سرآغاز بدی‌ها از زبان مشعلدار خوبی‌ها
نظرات | ادامه مطلب

امام هادی

در سالروز ولادت امام هادی علیه السلام یکی از روایتهای مشهور ایشان را بازخوانی می‌کنیم تا به اهمیت آن در زندگی خود پی ببریم. در این روایت به عاملی مهم و روانشناختی درباره آزارگری‌ها می‌ پردازیم به امید آنکه این عامل را در وجود خود از بین ببریم.

 

بازبینی "خود"

در روایتی پرگهر و مشهور از فرزند پرنور جسم و جان پیامبر صلی الله علیه وآله، امام هدایتگر و سراسر پاک، ابوالحسن علی بن محمد علیهماالسلام در کتاب تحف العقول  می‌ خوانیم:

«مَنْ هَانَتْ عَلَیْهِ نَفْسُهُ فَلَا تَأْمَنْ شَرَّهُ»؛ هر که خود را خوار شمرد، خود را از شرش ایمن ندان.

به عبارت دیگر، همواره مراقب کسی باش که خود را خوار می‌داند و هرگز گمان نکن از آسیبهای او خلاص هستی.

از اینجا می‌فهمیم که طرز فکر هر کس درباره خودش تأثیر زیادی بر دیگران نیز دارد و تنظیم کننده روابط او با اطرافیانش می‌باشد. در میان مردم آنانی که خود را حقیر و بی‌ارزش حساب می‌کنند، تولید کننده شر هستند؛ هم برای خود و هم برای دیگران و عاقلان هرگز دست از مراقبت از خود در مقابل افراد خود کم بین بر نمی‌دارند.

بنابراین یکی از راه‌هایی که باعث می‌شود خطاهای عمدی و سهوی ما – و به عبارت دیگر شرهای ما – کم شود بازبینی "خود" است. به عبارت دیگر هرگاه شری از ما صادر می‌شود، خوب است قدری درباره طرز فکرمان درباره خودمان فکر کنیم و ببینیم که آیا خود را چگونه انسانی می‌پنداریم؟ آیا در نظر خومان موجودی کم ارزش شده‌ایم یا خیر؟

 

یک اصل مهم

در اینجا، جا دارد یک اصل روشن و اولیه را یادآوری کنیم که ما به علت مخلوق خدا بودن و به طور ویژه به علت انسان بودن – بدون توجه به سن و نژاد و تحصیلات و درآمد – مورد تکریم خداوند هستیم؛ اما ممکن است در طرز نگاهمان به خود دچار خطا شویم و خود را خوار و بی‌مقدار بدانیم.

طرز فکر هر کس درباره خودش تأثیر زیادی بر دیگران نیز دارد و تنظیم کننده روابط او با اطرافیانش می‌باشد. در میان مردم آنانی که خود را حقیر و بی‌ارزش حساب می‌کنند، تولید کننده شر هستند؛ هم برای خود و هم برای دیگران و عاقلان هرگز دست از مراقبت از خود در مقابل افراد خود کم بین بر نمی‌دارند


:: مرتبط با: امام علی النقی علیه السلام ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/07/28
زمان : 08:18 ق.ظ
اهتمام حجت خدا به جامعه خویش
نظرات | ادامه مطلب

امام هادی

از آنجایی که اسلام دین جامعی است نسبت به مسائل اجتماعی نیز دستوراتی دارد. از جمله دستورات اجتماعی اسلام این است که مسلمانان نسبت به مسائل اجتماعی بی تفاوت نباشند. این دغدغه حل مسائل اجتماعی در سیره عملی بزرگان دین یعنی اهل بیت پیامبر علیهم السلام نمایان است. در همین خصوص با نگاهی به تاریخ زندگی معصومین علیهم السلام و از آن جمله امام هادی علیه السلام نمونه های بیشماری از توجه ایشان به آنچه در جامعه می گذرد دیده می شود.

 

توجه به مشکلات اعتقادی مردم

یکی از ترفندهای دشمن در مواجهه با جبهه حق، القاء شبهه در تعالیم دینی است. تا بدین وسیله در دل مۆمنین شک و تردید ایجاد کرده به امید اینکه شاید مۆمنین از عقاید دینی خود دست بردارند.

این شبهه افکنی های دشمنان سابقه ای دیرینه به عمر خود دین دارد. امروز نیز این شبهات با شدت هر چه بیشتر جامعه مسلمین را تهدید می کند. و چه کسی می تواند پاسخی شایسته به این سۆالات مغرضانه بدهد؟ آیا جز مکتب اهل بیت پیامبر علیهم السلام کسی شایستگی و توان پاسخگویی به این سیل شبهات را دارد؟

در زمان حضور و حیات امامان شیعه نیز این گونه شبهات در نزد ایشان مطرح می شد که حضرات معصومین علیهم السلام به بهترین وجه ممکن جوابگوی این پرسش ها بودند. در این میان نمونه هایی از طرح سۆالات انحرافی از سوی معاندین توسط امام دهم شیعیان پاسخ داده شده است. یک نمونه آن سۆالات یحیی بن اکثم است که بصورت نامه برای امام، سیزده شبهه مطرح کرده است که امام با اشاره به غرض ابن اکثم از طرح چنین سۆالاتی به پاسخگویی تک تک سۆالات می پردازند؛ که این پاسخها نشان از احاطه علمی حضرت به مسائل مختلف دینی دارد.

 



:: مرتبط با: امام علی النقی علیه السلام ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/07/28
زمان : 08:17 ق.ظ
سازمان سرّی دهمین پیشوای آسمانی
نظرات | ادامه مطلب

امام هادی

فضای آکنده از خفقانی که در دوران حکومت بنی عباس بر جامعه اسلامی حاکم بو،د سبب شد تا پیشوایان معصوم شیعه به ابزار متفاوت جهت برقراری ارتباط با پیروان خود دست یازند و مبارزه غیرمستقیمی را با حاکمیت آغاز کرده و بی آنکه حساسیت دستگاه را متوجه خود سازند، به انجام فعالیتهایی بر ضد آنها بپردازند. آن حضرات در مواقع لازم تا جایی که حیات شیعه را به مخاطره نمی انداخت، دامنه آن فعالیتها را گسترده تر می ساختند و از این طریق، بی اساس بودن این تصور را که «امام به دلیل مراقبت دشمن در مسایل سیاسی مداخله نمی کرد و هیچگونه مبارزه سیاسی نداشت» آشکار می کردند.

یکی از این روشهای کارآمد، سازماندهی شبکه سرّی وکالت بود که از طریق تعیین نمایندگانی از سوی امام در مناطق مختلف سرزمین های اسلامی صورت گرفت. هدف اصلی این سازمانِ گسترده ی سرّی، دو امر بود:

نخست، جمع آوری اموال مربوط به مقام امامت از قبیل خمس، زکات، نذور و هدایا، در مناطق مختلف؛ و دیگری پاسخ به شبهات فقهی و عقیدتی شیعیان.

نخستین شبکه ارتباطی وکلا از سوی امام کاظم علیه السلام شکل گرفت اما بعد از شهادت آن حضرت برخی از وکلای امام، امامت فرزند بزگوار ایشان، حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام را انکار کردند که در پی آن، فرقه «واقفیه» شکل گرفت. این اولین ضربه سنگینی بود که از ناحیه برخی از وکلا به سیر تفکر شیعه وارد گردید.

 اما در زمان امام دهم این شبکه ارتباطی بار دیگر احیا شد. این حرکت شجاعانه و حسابگرانه امام علی النقی علیه السلام در واقع زمینه سازی عملی بود برای اینکه شیعه در آن دوران سخت بدون همراه نماند و به نوعی، جریان امامت از طریق وکلا و نائبین امام بتواند به سرعت در یک دوره کوتاه توسعه پیدا کند، که ایجاد این جریان توسط امام هادی علیه السلام بسیار حائز اهمیت است.

امام هادی علیه السلام در سامرا ضمن رعایت مسائل سیاسی و امنیتی، با وجود کنترل های شدید خلفای عباسی، با شیعیان عراق، یمن، مصر و نواحی دیگر به خوبی ارتباط داشت. عاملی که به این مناسبات تداوم می بخشید، همان نظام وکالت بود

شبیخون پنهانی

از آن جا که هدف متوکل عباسی از احضار امامیین عسکریین علیهماالسلام از مدینه به سامرا تحت نظر گرفتن و دور نگه داشتن آن حضرات از فعالیت های اجتماعی، فرهنگی و پایگاه های مردمی بود، منزلی برای ایشان تدارک دیده بود که با هدف یاد شده تناسب داشت. به همین دلیل خانه امام هادی علیه السلام در اردوگاه و محله ویژه نظامیان عباسی بود و این مکان از زندان چیزی کم نداشت؛ زیرا جاسوسان و خبرچینانی تحت عنوان دربان و خدمتکار برای حضرت گماشته بودند و آنان تمامی حرکت ها و ارتباط های امام را کنترل می کردند و به خلیفه گزارش می دادند و مانع رفت و آمد شیعیان به خانه حضرت می شدند. اوضاع به گونه ای بود که کسی جرئت نمی کرد خود را دوستدار اهل بیت علیهم السلام قلمداد کند.



:: مرتبط با: امام علی النقی علیه السلام ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/02/23
زمان : 08:44 ق.ظ
امام علی‌النقی علیه‌السلام، پرچمدار فرهنگ ناب اسلامی
نظرات | ادامه مطلب

امام هادی

در دوران امامت امام علی‌النقی علیه‌السلام، جهان اسلام از نظر فرهنگى و كشمكشهاى فكرى و اعتقادى از موقعیت و گستردگى خاصی برخوردار بود و بحثهاى علمى و برخورد افكار و بینشهاى گوناگون با یكدیگر نسبت ‏به موضوعات دیگر، دارای جایگاه ویژه ‏اى بود.

منشا پیدایش این تحول فرهنگى، شرایط سیاسى - اجتماعى جامعه اسلامى بویژه در دستگاه رهبرى بود. اظهار تمایل حكمرانان عباسى در این دوره نسبت ‏به مسائل علمى و فرهنگى، باز شدن دروازه ‏هاى علوم فلسفه و كلام ملتهاى دیگر بر روى مسلمانان و ترجمه بسیارى از كتابهاى علمى آنان به زبان عربى، راه یافتن دو تن از امامان شیعه - امام رضا و امام جواد علیهماالسلام - به دستگاه خلافت و فراهم آمدن موقعیت استثنایى براى بحث و مناظره با دانشمندان و سران مكتبها و گروههاى مختلف، از مهمترین عوامل پیدایش این شرایط بود.

در چنین جوى اصطكاك افكار و بینشها با یكدیگر امرى طبیعى و اجتناب ناپذیر است، بویژه با توجه به این واقعیت كه زمامداران عباسى از این جریان به عنوان تضعیف موقعیت امامان شیعه و مبانى فكرى و عقیدتى آنان استفاده مى‏كردند.

در این نوشتار به تشریح مواضع امام علی‌النقی علیه‌السلام در برابر مهمترین جریانهاى فكرى عصر ایشان مى ‏پردازیم.

 

استدلالهای قاطع

در عصر امام هادى علیه السلام مكاتب عقیدتى متعددى همچون «معتزله» و «اشاعره» رواج یافته و بازار مباحثى همچون جبر، تفویض، امكان یا عدم امكان رۆیت خدا، جسمیت خدا، و امثال اینها بسیار داغ بود، از اینرو گاه امام در برابر سۆالهایى قرار مى ‏گرفت كه پیدا بود از این گونه آراء و نظریات سرچشمه گرفته است. نفوذ آراء و نظریات باطل از این راه در محافل شیعه، ضرورت هدایت و رهبرى فكرى شیعیان را از سوى امام شدت مى ‏بخشید، از اینرو پیشواى دهم طى مناظرات و مكاتبات خود، بی پایگى مكاتب و آراء و نظریات باطل را با استدلالهاى روشن و قاطع اثبات مى‏ نمود و مكتب اصیل اسلام را پیراسته از هر گونه تحریف و تفكر باطل، به جامعه عرضه مى ‏كرد، و این یكى از جلوه ‏هاى عظمت علمى آن بزرگوار بود.(1) به عنوان نمونه مى ‏توان از نامه مفصل امام یاد كرد كه در پاسخ سۆال مردم اهواز درباره موضوع «جبر» و «تفویض» نگاشته و طى آن با بیان روشن و استدلال قاطع، نظریه درست را كه نه جبر است و نه تفویض، اثبات كرده است.(2)

نفوذ آراء و نظریات باطل از این راه در محافل شیعه، ضرورت هدایت و رهبرى فكرى شیعیان را از سوى امام شدت مى ‏بخشید، از اینرو پیشواى دهم طى مناظرات و مكاتبات خود، بی پایگى مكاتب و آراء و نظریات باطل را با استدلالهاى روشن و قاطع اثبات مى‏ نمود و مكتب اصیل اسلام را پیراسته از هر گونه تحریف و تفكر باطل، به جامعه عرضه مى ‏كرد

مناظره های روشنگر

مجالس بحث و مناظره بین امامان و دانشمندان و سردمداران مكاتب مختلف، میدان مناسبى براى نشر فرهنگ اسلام و زدودن شبهات از اذهان مردم و تبلور چهره اصلى امامت ‏بود. امام دهم نیز همچون پدران بزگوارش از این مجالس حداكثر استفاده را براى اهداف یاد شده نمود و علاوه بر شكست دادن چهره‏ هاى علمى مزدورى همچون «یحیى بن اكثم‏» بسیارى از حقایق را براى مردم روشن كرد.  این جلسات آنچنان روشنگر و براى دستگاه خطرناك و كوبنده بود كه یحیى بن اكثم‏ در پایان یكى از آنها خطاب به متوكل گفت:



:: مرتبط با: امام علی النقی علیه السلام ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/02/23
زمان : 08:43 ق.ظ
امام هادی علیه‌السلام، دشمن را به زانو در می‌آورد
نظرات | ادامه مطلب

امام هادی

زمین تنها 41 سال توانست از وجود حضرت امام هادی علیه السلام بهرمند باشد و از این مدت 33 سال آن را دوران امامت ایشان تشکیل می دهد. این دوران مصادف با حکومت شش سلطان از سلاطین عباسی است. معتصم (حدود 5سال)، واثق (5سال و 7ماه)، متوکل (14سال)، منتصر (6ماه)، مستعین(2سال و 9 ماه) و معتزّ (8 سال و نیم). دوران طولانی حکومت متوکل، دشمنی بسیار شدید او نسبت به سایر عباسیان با اهل بیت علیهم السلام و شیعیان، شهوترانی بی حد او در مقایسه با باقی حکام، اسراف گسترده ی بیت المال و تشویق بیش از حد شاعران درباری ویژگیهایی است که دوران حکومت این حاکم ظالم عباسی را از سایرین ممتاز کرده است.

 

آنچه متوکل کرد

در مورد دشمنی متوکل با شیعیان اهل بیت علیهم السلام می توان به  چنین مواردی اشاره کرد:

-  منع معامله مردم با شیعیان و در نتیجه در تنگنا قرار دادن شیعیان،

-  تعقیب نیروهای فعال شیعه مانند احمد بن عیسی نوه ی امام زین العابدین علیه السلام و عبد الله بن موسی از نوادگان امام حسن مجتبی علیه السلام  که هر دو از بزرگان درجه اول شیعه بودند،

-  شهید کردن برخی دیگر از بزرگان شیعه مانند عیسی بن جعفر بن عاصم، ابن بند و ابن سکیت.(1)

-  زندانی کردن تعدادی از بزرگان شیعه چون محمد بن فرج و علی بن جعفر وکیل امام هادی علیه السلام .

اما علاوه بر این سختگیری ها بر شیعیان، متوکل از سختگیری بر شخص امام هادی علیه السلام نیز  غافل نبود:

-  زمینه سازی برای تبعید امام به وسیله نامه ای کاملا سیاست مدارانه و فریبکارانه،

-  تبعید امام به سامراء در پی ارسال نامه،

-  اهانت به ایشان از راههای گوناگون و تلاش برای تحقیر و تخریب جایگاه آن بزرگوار،

-  سعی بر لکه دار کردن شخصیت حضرت با تخریب برادر ایشان،

-  تلاش ناموفق برای شهید کردن امام،

و در نهایت زندانی نمودن ایشان از مواردی است که بیانگر مبارزه ی سخت متوکل با امام هادی علیه السلام  بوده و نشان می‌دهد جهت گیری امام هادی علیه السلام در برابر حکومت عباسی بسیار شدید و تند بوده که عباسیان را به چنین موضع گیری وا داشته است.(2)



:: مرتبط با: امام علی النقی علیه السلام ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/02/23
زمان : 08:42 ق.ظ
 

 




.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic