتاً خیلی راحت تر و خودمانی تر صحبت می کنیم. احتراماتی که 2 نفر غریبه با هم دارند 2 دوست با هم ندارند اما تصور نکنیم که حالا که خیلی از پیامبر شنیدیم و حال می خواهیم با او صحبتی داشته باشیم و می خواهیم عرض حالی کنیم بگوئیم: حالا پیامبر از خودمان است! هر جور دلمان بخواهد با او حرف می زنیم! خیر! در واژه هایمان در ارتباط با پیامبر باید دقت کنیم و خداوند از ما طلب می کند.
یکی از وظایف ما در قبال پیامبر این است که با پوست و گوشت خود احساس کنیم که در محضر پیامبر خدا هستیم. یعنی آدم واقعاً نگاه و توجه پیامبر اکرم را بر اعمال خودش بفهمه و احساس کند، آن وقت است که با تقویت چنین حسی در وجود آدمی، انسان خیلی از کارها را انجام نمی دهد و از انجام آنها خجالت می کشد و به خیلی از کارها و گناهان تن نمی دهد
آیه ی 65 سوره نساء
خداوند در این آیه می فرماید: فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ یُۆْمِنُونَ حَتَّىَ یُحَكِّمُوكَ فِیمَا شَجَرَ بَیْنَهُمْ ثُمَّ لاَ یَجِدُواْ فِی أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَیْتَ وَیُسَلِّمُواْ تَسْلِیمًا
اینها ایمان نمی آورند مگر اینکه در همه ی دعواهایشان تو را حکم قرار دهند ثُمَّ لاَ یَجِدُواْ فِی أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَیْتَ بعد ، تو هر چه حکمی کردی آنها نه فقط به ظاهر بپذیرند بلکه در درون خودشان هم به حکم تو راضی باشند وَیُسَلِّمُواْ تَسْلِیمًا و در برابر تو تسلیم باشند.
بنابراین از آداب دیگر در برابر پیامبر اکرم این است که تسلیم بودن در برابر پیامبر اکرم در رفتار و سکنات ما دیده شود .
چرا که آدمی چند جور می تواند تسلیم کسی یا چیزی شود : بعضی ها تسلیم می شوند با اکراه- بعضی تسلیم می شوند با اینکه می گویند خوب بالأخره چاره ای جز تسلیم نیست- بعضی تسلیم هستند می گویند چون پیامبر است و باید تسلیم او بود. اما آنچه خداوند از ما می خواهد این است که نه فقط تسلیم شوید (بلکه باید تسلیم شوید) بلکه این تسلیم، تسلیم و افتخار واقعی باشد.
چرا که الان این صحبت ها می شود که تسلیم بودن یعنی چه؟! تسلیم بودن در جایی که عقل وجود دارد معنی ندارد- اینها  مال دوره ی بی علمی و املی است و ...
اما قرآن می گوید شما نه تنها تسلیم باشید ، بلکه در درون و در رفتارتان- به این تسلیم خود افتخار کنید و این تسلیم را در لحظه به لحظه ی زندگی خود به دیگران نشان دهید و بگویید ما افتخار می کنیم که پیامبر را دوست داریم و تسلیم او هستیم.
اگر آدم ها و مۆمنان این کار را انجام دهند مطمئن هستیم که خیلی این افرادی که دست به توهین پیامبر می زنند (آنچه در فضای اینترنتی و رسانه ای می بینیم) خیلی کم تر اتفاق خواهد افتاد.
خیلی از ما الان در اسلاممان منفعل هستیم یعنی مسلمان هستیم اما انگار خجالت می کشیم بگوییم پیامبر را دوست داریم و همین باعث می شود که طرف مقابل جرأت و جسارت پیدا کند تا جسارت ها و توهین هایی را ارائه دهد.
اگرما با افتخار تسلیم اسلام و پیامبر باشیم و برای این تسلیم و افتخارمان مبنا و استدلالی قائل شویم این مسأله کار را خیلی راحت می کند و هر کسی جسارت انجام هر کاری را پیدا نمی کند.
گناه



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. , پیامبر اکرم ص ,
:: برچسب‌ها: صلوات , پیامبر ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1391/11/8
زمان : 09:34 ق.ظ
روایاتی نویدبخش درباره صلوات
نظرات |


صلوات
ظاهر امر این است که ما با صلوات فرستادن برای رسول خدا صلی الله علیه و آله و اهل بیت مطهرش علیهم السلام دعا کرده و از خداوند متعال ترفیع درجه آن پاکان را خواستاریم. سوالی که ممکن است به ذهن آید این است که چنین کاری با قبول درستی و ارزشی که دارد چه سودی را متوجه ما می کند؟ به بیان دیگر؛ آیا صلوات برای کسی که آن را بر زبان جاری می کند نیز اثری دارد؟ نوشته زیر بر آن است تا با استناد به آیات و روایات برخی آثار صلوات را برشمرد.
نیل به فوز عظیم
قرآن کریم همگان را دعوت به اطاعت از خداوند متعال کرده و اثر این پیروی را هم نیل به رستگاری بزرگ اعلام می کند؛ مَنْ یُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ فازَ فَوْزاً عَظیماً.(71/احزاب)
یکی از دستورات الهی، صلوات بر محمد و آل محمد است که آیه 56 سوره احزاب و روایات مربوطه، ما را به آن رهنمون می سازند. بنابراین کسی که بر محمد و آل طاهرش صلوات می فرستد به این دستور الهی جامه عمل پوشانده و بنا به وعده قرآن کریم به فوز عظیم نائل خواهد شد.
پاسخ خداوند متعال به صلوات فرستنده
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: مَنْ صَلَّى عَلَیَّ مَرَّةً صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ عَشْراً؛ هر کس یک صلوات نثار من کند خداوند ده صلوات نثار او خواهد کرد و همینطور این نسبت را با ضریب ده ادامه دادند و در نهایت فرمودند هر کس هزار صلوات بفرستد لَا یُعَذِّبُهُ اللَّهُ فِی النَّارِ أَبَداً ؛ خداوند او را از آتش دوزخ می رهاند.[1]
یکی از دستورات الهی، صلوات بر محمد و آل محمد است که آیه 56 سوره احزاب و روایات مربوطه، ما را به آن رهنمون می سازند. بنابراین کسی که بر محمد و آل طاهرش صلوات می فرستد به این دستور الهی جامه عمل پوشانده و بنا به وعده قرآن کریم به فوز عظیم نائل خواهد شد
صلوات ملائکه و سایر مخلوقات بر صلوات فرستنده
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: مَنْ صَلَّى عَلَیَّ مَرَّةً صَلَّتْ عَلَیْهِ الْمَلَائِكَةُ؛ کسی که بر من یک صلوات فرستد؛ ملائکه بر او صلوات می فرستند و کسی که ملائکه بر او صلوات فرستند خدا بر او صلوات می فرستد و کسی که به این توفیق نائل شود تمام آسمان و زمین بر او صلوات می فرستند.[2]
نکته:
شاید در نگاه اول، این روایت عجیب و دور از باور به نظر آید؛ اما به مراجعه به قرآن این تعجب برطرف می شود؛ چرا که قرآن کریم تمام موجودات عالم را تسبیح گوی حق معرفی می کند؛ إِنْ مِنْ شَیْ‏ءٍ إِلاَّ یُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَ لكِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبیحَهُمْ؛ وهیچ چیزى نیست مگر اینكه همراه با ستایش، تسبیح او مى‏گوید، ولى شما تسبیح آنها را نمى‏فهمید(44/اسراء) حال که چنین است هیچ منعی ندارد که همگی همنوا با پروردگارشان بر کسی صلوات بفرستند.
شفاعت رسول خدا صلی الله علیه و آله نصیب او می شود
رسول خدا صلی الله علیه و آله به امیرالمومنین علیه السلام فرمود:یَا عَلِیُّ مَنْ صَلَّى عَلَیَّ كُلَّ یَوْمٍ أَوْ كُلَّ لَیْلَةٍ وَجَبَتْ لَهُ شَفَاعَتِی وَ لَوْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْكَبَائِرِ؛ هر کس، هر روز و یا هر شب بر من صلوات فرستد شفاعت من شامل او می شود؛ هر چند او اهل گناه کبیره باشد.[3]
کفاره
صلوات، کفاره گناهان است
امام رضا علیه السلام فرمود:مَنْ لَمْ یَقْدِرْ عَلَى مَا یُكَفِّرُ بِهِ ذُنُوبَهُ؛ کسی که قادر نیست کفاره گناهان خود را ادا کند فَلْیُكْثِرْ مِنَ الصَّلَوَاتِ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ؛ بر محمد و آلش بسیار صلوات فرستدفَإِنَّهَا تَهْدِمُ الذُّنُوبَ هَدْماً ؛ چرا که صلوات گناهان نابود می کند.[4]
خداوند امور دنیا و آخرت صلوات فرستنده را کفایت می کند
امام صادق علیه السلام فرمود: مردى نزد رسول خدا ص آمد و عرض كرد: اى رسول خدا! یك سوم دعاهاى خود را بشما اختصاص دهم؟ فرمود: نیكو است. عرض كرد: اى رسول خدا! نیمى از دعاهاى خود را مخصوص شما گردانم؟ فرمود: این بهتر است. عرض كرد: همه دعاهایم را براى شما قرار دهم؟ فرمود: در این صورت خداى عز و جل آنچه از كارهاى دنیا و آخرتت كه تو را اندوهناك می كند كفایت فرماید.
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: بین هر دعا و ملکوت(مقام اجابت دعا) حایلی قرار دارد که نمی گذارد دعا به اجابت برسد تا اینکه یُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ؛ دعا کننده بر محمد و آل او صلوات می فرستد. وقتی چنین کرد آن حجاب شکافته شده و دعا به هدف اجابت می رسد. اگر این کار نشد (صلواتی بر محمد و آلش نثار نکرد) دعای او بالا نخواهد رفت
شخصی پس از دعا در حق امام صادق علیه السلام؛ از آن حضرت پرسید: آن مرد چگونه دعایش را براى رسول خدا صلی الله علیه و آله قرار داد؟ امام ع فرمود:  لَا یَسْأَلُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ شَیْئاً إِلَّا بَدَأَ بِالصَّلَاةِ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ صلی الله علیه و آله؛ چیزى از خداى عز و جل درخواست نمی کرد جز اینكه ابتداء بر محمد و آلش علیهم السلام صلوات می فرستاد.[5]
 موجب استجابت دعا می شود
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: بین هر دعا و ملکوت(مقام اجابت دعا) حایلی قرار دارد که نمی گذارد دعا به اجابت برسد تا اینکه یُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ؛دعا کننده بر محمد و آل او صلوات می فرستد. وقتی چنین کرد آن حجاب شکافته شده و دعا به هدف اجابت می رسد. اگر این کار نشد (صلواتی بر محمد و آلش نثار نکرد) دعای او بالا نخواهد رفت. [6]
اجر هفتاد و دو شهید با یک صلوات
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر کس بگوید: صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ؛ خداوند اجر هفتاد و دو شهید را به او اعطا کرده و او را چنان از گناهان پاک می کند که گویا تازه از مادر متولد شده است.‏ [7]
بشارت به بهشت قبل از رحلت
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: مَنْ صَلَّى عَلَیَّ أَلْفَ مَرَّةٍ لَمْ یَمُتْ حَتَّى یُبَشَّرَ لَهُ بِالْجَنَّة؛ هر کس هزار صلوات نثار من کند قبل از رحلتش او را به بهشت بشارت خواهند داد.[8]


:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. , پیامبر اکرم ص ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1391/11/8
زمان : 09:14 ق.ظ
چگونه بر رسول خدا(ص) درود بفرستیم؟
نظرات |

مقام پیامبر (صلى اللَّه علیه و آله) آن قدر والا است كه آفریدگار عالم هستى و تمام فرشتگانى كه تدبیر این جهان به فرمان حق بر عهده آنها گذارده شده است بر او درود مى‏فرستند ، ما نیز باید با این پیام جهان هستى هماهنگ شویم ، زیرا كه صلوات ، كلید استجابت دعا و سبب سنگین شدن میزان مؤمن در قیامت مى‏شود .
*سلام و درود بر پیامبر (صلى اللَّه علیه و آله)
«إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَى النَّبِیِّ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِیماً ؛ همانا خداوند و فرشتگان او بر پیامبر درود مى‏فرستند اى كسانى كه ایمان آورده‏اید ! شما (نیز) بر او درود فرستید و به او سلام كنید سلامى همراه با تسلیم .» (احزاب 56)
مقام پیامبر (صلى اللَّه علیه و آله) آن قدر والا است كه آفریدگار عالم هستى و تمام فرشتگانى كه تدبیر این جهان به فرمان حق بر عهده آنها گذارده شده است بر او درود مى‏فرستند ، در آیه تصریح شده است كه شما نیز با این پیام جهان هستى هماهنگ شوید ، او یك گوهر گرانقدر عالم آفرینش است ، و اگر به لطف الهى در دسترس شما قرار گرفته ، مبادا ارزانش بشمارید ، مبادا ارج و مقام او را در پیشگاه پروردگار و در نزد فرشتگان همه آسمانها فراموش كنید ، او یك انسان است و از میان شما برخاسته ولى نه یك انسان عادى ، كسى است كه یك جهان در وجودش خلاصه شده است .
چگونه صلوات بفرستیم؟
در كتاب‏هاى ششگانه‏ى اهل سنّت روایاتى آمده كه از پیامبر اكرم (صلى اللَّه علیه و آله) پرسیدند : چگونه صلوات بفرستیم؟ حضرت فرمودند: بگویید؛ « اللهم صل على محمد و آل محمد » .
در صحیح بخارى (صحیح بخارى، حدیث 5880) (باب چگونگى صلوات بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) وقتى این حدیث را نقل مى‏كند ، در همان نقل حدیث ، كلمه‏ى «آل محمد» را حذف كرده ، چنین مى‏نویسد: از محمّد (صلّى اللَّه علیه و سلّم) پرسیدند: چگونه صلوات بفرستیم؟ فرمود: بگویید ؛ «اللهم صل على محمد و على آل محمد» !
در كنار نام پیامبر، ذكر صلوات مهم است . رسول خدا (صلى اللَّه علیه و آله) فرمود: «هر كه در كتاب و نوشته‏اى بر من صلوات فرستد ، تا آن صلوات در آن نوشته باقى است ، براى او پاداش خواهد بود .» (تفسیر روح البیان)
در حدیث مى‏خوانیم : « هر كس بر حضرت محمّد (صلى اللَّه علیه و آله) یك صلوات فرستد ، خداوند ده صلوات بر او مى‏فرستد و ده لغزش او را مى‏پوشاند .» (تفسیر مجمع البیان)
صلوات ، كلید استجابت دعا و سبب سنگین شدن میزان مؤمن در قیامت مى‏شود .
رابطه مردم و رهبر، رابطه صلوات و درود است!
خداوند در قرآن به پیامبرش مى‏فرماید : به زكات دهندگان صلوات فرست ؛ «خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً ... صَلِّ عَلَیْهِمْ» (توبه، 103) . در این آیه به مردم سفارش مى‏كند كه بر پیامبر صلوات فرستاده شود . آرى ، در اسلام رابطه مردم و رهبر، رابطه صلوات و درود است همان‏گونه كه در آیه 54 سوره انعام خدا به پیامبرش دستور مى‏دهد به كسانى كه به ملاقاتت مى‏آیند سلام كن ؛ «إِذا جاءَكَ الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِآیاتِنا فَقُلْ سَلامٌ عَلَیْكُمْ»
امام صادق علیه السلام فرمود: « درود خداوند به معناى رحمت ، درود ملائكه به معناى به پاكى یاد كردن و درود مردم به معناى دعاست .» (تفسیر نور الثقلین)
همانا خداوند و فرشتگان او بر پیامبر درود مى‏فرستند اى كسانى كه ایمان آورده‏اید ! شما (نیز) بر او درود فرستید و به او سلام كنید سلامى همراه با تسلیم
پیام‏های آیه :
1ـ هرگاه خواستید دیگران را به كار خیرى دعوت كنید ، اوّل خود و دست اندركاران شروع كنید . (خداوند براى فرمان صلوات به مردم ، اوّل از صلوات خود و فرشتگان نام مى‏برد .) «إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ یُصَلُّونَ»
2ـ صلوات خدا و فرشتگان دائمى است . «یُصَلُّونَ»
3ـ صلوات بر پیامبر، لازمه ایمان و از وظائف مؤمنان است . «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا»
4ـ درود لفظى كافى نیست ، تسلیم عملى نیز لازم است . «صَلُّوا عَلَیْهِ وَ سَلِّمُوا»
5ـ رابطه‏ى مردم و رهبر در حكومت الهى ، صلوات و سلام است . (علاقه‏ى قلبى كافى نیست، اظهار علاقه لازم است .) «صَلُّوا عَلَیْهِ وَ سَلِّمُوا»
نكات مهمی در آیه :
1- " صلات " و" صلوات " كه جمع آن است هر گاه به خدا نسبت داده شود به معنى فرستادن رحمت است ، و هر گاه به فرشتگان و مؤمنان منسوب گردد به معنى طلب رحمت مى‏باشد .
2- تعبیر به " یصلون" به صورت فعل مضارع دلیل بر استمرار است ، یعنى پیوسته خداوند و فرشتگان رحمت و درود بر او مى‏فرستند ، رحمت و درودى‏ پیوسته و جاودانى .
3- در اینكه میان "صلوا " و  "سلموا " چه فرقى است ، مفسران بحثهاى مختلفى دارند ، آنچه مناسب تر با ریشه لغوى این دو كلمه ، و ظاهر آیه قرآن به نظر مى‏رسد این است كه: "صلوا " امر به طلب رحمت و درود فرستادن بر پیامبر(صلى اللَّه علیه و آله) است ، اما "سلموا " یا به معنى تسلیم در برابر فرمان هاى پیامبر گرامى اسلام است ، چنان چه در آیه 65 سوره نساء آمده ؛ « ثُمَّ لا یَجِدُوا فِی أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَیْتَ وَ یُسَلِّمُوا تَسْلِیماً ؛ مؤمنان كسانى هستند كه به داورى تو تن دهند و حتى در دل از قضاوتت كمترین ناراحتى نداشته و تسلیم مطلق گردند .»
چنان كه در روایتى از امام صادق (علیه السلام) مى‏خوانیم: "ابو بصیر" از محضرش سؤال كرد منظور از" صلات " بر پیامبر (صلى اللَّه علیه و آله) را فهمیده‏ایم ، اما معنى تسلیم بر او چیست؟ امام فرمود : « هو التسلیم له فى الامور : منظور تسلیم بودن در برابر او در هر كاری می باشد .» ( مجمع البیان)
" ابو حمزه ثمالى " از یكى از یاران پیامبر (صلى اللَّه علیه و آله) به نام" كعب" چنین نقل مى‏كند : « هنگامى كه آیه فوق نازل شد عرض كردیم سلام بر تو را مى‏دانیم، ولى صلات بر تو چگونه است؟ فرمود : بگوئید ؛ « اللهم صل على محمد و آل محمد كما صلیت على ابراهیم انك حمید مجید، و بارك على‏ على محمد و آل محمد كما باركت على ابراهیم و آل ابراهیم انك حمید مجید».
از این حدیث هم چگونگى صلاة و درود بر پیامبر خدا روشن مى‏شود و هم معنى سلام . (مجمع البیان)
گرچه این دو معنى براى سلام كاملاً متفاوت به نظر مى‏رسد ، ولى با دقت مى‏توان آنها را به نقطه واحدى معطوف كرد و آن تسلیم قولى و عملى در برابر پیامبر (صلى اللَّه علیه و آله) است ، زیرا كسى كه به او سلام مى‏فرستد و تقاضاى سلامت او را از خدا مى‏كند ، نسبت به او عشق مى‏ورزد و او را به عنوان پیامبرى واجب الإطاعه مى‏شناسد .
هر كس بر حضرت محمّد (صلى اللَّه علیه و آله) یك صلوات فرستد ، خداوند ده صلوات بر او مى‏فرستد و ده لغزش او را مى‏پوشاند
4- آیا فرستادن صلوات بر پیامبر (صلى اللَّه علیه و آله) واجب است یا نه؟ و اگر واجب است در كجا واجب است؟ این سؤالی است كه فقها به آن پاسخ مى‏گویند :
تمام فقهاى اهل بیت آن را در تشهد اول و دوم نماز واجب مى‏دانند ، و در غیر آن مستحب ، و علاوه بر احادیثى كه از طرق اهل بیت در این زمینه رسیده در كتب اهل سنت نیز روایاتى كه دال بر وجوب است كم نیست .
از جمله در روایت معروفى ، عایشه مى‏گوید: سمعت رسول اللَّه (ص) یقول: «لا یقبل صلاة الا بطهور، و بالصلاة على : نماز بدون طهارت و درود بر من قبول نخواهد شد.»
از فقهاى اهل سنت  "شافعى" آن را در تشهد دوم واجب مى‏داند ، ولى بعضى مانند "ابو حنیفه" آن را واجب نشمرده‏اند . (تذكره علامه ، جلد 1 ، صفحه 126)
جالب اینكه " شافعى" همین فتوا را در شعر معروفش صریحاً آورده است ، در آنجا كه مى‏گوید :
یا اهل بیت رسول اللَّه حبكم
فرض من اللَّه فى القرآن انزله‏
كفاكم من عظیم القـدر انكم
من لم یصـل علیكم لا صلاة له‏
"اى اهل بیت رسول اللَّه محبت شما از سوى خداوند در قرآن واجب شده است، در عظمت مقام شما همین بس كه هر كس بر شما صلوات نفرستد، نمازش باطل است."(در كتاب نفیس" الغدیر" انتساب این اشعار را به امام شافعى از "شرح المواهب زرقانى" ، ج 7 ، ص 7 و جمعى دیگر آورده است.)


:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. , پیامبر اکرم ص ,
:: برچسب‌ها: صلوان , چگونه , بفرستیم ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1391/11/8
زمان : 08:44 ق.ظ
 

 




.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic