۸۸۲۹فجر مقدس7
نظرات |

فجر مقدس7
حوادث‌ آخرین‌ ماه‌های‌ پیش‌ از ظهور
مجتبی‌السادة‌
ترجمه‌: محمود مطهری‌نیا

 اشاره‌:
  در بخش‌های‌ قبلی‌ این‌ سلسله‌ مقالات‌، با برخی‌ نشانه‌های‌ مخصوص‌ سال‌ ظهور امام‌ عصر(عج‌) آشنا شدیم‌ و اینك‌ به‌ بررسی‌ سلسله‌ رویدادهایی‌ می‌پردازیم‌ كه‌ در آخرین‌ ماه‌های‌ پیش‌ از ظهور آن‌ حضرت‌ رخ‌ می‌دهد.

 حوادث‌ ماه‌ شعبان‌
  در این‌ ماه‌، روحیة‌ آمادگی‌ آمیخته‌ به‌ ترس‌ و هراسی‌ در جهان‌ اسلام‌ نمایان‌ می‌شود كه‌ ناشی‌ از بروز آن‌ دسته‌ از جریانات‌ سیاسی‌ است‌ كه‌ در یك‌ عرصه‌ با هم‌ به‌ تاخت‌ و تاز مشغولند كه‌ از ماه‌ رجب‌ به‌ مرور رو در روی‌ هم‌ قرار گرفته‌اند.
  به‌ طور كلی‌ دو جریان‌ در این‌ ایام‌ در حال‌ شكل‌ گرفتن‌ است‌: جریان‌ یاوران‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) (یمانی‌ از یمن‌ و سید خراسانی‌ از ایران‌) و جریان‌ سفیانی‌ كه‌ بر رقبای‌ خویش‌ «اصهب‌» و «ابقع‌» فایق‌ آمده‌ و پس‌ از این‌ پیروزی‌ با رومیان‌ و یهودیان‌ (غرب‌) هم‌ پیمان‌ گشته‌ است‌.
  در ماه‌ شعبان‌ جریانات‌ از هم‌ جدا شده‌ و مردم‌ هم‌ از كنار یكدیگر پراكنده‌ می‌شوند و به‌ همین‌ علت‌ است‌ كه‌ در احادیث‌ نشانه‌ها و حوادث‌ دوران‌ ظهور، خاورمیانه‌ همانند میدان‌ مبارزه‌ و جنگ‌های‌ متعدد و با كشته‌های‌ بسیار ترسیم‌ شده‌ است‌. ساكنان‌ این‌ منطقه‌ هم‌ كه‌ مسلمانان‌ هستند در شرایط‌ گرفتاری‌ و سختی‌ و ناراحتی‌ به‌ سر می‌برند كه‌ نتیجه‌ عدم‌ ثبات‌ سیاسی‌ كشورهای‌ منطقه‌ است‌ و به‌ زودی‌ هم‌ آتش‌ جنگ‌ جهانی‌ بزرگی‌ برافروخته‌ خواهد شد.
  ابوبصیر نقل‌ می‌كند كه‌ از امام‌ صادق‌(ع‌) درباره‌ ماه‌ رجب‌ پرسیدم‌. حضرت‌ فرمودند:
 پیش‌ از اسلام‌ (دوران‌ جاهلیت‌) آن‌ را ـ یعنی‌ ماه‌ رجب‌ را ـ بزرگ‌ می‌شمردند و در آن‌ جنگ‌ نمی‌كردند (نام‌ آن‌ را ماه‌ خالی‌ از ندای‌ جنگ‌ نهاده‌ بودند).
  ابو بصیر می‌گوید:
  پرسیدم‌ شعبان‌؟
 ـ امور در آن‌ از هم‌ جدا می‌شود؛
 ـ (ماه‌) رمضان‌ چطور؟
 ـ ماه‌ خداوند تبارك‌ و تعالی‌ است‌ كه‌ در آن‌ به‌ نام‌ صاحب‌ شما، حضرت‌ مهدی‌(ع‌)، و پدرش‌ ندا در دهند.
 ـ شوال‌؟
 ـ در آن‌ مردم‌ پراكنده‌ شوند.
 ـ ذی‌القعده‌؟
 ـ در آن‌ می‌نشینند؛
 ـ ذی‌حجة‌؟
 ـ آن‌ ماه‌ خون‌ است‌؛
 ـ پس‌ محرم‌ (چطور خواهد بود؟)
 ـ در آن‌ حلال‌ را حرام‌ كرده‌ و حرام‌ را حلال‌ می‌گردانند.
 ـ صفر و ربیع‌(الاول‌ و الثانی‌)؟
 ـ در آن‌ ننگی‌ (مرگ‌) زشت‌ (وحشتناك‌) و امری‌ عظیم‌ خواهد بود.
 ـ جمادی‌ (الاول‌ و الثانی‌)؟
 ـ از ابتدا تا انتهایش‌ فتح‌ و پیروزی‌ است‌. 1
  ابو حمزه‌ ثمالی‌ از قول‌ امام‌ باقر(ع‌) نقل‌ كرده‌ كه‌ فرمودند:
 وقتی‌ شنیدید كه‌ مردم‌ شام‌ دچار اختلاف‌ شده‌اند، از آنجا فرار كنید كه‌ فتنه‌ و كشتار به‌ جانش‌ افتاده‌ است‌.
  گفتم‌ به‌ كجا فرار كنیم‌؟ فرمودند:
 مكه‌ بهترین‌ جایی‌ است‌ كه‌ مردم‌ بدانجا بگریزند. 2
  در روایتی‌ كه‌ در روضة‌  الكافی‌ آمده‌ و این‌ رویدادها را توصیف‌ كرده‌ و مردم‌ را متوجه‌ وظایفشان‌ در آن‌ زمان‌ و شرایط‌ می‌كند آمده‌ است‌:
 وقتی‌ ماه‌ رجب‌ شد با نام‌ خداوند متعال‌ روی‌ كنید و اگر دوست‌ داشتید كه‌ تا شعبان‌ به‌ تأخیر بیندازید، ضرر نمی‌بینید و اگر دوست‌ داشتید كه‌ در میان‌ اقوام‌ و خویشانتان‌ پناه‌ بگیرید (روزه‌ بگیرید) شاید برای‌ شما بهتر (محكم‌تر) باشد سفیانی‌ هم‌ به‌ عنوان‌ یك‌ نشانه‌ برای‌ شما كافی‌ است‌. 3
  در این‌ حدیث‌ اجازه‌ داده‌ شده‌ است‌ كه‌ شتاب‌ كردن‌ در مسافرت‌ تا پایان‌ ماه‌ رمضان‌ به‌ تأخیر انداخته‌ شود. و امام‌ باقر(ع‌) برای‌ راهنمایی‌ كردن‌ شیعیان‌ خویش‌ در قسمتی‌ از آن‌ حدیثی‌ طولانی‌ چنین‌ فرموده‌اند:
 سفیانی‌ برای‌ شكنجه‌ كردن‌ دشمنان‌ شما كافیست‌ و او از جمله‌ نشانه‌هایی‌ برای‌ شماست‌ (برای‌ فهم‌ نزدیكی‌ ظهور). علی‌رغم‌ اینكه‌ این‌ فاسق‌ شورش‌ كرده‌ شما یك‌ یا دو ماه‌ پس‌ از خروج‌ او از جای‌ خود تكان‌ نخورید؛ ناراحتی‌ به‌ شما نخواهد رسید تا اینكه‌ جمع‌ زیادی‌ از غیر شما (غیر شیعیان‌) را بكشد (اشاره‌ به‌ معركه‌ قرقیسیاست‌).
  برخی‌ از اصحاب‌ گفتند: با عیال‌ (زن‌ و فرزند) خود در آن‌ زمان‌ چه‌ كنیم‌؟ فرمودند:
 مردان‌ خویش‌ را از سفیانی‌ پنهان‌ كنید؛ چرا كه‌ او كینه‌ و حرص‌ شیعیان‌ را به‌ دل‌ دارد ولی‌ زنان‌ ان‌شاءالله ناراحتی‌ به‌ آنها نخواهد رسید.
  پرسیدند: پس‌ مردان‌ به‌ كدام‌ سو خارج‌ شوند و از دست‌ او به‌ كجا فرار كنند؟ فرمودند:
 در مدینه‌ چه‌ می‌توانید بكنید در حالی‌ كه‌ سپاهیان‌ آن‌ فاسق‌ بدانجا روی‌ می‌كنند. ولی‌ شما به‌ مكه‌ بروید كه‌ محل‌ اجتماع‌ شما آنجاست‌ و فتنة‌ او به‌ مدت‌ حمل‌ یك‌ زن‌ یعنی‌ 9 ماه‌ طول‌ می‌كشد و ان‌شاءالله بیش‌ از این‌ اجازه‌ نخواهد یافت‌. 4
حوادث‌ ماه‌ رمضان‌
  در این‌ روزها امت‌ اسلامی‌ به‌ خاطر جنگ‌ها، فتنه‌ها و كشتارها ضعف‌ سیاسی‌ جدی‌ پیدا كرده‌ و قوای‌ بیگانه‌ (رومیان‌) هم‌ وارد منطقه‌ شده‌اند. نشانه‌هایی‌ در آسمان‌ پدیدار شده‌ است‌ كه‌ امید را در دل‌ مؤمنین‌ شكوفا كرده‌ و از این‌ پس‌ جریان‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) اصلی‌ترین‌ اشتغال‌ ذهنی‌ مردم‌ سراسر زمین‌ می‌شود؛ چرا كه‌ این‌ آیات‌ و دلایلی‌ كه‌ در این‌ ماه‌ نمایان‌ می‌گردد به‌ حدی‌ است‌ كه‌ بشریت‌ نمی‌تواند از آن‌ چشم‌پوشی‌ كند مانند:
  1 ـ خورشیدگرفتگی‌ و ماه‌گرفتگی‌ در زمان‌ غیر عادی‌
  یكی‌ از مظاهر قدرت‌ الهی‌ كه‌ در قالب‌ سنن‌ معجزات‌ جلوه‌نمایی‌ كرده‌ و اشارة‌ مخصوصی‌ را برای‌ توجه‌ آن‌ دسته‌ از مؤمنان‌ كه‌ مخلصانه‌ منتظر ظهور بوده‌اند به‌ ارمغان‌ می‌آورد، كسوف‌ خورشید در روز سیزدهم‌ یا چهاردهم‌ ماه‌ رمضان‌ و خسوف‌ ماه‌ در بیست‌ و پنجم‌ همان‌ ماه‌ است‌.
  علت‌ پدید آمدن‌ این‌ دو نشانه‌ پیش‌ از ظهور كه‌ خلاف‌ روال‌ عادی‌ بوده‌ و از اول‌ خلقت‌ آدم‌ تا آن‌ زمان‌ نمونه‌اش‌ دیده‌ نشده‌، از این‌ قرار است‌:
  الف‌) رسوخ‌ و عمق‌ یافتن‌ نظریه‌ مهدویت‌ و اعتقاد به‌ حضرت‌ در میان‌ تمام‌ مسلمانان‌؛
  ب‌) متوجه‌ كردن‌ مؤمنان‌ مخلص‌ به‌ نزدیكی‌ ظهور.
  «ثعلبة‌ ازدی‌» از امام‌ باقر(ع‌) نقل‌ كرده‌ كه‌ فرمودند:
 دو نشانه‌ پیش‌ از ظهور قائم‌(ع‌) خواهد بود: خورشیدگرفتگی‌ در نیمه‌ ماه‌ رمضان‌ و ماه‌گرفتگی‌ در آخر آن‌.
  به‌ حضرت‌ عرض‌ كردم‌: یابن‌ رسول‌الله خورشید در انتهای‌ ماه‌ كسوف‌ می‌كند و ماه‌ در نیمة‌ آن‌ خسوف‌.
  حضرت‌ فرمودند:
 خودم‌ می‌دانم‌ چه‌ می‌گویم‌؛ این‌ دو نشانه‌ای‌ است‌ كه‌ از زمان‌ فرود آمدن‌ آدم‌ (از بهشت‌ به‌ زمین‌) سابقه‌ نداشته‌ است‌. 5
  «ورد بن‌ زید اسدی‌» برادر «كمیت‌» هم‌ از آن‌ حضرت‌(ع‌) نقل‌ كرده‌ كه‌ فرمودند:
 پیش‌ از این‌ امر (ظهور) ماه‌ گرفتگی‌ خواهد بود؛ كه‌ پنج‌ روز مانده‌ (به‌ انتهای‌ ماه‌) و خورشید گرفتگی‌ در روز پانزدهم‌ كه‌ هر دو در ماه‌ رمضان‌ خواهد بود و به‌ این‌ ترتیب‌ حساب‌ منجمان‌ به‌ هم‌ می‌ریزد.
  ابوبصیر هم‌ از امام‌ صادق‌(ع‌) نقل‌ می‌كند كه‌ حضرت‌ فرمودند:
 نشانة‌ قیام‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) كسوف‌ خورشید در بیست‌ و سوم‌ یا چهاردهم‌ ماه‌ رمضان‌ است‌. 6
  خسوف‌ ماه‌ معمولاً به‌ جهت‌ قرار گرفتن‌ زمین‌ در میان‌ خورشید و ماه‌ رخ‌ می‌دهد كه‌ زمان‌ آن‌ هم‌ در نیمة‌ ماه‌های‌ قمری‌ است‌. كسوف‌ خوشید هم‌ غالباً زمانی‌ مشاهده‌ می‌شود كه‌ ماه‌ بین‌ زمین‌ و خورشید قرار گیرد و زمان‌ آن‌
 هم‌ در آخر ماه‌های‌ قمری‌ است‌. چنین‌ حادثه‌ای‌ (كه‌ دچار بدأ 7  هم‌ نخواهد شد) در زمانی‌ غیر از زمان‌ عادی‌ آن‌ ـ بنا برگفته‌ روایات‌ ـ با فرض‌ احتمالات‌ زیر ممكن‌ می‌شود:
  احتمال‌ اول‌:  این‌ قضیه‌ معجزه‌گونه‌ و از طریق‌ یكی‌ از اسباب‌ و علل‌ عادی‌ (وناشناخته‌) انجام‌ شود.
  البته‌ با اختلافی‌ ساده‌ و آن‌ هم‌ آگاهی‌ ما از زمان‌ وقوع‌ آن‌ است‌، كه‌ البته‌ طریقه‌ حدوث‌ این‌ اعجاز یا كیفیت‌ شكل‌گیری‌ را نمی‌توانیم‌ تصور كنیم‌ و همین‌ قدر كافی‌ است‌ كه‌ بدانیم‌ این‌ معجزه‌ انجام‌ می‌شود و آن‌ هم‌ معجزه‌ای‌ كه‌ از زمان‌ هبوط‌ حضرت‌ آدم‌(ع‌) تا كنون‌ سابقه‌ نداشته‌ است‌ و لذا محاسبات‌ ستاره‌شناسان‌ را برهم‌ می‌زند.
  احتمال‌ دوم‌:  به‌ واسطة‌ ممانعت‌ جسمی‌ بزرگ‌ رخ‌ می‌دهد.
  ممكن‌ است‌ یكی‌ از اشیاء سرگردان‌ در فضا (بنا بر گفته‌ دانشمندان‌) به‌ منظومة‌ شمسی‌ نزدیك‌ شده‌ و با قرار گرفتن‌ در مقابل‌ خورشید مانع‌ رسیدن‌ آفتاب‌ به‌ زمین‌ شود و كسوف‌ پس‌ از ده‌ روز پیش‌ بیاید و همین‌ شی‌ء در اواخر ماه‌ هم‌ كه‌ ماه‌ به‌ شكل‌ هلال‌ دیده‌ می‌شود در برابر آن‌ قرار گیرد و بر حسب‌ سرعت‌ و حجم‌ آن‌ شی‌ء خسوف‌ كلی‌ یا جزیی‌ رخ‌ دهد. از جمله‌ نشانه‌هایی‌ كه‌ برای‌ ظهور ذكر شده‌ است‌ و بی‌ارتباط‌ با این‌ بخش‌ از مطالب‌ نیست‌ این‌ است‌ كه‌ نور خورشید از زمان‌ طلوعش‌ تا 23 از روز ناپدید می‌شود كه‌ این‌ به‌ جهت‌ آن‌ است‌ كه‌ شی‌ء فضایی‌ بین‌ خورشید و زمین‌ قرار گرفته‌ و به‌ مدت‌ 23 از طول‌ روز مانع‌ رسیدن‌ آفتاب‌ 8  به‌ زمین‌ می‌شود كه‌ بالطبع‌ با كسوفی‌ كه‌ از یك‌ تا سه‌ ساعت‌ طول‌ می‌كشد، متفاوت‌ است‌.
  احتمال‌ سوم‌:  به‌ جهت‌ تغییرات‌ درونی‌ خود خورشید.
  تعبیر علمی‌ این‌ مطلب‌ از این‌ قرار است‌ كه‌ ممكن‌ است‌ انفجارهای‌ عظیم‌ یا تغییرات‌ فیزیكی‌ خاصی‌ در خورشید پدید آید طوری‌ كه‌ مدت‌ مشخصی‌
 اشعه‌ خورشید به‌ اطراف‌ پراكنده‌ نگردد و یا اینكه‌ انفجارهای‌ پشت‌ سر هم‌ ماه‌ رمضان‌ در خورشید، كسوف‌ اواسط‌ ماه‌ را به‌ دنبال‌ داشته‌ باشد و در آخر ماه‌ كه‌ از ماه‌ هلالی‌ بیش‌ پیدا نیست‌، خسوف‌ را؛ كه‌ این‌ احتمال‌ نزدیك‌ترین‌ و جدی‌ترین‌ احتمالات‌ است‌ خصوصاً اگر این‌ دو را به‌ آیات‌ و نشانه‌هایی‌ كه‌ از آسمان‌ است‌ و در بحث‌ حوادث‌ ماه‌ رجب‌ به‌ آنها پرداختیم‌، ضمیمه‌ كنیم‌، می‌توان‌ آنها را هم‌ با این‌ احتمال‌ توجیه‌ كرد: توقف‌ خورشید در زمان‌ سفیانی‌ ممكن‌ است‌ كه‌ ناشی‌ از انفجاری‌ قوی‌ در خورشید باشد كه‌ مانع‌ حركت‌ كردن‌ خورشید شود یا حركت‌ آرامی‌ كه‌ مانند بازگشت‌ عمل‌ آن‌ برای‌ مدت‌ دو یا سه‌ ساعت‌ باشد یا ظاهر شدن‌ بدنی‌ نمایان‌ در قرص‌ خورشید (از جمله‌ حوادث‌ ماه‌ رجب‌) هم‌ ممكن‌ است‌ ناشی‌ از انفجاری‌ قوی‌ در خورشید باشد كه‌ وقتی‌ در سطح‌ خورشید گسترش‌ یابد به‌ شكل‌ سینه‌ و صورت‌ انسان‌ به‌ نظر برسد. دانشمندان‌ متأخر به‌ حدوث‌ چنین‌ جریانی‌ در خورشید كه‌ در حدیث‌ هم‌ می‌توان‌ تأكید بر چنین‌ مطلبی‌ را یافت‌ اشاره‌ كرده‌اند. امیرالمؤمنین‌(ع‌) طی‌ حدیثی‌ طولانی‌ پس‌ از ذكر صیحه‌ و ندای‌ آسمانی‌ ماه‌ رمضان‌ (در بیست‌ و سوم‌ ماه‌) می‌فرمایند:
 از فردای‌ آن‌، هنگام‌ ظهر خورشید رنگارنگ‌ و سپس‌ زرد شده‌ و در نهایت‌ سیاه‌ و تاریك‌ می‌شود. 9
  تاریكی‌ خورشید خود دلیل‌ روشنی‌ است‌ برای‌ وقوع‌ خسوف‌ ماه‌ در روز (بیست‌ و پنجم‌ آن‌ ماه‌ رمضان‌)
  و شاید این‌ تفسیر بهترین‌ تفسیر علمی‌ و نزدیك‌ترین‌ احتمال‌ به‌ واقعیت‌ باشد كه‌ احدی‌ پیش‌ از این‌ بدان‌ اشاره‌ نكرده‌ است‌ و پس‌ از تفكر جدی‌ و عمیق‌ در باب‌ نشانه‌های‌ ظهور و آیات‌ آسمانی‌ كه‌ الزاماً نباید این‌ حوادث‌ معجزه‌ باشند، حاصل‌ شده‌ است‌. 10


 

 

پی‌نوشت‌ها :
 1 .  بحارالانوار، ج‌52، ص‌272؛ بشارة‌الاسلام‌، ص‌142؛ بیان‌الائمه‌(ع‌)، ج‌2، ص‌686.
 2 .  بحارالانوار، ج‌52، ص‌271؛ السفیانی‌، فقیه‌، ص‌123.
 3 .  بحارالانوار، ج‌52، ص‌302؛ السفیانی‌، ص‌122.
 4 .  الغیبة‌، نعمانی‌، ص‌203؛ السفیانی‌، ص‌122.
 5 .  الارشاد، شیخ‌ مفید، ج‌2، ص‌374؛ الغیبة‌، نعمانی‌، ص‌181، اعلام‌الوری‌، ص‌429؛ الغیبة‌ شیخ‌ طوسی‌، ص‌270، بشارة‌الاسلام‌، ص‌96؛ یوم‌الخلاص‌، ص‌516؛ تاریخ‌ مابعدالظهور، ص‌118.
 6 .  الغیبة‌، نعمانی‌، ص‌182؛ بشارة‌الاسلام‌، ص‌97؛ تاریخ‌ الغیبة‌الكبری‌، ص‌479؛ یوم‌الخلاص‌، ص‌517.
 7 .  به‌ زودی‌ در همین‌ مجموعه‌ به‌ مسأله‌ بدأ خواهیم‌ پرداخت‌.
 8 .  الممهدون‌ للمهدی‌(ع‌)، ص‌37.
 9 .  بحارالانوار، ج‌52، ص‌275؛ بشارة‌الاسلام‌، صص‌59 و 70.
 10.  البته‌ باید توجه‌ داشته‌ باشیم‌ كه‌ خود مؤلّف‌ در نهایت‌ آن‌ را احتمال‌ می‌شمرد و هر چند هم‌ كه‌ احتمال‌ قوی‌ باشد باز یقین‌آور نیست‌ بدین‌ معنا كه‌ الزاماً نباید چنین‌ باشد و امكان‌ معجزه‌ بودن‌ این‌ جریانات‌ خالی‌ از وجه‌ نیست‌؛ چرا كه‌ اگر بنا بود به‌ هر حال‌ این‌ مطالب‌ به‌ زودی‌ تفسیر علمی‌ آنها توسط‌ دانشمندان‌ آن‌ عصر بیان‌ شود كه‌ دیگر تعبیر كردن‌ از آن‌ به‌ آیه‌ (قرآن‌ از معجزه‌ به‌ آیه‌ تعبیر یاد می‌كند) چندان‌ موجه‌ نمی‌باشد و مردم‌ با اتكاء به‌ گفته‌ دانشمندان‌ هیجان‌ خود را نسبت‌ به‌ این‌ جریان‌ از دست‌ داده‌ و مسلمانان‌ هم‌ به‌ عنوان‌ یك‌ حادثه‌ دهشتناك‌ نماز آیاتی‌ خوانده‌ و از آن‌ روی‌ می‌گردانند و این‌ با آنچه‌ در ابتدای‌ سخن‌ دربارة‌ دو دلیل‌ حدوث‌ این‌ دو حادثه‌ گفته‌ شد متناقض‌ است‌. به‌ طور خلاصه‌ باید گفت‌ اگر بنا بود كه‌ این‌ جریان‌ فوراً تفسیر علمی‌ آن‌ بیان‌ شود نخواهد توانست‌ آیه‌ یا علامتی‌ برای‌ ظهور شمرده‌ شود یا حداقل‌ در احادیث‌ دیگر لازم‌ نبود این‌ همه‌ روی‌ آنها تكیه‌ شود و گذرا به‌ آن‌ اشاره‌ای‌ می‌كردند. واللهعالم‌ (مترجم‌).

ماهنامه موعود سال ششم ـ شماره 36



:: مرتبط با: ظهور و نشانه‌ها ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1387/03/15
زمان : 05:06 ق.ظ
۸۸۲۸فجر مقدس-6
نظرات |

فجر مقدس-6
مجتبی السادة
ترجمه:محمود مطهری نیا

اشاره‌ :
در بخش‌های‌ قبلی‌ این‌ سلسله‌ مقالات‌، با برخی‌ نشانه‌های‌ مخصوص‌ سال‌ ظهور امام‌ عصر(عج‌) آشنا شدیم‌ و اینك‌ به‌ بررسی‌ سلسله‌ رویدادهایی‌ می‌پردازیم‌ كه‌ در آخرین‌ ماه‌های‌ پیش‌ از ظهور آن‌ حضرت‌ رخ‌ می‌دهد.


 ادامه‌ حوادث‌ ماه‌ رجب‌

 3 ـ قیام‌ یمانی‌ (از علایم‌ حتمی‌ ظهور)
  احادیث‌ شریف‌ ما جنبش‌ یمانی‌ را به‌ عنوان‌ پرچم‌ هدایت‌ معرفی‌ می‌كنند كه‌ همزمان‌ با شورش‌ سفیانی‌ در شام‌، او هم‌ در یمن‌ قیام‌ كرده‌ و مردم‌ را به‌ حق‌ و حقیقت‌ دعوت‌ می‌كند و اجابت‌ دعوتش‌ واجب‌ است‌. پس‌ از حركت‌ به‌ سمت‌ عراق‌ و شام‌ و ملاقاتش‌ با سیّد خراسانی‌، در جنگ‌ با سفیانی‌ او را یاری‌ می‌رساند. یمانی‌ از فرزندان‌ زیدبن‌ علی‌بن‌الحسین‌(ع‌) است‌.
  از امام‌ باقر(ع‌) روایت‌ شده‌ كه‌ فرمودند:
 خروج‌ سفیانی‌ و یمانی‌ و سید خراسانی‌ در یك‌ سال‌ و یك‌ ماه‌ و یك‌ روز است‌ كه‌ مانند دانه‌های‌ تسبیح‌ به‌ دنبال‌ هم‌ می‌آیند و جنگ‌ همه‌جانبه‌ای‌ رخ‌ می‌دهد. وای‌ بر كسی‌ كه‌ در مقابل‌ آنها بایستد! در میان‌ این‌ پرچم‌ها هیچ‌ كدام‌ به‌ اندازه‌ پرچم‌ یمانی‌ بر حق‌ نیست‌؛ چرا كه‌ شما را (به‌ تبعیت‌ از) امامتان‌ دعوت‌ می‌كند. پس‌ از قیام‌ یمانی‌ خرید و فروش‌ اسلحه‌ برای‌ مردم‌ و به‌ خصوص‌ مسلمانان‌ ممنوع‌ می‌شود و هرگاه‌ (یمانی‌) قیام‌ كرد به‌ سوی‌ او حركت‌ كن‌ و بشتاب‌ كه‌ آن‌ را پرچم‌ هدایت‌ خواهی‌ یافت‌. احدی‌ از مسلمانان‌ اجازه‌ ندارد با او مقابله‌ كند و هر كس‌ چنین‌ كند، جهنمی‌ است‌؛ چرا كه‌ یمانی‌ به‌ حق‌ و صراط‌ مستقیم‌ دعوت‌ می‌كند. 1
  در آن‌ زمان‌ اوضاع‌ كلی‌ جهان‌، در یك‌ جنگ‌ بزرگ‌ فرهنگی‌ تمدن‌ها خلاصه‌ می‌شود كه‌ میدان‌ این‌ جنگ‌ شام‌، فلسطین‌، عراق‌، ایران‌ و حجاز است‌. در این‌ معركه‌ دو دسته‌ و دو سپاه‌ در برابر یكدیگر به‌ مبارزات‌ سیاسی‌ ـ نظامی‌ مشغولند و این‌ دو دسته‌ عبارتند از: یاوران‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) و زمینه‌سازان‌ قیام‌ ایشان‌ در یك‌ سوی‌ میدان‌ و حركت‌ سفیانی‌ و یاری‌ رسانان‌ غربی‌ او و به‌ تعبیر روایات‌ رومیان‌ و یهودیان‌ در سوی‌ دیگر میدان‌. هدف‌ این‌ جنگ‌ بزرگ‌ تمدن‌ها و كانون‌ بحران‌های‌ سال‌ ظهور حضرت‌ مهدی‌(ع‌) قدس‌ است‌.
  با این‌ حساب‌ اینطور نیست‌ كه‌ جنبش‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) ـ كه‌ از مسجدالحرام‌ و مكه‌ مكرمه‌ شروع‌ می‌شود ـ اولین‌ حركتی‌ باشد كه‌ هدفش رسیدن‌ به‌ مسجدالاقصی‌ در فلسطین‌ است‌، بلكه‌ گل‌ سرسبد و تاج‌ سر تمام‌ حركت‌های‌ امت‌ اسلامی‌ است‌ كه‌ به‌ سوی‌ قدس‌ در شتابند. در واقع‌ باید ابتدای‌ حركت‌ امت‌ اسلام‌ برای‌ رهایی‌ قدس‌ را از ایران‌ توسط‌ سید خراسانی‌ و از یمن‌ توسط‌ رهبر مسلمانشان‌ یمانی‌ دانست‌ كه‌ البته‌ روایات‌ حركت‌ یمانی‌ را هدایت‌جویانه‌ و نماد هدایت‌ توصیف‌ می‌كنند.

 4 ـ قیام‌ سید خراسانی‌
  پرچم‌های‌ خراسان‌ یا پرچم‌های‌ سیاه‌ كه‌ در این‌ لشكر جمعی‌ از یاران‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) تحت‌ فرماندهی‌ سید خراسانی‌ وجود دارد. امام‌ باقر(ع‌) در حدیثی‌ طولانی‌ می‌فرمایند:
 ... سفیانی‌ لشكری‌ را به‌ سوی‌ كوفه‌ می‌فرستد كه‌ هفتاد هزار نفرند آنها در آنجا به‌ قتل‌ و كشتار و اسارت‌ مردم‌ می‌پردازند در چنین‌ شرایطی‌ پرچم‌هایی‌ از سوی‌ خراسان‌ به‌ رهبری‌ سید خراسانی‌ نمایان‌ می‌شوند كه‌ منزلگاه‌ها را با سرعت‌ چشمگیری‌ طی‌ كرده‌ و پشت‌ سر می‌گذارند و در میان‌ آنها عده‌ای‌ از اصحاب‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) هستند 2 .
  امیرالمؤمنین‌(ع‌) می‌فرمایند:
 فرج‌ را از سه‌ چیز انتظار داشته‌ باشید: اختلاف‌ اهل‌ شام‌ بر سر آن‌ چیزی‌ كه‌ در میان‌ آنهاست‌، پرچم‌های‌ سیاه‌ از خراسان‌ و هراس‌ و سردرگمی‌ مردم‌ در ماه‌ رمضان‌ 3 .
  و آن‌ حضرت‌(ع‌) در حدیث‌ طولانی‌ می‌فرمایند:
 وقتی‌ سپاه‌ سفیانی‌ به‌ سمت‌ كوفه‌ خارج‌ می‌شود آنها را برای‌ (درگیری‌ و پیروزی‌ بر) اهل‌ خراسان‌ می‌فرستد كه‌ آنها هم‌ به‌ جهت‌ (یاری‌) حضرت‌ مهدی‌(ع‌) خارج‌ شده‌اند. سفیانی‌ و سید خراسانیف حامل‌ پرچم‌های‌ سیاه‌ به‌ هم‌ می‌رسند. در خط‌ مقدم‌ سید خراسانی‌، شعیب‌ بن‌ صالح‌ است‌ كه‌ او با سفیانی‌ درباب‌ اصطخر (منطقه‌ شیراز كه‌ نقطه‌ مقابل‌ فرو رفتگی‌ خلیج‌ فارس‌ است‌) میان‌ آنها جنگ‌ خانمان‌ برانداز و شدیدی‌ صورت‌ می‌گیرد كه‌ پرچم‌های‌ سیاه‌ پیروز شده‌ و لشكر سفیانی‌ متواری‌ و فراری‌ می‌شوند. به‌ دنبال‌ آن‌ مردم‌ آرزوی‌ (آمدن‌) مهدی‌(ع‌) را می‌كنند و او را می‌جویند. او هم‌ در مكه‌ قیام‌ می‌كند در حالی‌ كه‌ پرچم‌ رسول‌الله(ص‌) را به‌ همراه‌ دارد و آن‌ هم‌ در زمانی‌ كه‌ مردم‌ از قیام‌ او به‌ خاطر شدت‌ و مدّت‌ بلایا و فتنه‌ها مأیوس‌ شده‌اند. 4
  احادیث‌ نام‌ و اوصاف‌ برخی‌ از فرماندهان‌ سپاه‌ خراسان‌ را چنین‌ بیان‌ می‌كند:
 سید خراسانی‌، رهبر سیاسی‌ای‌ كه‌ در دست‌ راستش‌ خالی‌ دارد، قائد اعظم‌ و سید بزرگواری‌ است‌ كه‌ پرچم‌های‌ نهضت‌ به‌ نقش‌ او منقوش‌ گشته‌اند. شعیب‌ بن‌ صالح‌ جوان‌ گندمگون‌ و تیز فهمی‌ از اهالی‌ تهران‌ كه‌ سرپرستی‌ نیروها را برعهده‌ دارد. گنج‌های‌ طالقان‌ كه‌ همان‌ جوانان‌ منطقه‌ طالقان‌ (شمال‌ تهران‌) هستند و اصحاب‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) خواهند شد و احادیث‌ صفت‌ بارز آنها را گنج‌ الهی‌ بودن‌ آنها برشمرده‌اند. 5
  روایات‌ به‌ این‌ امر اشاره‌ دارند كه‌ ایرانیان‌  پس‌ از طولانی‌ شدن‌ جنگ‌ با دشمنان‌ خود؛ با سیدی‌ هاشمی‌ كه‌ شعیب‌ بن‌ صالح‌ را به‌ عنوان‌ فرمانده‌ سپاه‌ خویش‌ برگزیده‌ بیعت‌ می‌كنند. احادیث‌، میدان‌ جنگ‌ ایرانیان‌ با دشمنانشان‌ را در خارج‌ آن‌ سرزمین‌؛ یعنی‌ عراق‌ و شام‌ و فلسطین‌ بیان‌ می‌كند كه‌ حاكی‌ از ثبات‌ سیاسی‌ آنها در داخل‌ كشور می‌باشد؛ البته‌ به‌ جز آشفتگی‌ مختصری‌ كه‌ به‌ واسطة‌ جریان‌ «قرقیسیا» در وضعیت‌ ایران‌ به‌ وجود می‌آید. از آنجا كه‌ این‌ واقعه‌ اساساً جنگ‌ میان‌ سفیانی‌، ترك‌ها، بعضی‌ از غربیان‌ و بخشی‌ از سپاهیان‌ و نیروهای‌ عراقی‌ است‌ و با توجه‌ به‌ اینكه‌ ایرانیان‌ با میدان‌ و معركة‌ جنگ‌ فاصله‌ چندانی‌ ندارند تصمیم‌ می‌گیرند در آن‌ شركت‌ كنند ولیكن‌ به‌ جهت‌ بهبود وضعیت‌ داخلی‌ از قرقیسیا صرف‌نظر می‌كنند و به‌ كشور خود بازگشته‌ و برای‌ مقابله‌ با سفیانی‌ كه‌ در غایله‌ قرقیسیا پیروز شده‌ مهیا می‌شوند.
  هدف‌ قیام‌ ایرانیان‌ آزادی‌ قدس‌ است‌ كه‌ پس‌ از عبور از عراق‌ آن‌ را فتح‌ كنند. احادیث‌ از حركتی‌ دسته‌جمعی‌ و ملّی‌ از منطقه‌ اصطخر خبر می‌دهند كه‌ پس‌ از حوادث‌ حجاز و خروج‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) می‌باشد و اهل‌ مشرق‌ برای‌ استقبال‌ از ایشان‌ برای‌ عبور از عراق‌ و رسیدن‌ به‌ مكه‌ راهی‌ می‌شوند كه‌ حضرت‌ در اصطخر با آنها ملاقات‌ كرده‌ و آنها هم‌ در همانجا با ایشان‌ بیعت‌ می‌كنند و به‌ همراهی‌ او با سفیانی‌ می‌جنگند 6 .

  5 ـ نمایان‌ شدن‌ بدنی‌ كاملاً واضح‌ در قرص‌ خورشید و دستی‌ كه‌ از آسمان‌ اشاره‌ می‌كند.
  الف‌ ـ خارج‌ شدن‌ سر و سینة‌ مردی‌ در قرص‌ خورشید
  امام‌ باقر(ع‌) ذیل‌ این‌ آیه‌ كه‌:
 
افن‌ نَشَاء نفنَزّفلْ عَلَیهفم‌ مفنَ السَّماءف آیَةً فَظَلَّت‌ اَعناقفهفم‌ لَها خاضفعین‌ 7 .
 اگر بخواهیم‌ آیه‌ای‌ را از آسمان‌ بر آنها نازل‌ می‌كنیم‌ كه‌ گردن‌های‌ خود را خاضعانه‌ در مقابل‌ آن‌ فرود آورند 8 .
  فرمودند:
 خداوند با آنها چنین‌ خواهد كرد.
 راوی‌ می‌گوید: پرسیدم‌ آنها چه‌ كسانی‌ هستند؟
  فرمودند:
 بنی‌امیه‌ و پیروان‌ آنها منظور سفیانی‌ و یارانش‌ است‌.
  راوی‌ می‌گوید باز پرسیدم‌: آن‌ آیه‌ چیست‌؟ حضرت‌ جواب‌ دادند:
 ثابت‌ ماندن‌ خورشید از ظهر تا وقت‌ عصر و خارج‌ شدن‌ سینه‌ و صورت‌ مردی‌ در قرص‌ خورشید كه‌ با حسب‌ و نسبش‌ (برای‌ مردم‌) شناخته‌ شده‌ است‌. اینها در زمان‌ سفیانی‌ است‌ و پس‌ از آن‌ او و پیروانش‌ هلاك‌ می‌شوند 9 .
  این‌ حدیث‌ به‌ خوبی‌ تبیین‌ می‌كند این‌ علامت‌ پس‌ از خروج‌ سفیانی‌ است‌ و سفیانی‌ هم‌ همان‌گونه‌ كه‌ بیان‌ شد در ماه‌ رجب‌ خروج‌ می‌كند. علاوه‌ بر این‌ امام‌ صادق‌(ع‌) طی‌ حدیث‌ دیگری‌ تصریح‌ می‌كنند كه‌ این‌ نشانه‌ در ماه‌ رجب‌ واقع‌ می‌شود و می‌فرمایند:
 سالی‌ كه‌ در آن‌ صیحه‌ و فریاد آسمانی‌ واقع‌ می‌شود، قبل‌ از آن‌ آیه‌ای‌ در ماه‌ رجب‌ نمایان‌ می‌شود.
  راوی‌ می‌گوید: پرسیدم‌ آن‌ آیه‌ چیست‌؟ فرمودند:
 چهره‌ای‌ كه‌ در ماه‌ (و به‌ قولی‌ خورشید) و دستی‌ نمایان‌ دیده‌ می‌شود 10 .
  این‌ بدن‌ كامل‌ و نمایان‌ (سینه‌ و صورت‌) همان‌ كسی‌ است‌ كه‌ نداهای‌ سه‌گانه‌ ماه‌ رجب‌ ـ همان‌گونه‌ كه‌ خواهیم‌ دید ـ را سر خواهد داد.
  از امام‌ رضا(ع‌) نقل‌ كرده‌اند كه‌ ضمن‌ حدیثی‌ طولانی‌ می‌فرمایند:
 ... و صدای‌ سومی‌ كه‌ (با آن‌) بدنی‌ واضح‌ و نمایان‌ در قرص‌ شمس‌ دیده‌ می‌شود. 11
  برخی‌ از علما معتقدند كه‌ این‌ پیكر همان‌ بدن‌ مطهر امیرالمؤمنین‌(ع‌) است‌ كه‌ مردم‌ ایشان‌ را می‌شناسند.
  شیخ‌ محمد نجفی‌ در كتاب‌ بیان‌الائمه‌  (ج‌ 3، ص‌ 48) چنین‌ نظری‌ را بیان‌ می‌كنند. و بعضی‌ دیگر می‌گویند حضرت‌ مسیح‌ است‌ كه‌ این‌ نظر را حجة‌الاسلام‌ علی‌ كورانی‌ در كتاب‌ الممهّدون‌ للمهدی‌  (ص‌ 37) بیان‌ كرده‌اند. كه‌ این‌ نظر قابل‌ قبول‌تر به‌ نظر می‌رسد.

  ب‌ ـ دستی‌ كه‌ در آسمان‌ ظاهر شود و اشاره‌ می‌كند: هذا... هذا... این‌ ( حق‌ است‌ ) این‌  ( حق‌ است‌ )  ...!
  بعضی‌ از روایات‌ این‌ نشانه‌ را از علایم‌ حتمی‌ شمرده‌اند:
  امام‌ صادق‌(ع‌) در حدیثی‌ بلند و طولانی‌ فرمودند:
 و دستی‌ كه‌ از آسمان‌ طلوع‌ كرده‌ و نمایان‌ می‌شود از علایم‌ حتمی‌ است‌. 12
  آن‌ حضرت‌ در تییین‌ علامت‌های‌ روز موعود چنین‌ می‌فرمایند:
 دستی‌ از آسمان‌ بر حكومت‌ و امیر آن‌ زمان‌ دلالت‌ كرده‌ كه‌ مردم‌ به‌ آن‌ خواهند نگریست‌. 13
  چقدر امامان‌ بزرگوار(ع‌) بلند مرتبه‌اند كه‌ صدها سال‌ قبل‌ ما را از این‌ جریانات‌ باخبر كردند. بدن‌ و دست‌ معجزه‌ای‌ الهی‌ است‌ و در حالی‌ كه‌ انسان‌ در عصر كنونی‌ ثابت‌ كرد می‌تواند صحبت‌هایش‌ را با اختراعات‌ و اكتشافات‌ و علم‌ خویش‌ از سطح‌ ماه‌ به‌ زمین‌ منتقل‌ كند از آنها بیشتر قدرت‌نمایی‌ كند، از خداوندی‌ كه‌ از مخلوقاتش‌ مسلماً داناتر و تواناتر است‌، این‌ مطلب‌ خیلی‌ عجیب‌ و غیرقابل‌ تصور نخواهد بود.
نداهای‌ سه‌گانه‌
  سه‌ ندای‌ آسمانی‌ را همه‌ در ماه‌ رجب‌ می‌شنوند:
  ندای‌ اول‌:  ألا لعنة‌ الله علی‌ القوم‌ الظالمین‌؛  بدانید لعنت‌ خدا شامل‌ حال‌ جمعیت‌ ظالم‌ و ستمكار می‌شود.
  ندای‌ دوم‌:  یا معاشرالمؤمنین‌ أزفة‌ الآزفة‌؛  ای‌ گروه‌ مؤمنان‌! قیامت‌ (ظهور) نزدیك‌ شده‌ است‌.
  ندای‌ سوم‌:  بدن‌ آشكار و نمایانی‌ ندا می‌دهد:
 ألا إن‌ الله بعث‌ مهدی‌ آل‌ محمد(ص‌) للقضاء علی‌الظالمین‌ ؛ بدانید كه‌ خداوند مهدی‌ آل‌ محمد(ص‌) را برای‌ اجرای‌ قضای‌ خود بر ستمكاران‌ برانگیخت‌ و فرستاد.
  امام‌ رضا(ع‌) طی‌ حدیثی‌ طولانی‌ فرمودند:
 ندایی‌ می‌آید كه‌ هر دور و نزدیكی‌ آن‌ را می‌شنود؛ برای‌ مؤمنان‌ رحمت‌ و برای‌ كافران‌ عذاب‌ است‌.
  حسن‌ بن‌ محبوب‌ كه‌ راوی‌ است‌، می‌گوید: به‌ حضرت‌ عرض‌ كردم‌: پدر و مادرم‌ به‌ فدایتان‌ آن‌ ندا چیست‌؟
  فرمودند:
 سه‌ ندا در رجب‌ خواهد بود. اولین‌ آنها چنین‌ است‌: بدانید كه‌ لعنت‌ خدا شامل‌ ستمكاران‌ است‌ و دومین‌ آنها: ای‌ گروه‌ مؤمنین‌ قیامت‌ (ظهور) نزدیك‌ شده‌ است‌ و سومین‌ بدنی‌ آشكارا در قرص‌ خورشید، مشاهده‌ می‌شود كه‌ ندا در می‌دهد كه‌ خداوند فلان‌ بن‌ فلان‌ را برای‌ هلاك‌ و نابودی‌ ستمكاران‌ برانگیخته‌ است‌ و در این‌ زمان‌ فرج‌ و گشایش‌ مؤمنین‌ خواهد آمد و خداوند سینه‌هایشان‌ را شفا داده‌ و سختی‌ و غم‌ و غصه‌ را از قلب‌هایشان‌ می‌زداید. 14
  قریب‌ به‌ این‌ مضمون‌ از امام‌ باقر(ع‌) نقل‌ شده‌ است‌ كه‌ فرموده‌اند:
 خداوند تبارك‌ و تعالی‌ با پدید آوردن‌ این‌ آیات‌، انكاركنندگان‌ را مبهوت‌ و متحیر خواهد كرد.
  و امام‌ صادق‌(ع‌) چنین‌ می‌فرمایند كه‌:
 سالی‌ كه‌ در آن‌ صیحه‌ آسمانی‌ واقع‌ می‌شود پیش‌ از آن‌ آیه‌ای‌ در رجب‌ خواهد بود.
  از ایشان‌ پرسیدند: آن‌ آیه‌ چیست‌؟
 فرمودند: چهره‌ای‌ كه‌ در ماه‌ نمایان‌ می‌شود و دستی‌ كه‌ آشكارا اشاره‌ می‌كند و ندایی‌ كه‌ از آسمان‌ هر كس‌ آن‌ را به‌ زبان‌ خویش‌ می‌شنود. 15
  با توجه‌ به‌ آنچه‌ گفته‌ شد می‌توان‌ میان‌ ندا و صیحه‌ تفاوت‌ قایل‌ شد؛ چرا كه‌ صیحه‌ در ماه‌ رمضان‌ واقع‌ می‌شود و به‌ شكل‌ ندای‌ جبرئیل‌(ع‌) است‌ در حالی‌ كه‌ نداهای‌ سه‌ گانه‌ در ماه‌ رجب‌ پدید می‌آیند و ندای‌ چهارمی‌ در ماه‌ محرم‌ و روز ظهور حضرت‌ خواهد بود و به‌ خلاف‌ نداهای‌ چهارگانه‌ در ماه‌های‌ رجب‌ و محرم‌ صیحه‌ ماه‌ رمضان‌ در زمرة‌ علایم‌ محتوم‌ به‌ شمار آمده‌ است‌.

  7 ـ ثابت‌ ماندن‌ خورشید و خسوف‌ ماه‌ در شب‌ بدر (نیمه‌ ماه‌)
  از علایم‌ غیر حتمی‌ سال‌ ظهور ثابت‌ ماندن‌ خورشید و حركت‌ نكردن‌ آن‌ از ظهر تا عصر یكی‌ از روزهای‌ ماه‌ رجب‌ است‌. همچنین‌ در شب‌ بدر این‌ ماه‌، خسوف‌ و ماه‌ گرفتگی‌ رخ‌ خواهد داد.
  از امام‌ پنجم‌(ع‌) در مورد این‌ آیه‌ كه‌ اگر بخواهیم‌ از آسمان‌ بر آنها آیه‌ای‌ نازل‌ می‌كنیم‌ 16  پرسیدند كه‌ آن‌ آیه‌ چیست‌؟ حضرت‌ فرمودند:
 ثابت‌ ماندن‌ خورشید از ظهر تا هنگام‌ عصر... كه‌ اینها در زمان‌ سفیانی‌ است‌ و به‌ دنبال‌ آن‌، او و قوم‌ و پیروانش‌ هلاك‌ خواهند شد 17 .
  این‌ نشانه‌ به‌ خوبی‌ از خروج‌ و شورش‌ سفیانی‌ در ماه‌ رجب‌ حكایت‌ می‌كند؛ چرا كه‌ این‌ علامت‌ در زمان‌ او اتفاق‌ می‌افتد. سكون‌ خورشید در آسمان‌ هر چند برای‌ مدت‌ كمی‌ رخ‌ می‌دهد، ولی‌ معجزه‌ای‌ عجیب‌ از ناحیه‌ خداوند متعال‌ است‌. از طرفی‌ مردم‌ به‌ آن‌ واقعه‌ از طولانی‌ شدن‌ ناگهانی‌ مدت‌ روز پی‌ می‌برند. و از طرف‌ دیگر تابش‌ نامتعارف‌ و بیش‌ از حد گرما و حرارت‌ خورشید به‌ زمین‌ باخبر می‌شوند. پدید آمدن‌ چنین‌ نشانه‌ای‌ آسمانی‌ در ماه‌ رجب‌ خبر از هلاكت‌ و درهم‌ كوبیده‌ شدن‌ سفیانی‌ و سپاهیان‌ و حزب‌ و پیروانش‌ می‌دهد.
  تأكید بر ثابت‌ ماندن‌ خورشید در ماه‌ رجب‌ ناظر به‌ همزمانی‌ این‌ حادثه‌ با خروج‌ سینه‌ و صورت‌ مردی‌ در قرص‌ خورشید است‌ كه‌ قبلاً در زمرة‌ حوادث‌ ماه‌ رجب‌ از آن‌ یاد كردیم‌. و همان‌طور كه‌ پیش‌ از این‌ گفتیم‌ همه‌ اینها در زمان‌ سفیانی‌ رخ‌ می‌دهد.
  از جمله‌ دیگر حوادثی‌ كه‌ در ماه‌ رجب‌ رخ‌ می‌دهد ماه‌ گرفتگی‌ در شب‌ بدر این‌ ماه‌ است‌:
  ام‌ سعید اخمسیه‌ به‌ امام‌ صادق‌(ع‌) عرض‌ می‌كند: یابن‌ رسول‌الله(ص‌) فدایتان‌ شوم‌! نشانه‌ای‌ از خروج‌ و قیام‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) در اختیارم‌ بگذارید و به‌ من‌ مرحمت‌ كنید. حضرت‌ به‌ من‌ فرمودند:
 ام‌سعید! وقتی‌ ماه‌ در شب‌ بدر ماه‌ رجب‌ گرفته‌ شود و خسوف‌ رخ‌ دهد، مردی‌ پس‌ از آن‌ خروج‌ كند و به‌ دنبال‌ آن‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) قیام‌ خواهند كرد. 18
  قبلاً گفته‌ شد كه‌ علامت‌ و نشانه‌ نمایانی‌ بدن‌ مردی‌ در خورشید هم‌ در ماه‌ رجب‌ واقع‌ می‌شود و پس‌ از آن‌ صیحه‌ آسمانی‌ در ماه‌ رمضان‌ پدید خواهد آمد.
 ادامه‌ دارد

 


 پی‌نوشت‌ها :
 1.  الغیبة‌، نعمانی‌، ص‌171، بحارالانوار، ج‌52، ص‌232.
 2.  الغیبة‌، نعمانی‌، ص‌187.
 3.  بحارالانوار، ج‌52، ص‌229، یوم‌الخلاص‌، ص‌645.
 4.  بشارة‌الاسلام‌، ص‌184؛ یوم‌الخلاص‌، ص‌651، السفیانی‌ فقیه‌، ص‌77.
 5.  الممهدون‌ للمهدی‌، ص‌54.
 6.  جهت‌ كسب‌ اطلاعات‌ بیشتر راجع‌ به‌ قیام‌ سید خراسانی‌ و احادیث‌ و روایات‌ مربوط‌ می‌توانید به‌ فصل‌ سوم‌ كتاب‌ الممهدون‌ للمهدی‌ ،   حجة‌الاسلام‌ علی‌ كورانی‌ و یا ترجمة‌ كتاب‌  عصر ظهور ایشان‌ مراجعه‌ كنید.
 7.  سوره‌ شعراء(26) آیه‌4.
 8.  الارشاد، شیخ‌ مفید، ج‌2، ص‌373؛ اعلام‌ المهدی‌، ص‌428؛ بحارالانوار، ج‌52، ص‌221؛ المهدی‌ الموعود، ص‌53؛ یوم‌ الخلاص‌،ص‌517؛السفیانی‌،فقیه‌، ص‌121.
 9.  الغیبة‌، نعمانی‌ ص‌169؛ بحارالانوار، ج‌52، ص‌233؛ بشارة‌الاسلام‌، ص‌120.
 10.  الغیبة‌، نعمانی‌، ص‌172؛ بشارة‌الاسلام‌، ص‌120.
 11.  یوم‌الخلاص‌، ص‌519؛ بحارالانوار، ج‌52، ص‌233 با الفاظی‌ دیگر.
 12.  الغیبة‌، نعمانی‌ ص‌120؛ الغیبة‌، شیخ‌ طوسی‌، ص‌2680؛ بحارالانوار، ج‌52، ص‌289؛ بشارة‌الاسلام‌، ص‌16.
 13.  الغیبة‌، نعمانی‌ ص‌169؛ یوم‌الخلاص‌، ص‌541.
 14.  سوره‌ شعراء(26) آیه‌ 4.
 15.  بحارالانوار، ج‌52، ص‌221.
 16.  بیان‌ الائمه‌(ع‌)، ج‌2، ص‌695.
 

 


ماهنامه موعود سال ششم _ شماره 35



:: مرتبط با: ظهور و نشانه‌ها ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1387/03/15
زمان : 05:06 ق.ظ
۸۸۲۷ فجر مقدس-5
نظرات |

 فجر مقدس-5 
مجتبی‌السادة‌
ترجمه‌: محمود مطهری‌نیا
حوادث‌ بر طبق‌ تقویم‌ سال‌ ظهور


اشاره‌ : در بخش‌های‌ قبلی‌ این‌ سلسله‌ مقالات‌، با برخی‌ نشانه‌های‌ مخصوص‌ سال‌ ظهور امام‌ عصر(عج‌) آشنا شدیم‌ و اینك‌ به‌ بررسی‌ سلسله‌ رویدادهایی‌ می‌پردازیم‌ كه‌ در آخرین‌ ماه‌های‌ پیش‌ از ظهور آن‌ حضرت‌ رخ‌ می‌دهد.
جریانات‌ و اتفاقات‌ ماه‌ رجب‌
در این‌ قسمت‌ به‌ اهم‌ حوادثی‌ كه‌ در ماه‌ رجب‌ و در واقع‌ پنج‌ ماه‌ پیش‌ از ظهور حضرت‌ اتفاق‌ خواهد افتاد اشاره‌ خواهیم‌ كرد كه‌ این‌ مطالب‌ را از روایاتی‌ كه‌ در این‌باره‌ بوده‌اند استخراج‌ نموده‌ایم‌.

1 ـ باران‌ شدید و فراوان‌
در سالی‌ كه‌ بناست‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) ظهور كنند قحطی‌ به‌ طور جدی‌ شیوع‌ یافته‌ و در بیستم‌ ماه‌ جمادی‌الاول‌ چنان‌ بارانی‌ می‌بارد كه‌ از زمان‌ منزل‌ گرفتن‌ حضرت‌ آدم‌ در زمین‌ بی‌سابقه‌ است‌ كه‌ این‌ باران‌ تا دهم‌ ماه‌ رجب‌ ادامه‌ می‌یابد. از امام‌ صادق‌(ع‌) نقل‌ شده‌ كه‌ فرمودند:
وقتی‌ قیام‌ قائم‌(ع‌) نزدیك‌ شود در ماه‌ جمادی‌الثانی‌ و ده‌ روز از رجب‌ بر مردم‌ بارانی‌ می‌بارد كه‌ خلائق‌ همانند آن‌ را ندیده‌ باشند 1 .
و شیخ‌ مفید در الارشاد چنین‌ آورده‌ است‌ كه‌:
سپس‌ به‌ بیست‌ و چهار باران‌ ختم‌ می‌شود كه‌ زمین‌ را پس‌ از مرگش‌ زنده‌ می‌كند و بركاتش‌ نمایان‌ می‌شود. 2
همان‌گونه‌ كه‌ از این‌ روایات‌ برمی‌آید از علایم‌ قریب‌الوقوع‌ ظهور حضرت‌ مهدی‌(ع‌) نزول‌ باران‌های‌ شدید و آب‌های‌ فراوان‌ آسمانی‌ است‌ كه‌ به‌ نوعی‌ برای‌ ] عصر [ ظهور زمینه‌ چینی‌ شود تا زمین‌ها برای‌ زراعت‌ و كشاورزی‌ پربار و بابركت‌، پس‌ از این‌ حالت‌ فقر و خشكسالی‌ كه‌ داشته‌اند آماده‌ شود.
بارش‌ باران‌ عادی‌ چیز عجیب‌ و خارق‌العاده‌ای‌ نیست‌ جز اینكه‌ مدت‌ یا میزان‌ آن‌ بارش‌ غریب‌ باشد كه‌ بنابر روایات‌ موجود، تأكید بر این‌ باران‌ها به‌ جهت‌ بیان‌ و ابراز اعجازگونه‌ بودن‌ آنهاست‌. با توجه‌ به‌ آنچه‌ گفته‌ شد حقیقت‌ صحبت‌ امیرالمؤمنین‌(ع‌) را می‌فهمیم‌ كه‌ فرمودند:
شدیداً از آنچه‌ میان‌ ماه‌ جمادی‌ و رجب‌ واقع‌ می‌شود در عجبم‌. 3
نظریات‌ مختلفی‌ درباره‌ مدت‌ این‌ باران‌ها بیان‌ شده‌ است‌. حجة‌الاسلام‌ علی‌ كورانی‌ در كتاب‌ خود می‌نویسند:
بعید نیست‌ كه‌ این‌ بارانی‌ كه‌ از جمادی‌ تا رجب‌ ادامه‌ دارد پس‌ از ظهور حضرت‌ نازل‌ شود؛ چرا كه‌ تعدادی‌ از علایم‌ ظهور از باب‌ توسع‌ و گستردگی‌ محدوده‌ ] عصر ظهور [ به‌ این‌ عنوان‌ نامگذاری‌ شده‌ است‌ 4 .
لكن‌ نظر آیت‌الله‌ سید محمد صادق‌ صدر كه‌ آن‌ را از نشانه‌های‌ ظهور برمی‌شمرند قابل‌ قبول‌تر به‌ نظر می‌رسد. ایشان‌ چنین‌ می‌گویند:
با توجه‌ به‌ فراوانی‌ آب‌ و باران‌ نازل‌ شده‌ بهتر است‌ آن‌ را پیش‌ از ظهور بدانیم‌؛ چرا كه‌ اگر پس‌ از ظهور واقع‌ شود مانع‌ برخی‌ از فعالیت‌ها و وعده‌هایی‌ می‌گردد كه‌ بناست‌ حضرت‌ آنها را انجام‌ دهند و بدان‌ها جامة‌ عمل‌ بپوشانند، پس‌ مقدم‌ دانستن‌ آن‌ بر ظهور هم‌ فایده‌های‌ متعارف‌ باران‌ را در بر خواهد داشت‌ و هم‌ با دیگر فواید اثری‌ دو چندان‌ می‌توان‌ برای‌ آن‌ تصور كرد. 5
البته‌ این‌ نكته‌ را هم‌ متذكر شویم‌ كه‌ احادیث‌ و روایات‌ به‌ مكان‌ و كیفیت‌ بارش‌ این‌ باران‌ها اشاره‌ای‌ نكرده‌اند اما آنچه‌ مهم‌ است‌ این‌ است‌ كه‌ این‌ باران‌ها را به‌ عنوان‌ نشانه‌ و علامتی‌ برای‌ نزدیك‌ شدن‌ زمان‌ ظهور در نظر بگیریم‌ حال‌ چه‌ نحوة‌ باریدن‌ آن‌ با بقیه‌ باران‌ها متفاوت‌ باشد، چه‌ مقدار و یا مكان‌ آن‌.

2 ـ شورش‌ سفیانی‌ (از علایم‌ حتمی‌ ظهور)
مردی‌ شورش‌ می‌كند كه‌ به‌ او سفیانی‌ گفته‌ می‌شود (عثمان‌ بن‌ عنبسه‌ از تبار ابوسفیان‌ و از نسل‌ یزید بن‌ معاویه‌) در وادی‌ یابس‌ (تنگه‌ بی‌آب‌ و علف‌) كه‌ در محدودة‌ شامات‌ (درة‌ دمشق‌) می‌باشد نمایان‌ می‌گردد. او سمبل‌ و نمونه‌ آن‌ دسته‌ از حكام‌ و فرمانروایان‌ كشورهای‌ اسلامی‌ است‌ كه‌ در عین‌ انحرافاتشان‌ با حق‌ سرف ستیز دارند كه‌ بعد از وی‌ چنین‌ كسانی‌ دیده‌ نخواهند شد و پس‌ از او نسل‌ چنین‌ سردمدارانی‌ منقرض‌ خواهد شد. زمان‌ خروج‌ و شورش‌ او ـ طبق‌ روایات‌ معتبره‌ ـ 6 در ماه‌ رجب‌ است‌ و احتمالاً در دهه‌ آخر و روز جمعه‌ باشد كه‌ میان‌ ظهور حضرت‌ در مكه‌ مكرمه‌ و شورش‌ سفیانی‌ تنها شش‌ ماه‌ فاصله‌ است‌.
امام‌ صادق‌(ع‌) می‌فرمایند:
سفیانی‌ از نشانه‌های‌ حتمی‌ است‌ و ] آغاز [ شورش‌ او در ماه‌ رجب‌ خواهد بود. بر نواحی‌ و شهرهای‌ پنجگانه‌، نه‌ ماه‌ حكومت‌ می‌كند و ] حكومتش‌ [ حتی‌ یك‌ روز هم‌ بیش‌ از 9 ماه‌ طول‌ نخواهد كشید. 7
امام‌ باقر(ع‌) می‌فرمایند:
سفیانی‌ و قائم‌(ع‌) هر دو در یك‌ سال‌ ] نمایان‌ می‌شوند [ هستند. 8
در حدیث‌ فرمودند:
خارج‌ شدن‌ سفیانی‌ و یمنی‌ و سید خراسانی‌ در یك‌ سال‌ و یك‌ ماه‌ و یك‌ روز است‌. به‌ همان‌ ترتیب‌ كه‌ دانه‌های‌ تسبیح‌ به‌ دنبال‌ هم‌ می‌آیند، آنها هم‌ پشت‌ سر هم‌ و بلافاصله‌ نمایان‌ می‌شوند. 9
در این‌ حدیث‌ هم‌ چنین‌ بیان‌ كردند:
علی‌بن‌ابی‌طالب‌(ع‌) به‌ من‌ فرمودند: درگیری‌ دو سپاه‌ در شام‌ با یكی‌ از آیات‌ الهی‌ است‌.


از ایشان‌ پرسیدند: چه‌ آیه‌ای‌، یا امیرالمؤمنین‌؟
فرمودند: لرزشی‌ شدید در شام‌ به‌ وجود می‌آید (شاید اشاره‌ به‌ زمین‌ لرزه‌های‌ مورد بحثمان‌ باشد) و بیش‌ از صد هزار نفر كشته‌ می‌شوند كه‌ این‌ جریان‌ را خداوند مایة‌ رحمت‌ و آرامش‌ مؤمنین‌ و عذاب‌ كافران‌ قرار می‌دهد.
وقتی‌ چنین‌ شد به‌ سوارانی‌ بنگرید كه‌ مركب‌های‌ (یابو) سیاه‌ و سفید و گوش‌ و دم‌ بریده‌ و پرچم‌های‌ زرد دارند.
هر كه‌ را از مغرب‌ تا شام‌ كه‌ در مسیرشان‌ باشد می‌كشند. این‌ جریان‌ در زمان‌ بی‌تابی‌ و اندوه‌ شدید و مرگ‌ سرخ‌ رخ‌ می‌دهد پس‌ از آن‌ منتظر فرو رفتن‌ قریه‌ و روستایی‌ در دمشق‌ باشید كه‌ به‌ آن‌ مرمرسا 10 گفته‌ می‌شود، و سپس‌ پسر هند جگرخوار از وادی‌ یابس‌ (دره‌ بی‌آب‌ و علف‌) شورش‌ می‌كند تا اینكه‌ بر منبر دمشق‌ قرار بگیرد. وقتی‌ چنین‌ شد منتظر خروج‌ و قیام‌ مهدی‌(ع‌) باشید. 11
كه‌ این‌ حدیث‌ آغاز حركت‌ سفیانی‌ را به‌ خوبی‌ ترسیم‌ می‌كند.
شاید بهترین‌ تحلیل‌ و بیان‌ از فعالیت‌های‌ سفیانی‌ و مصیبت‌ها و سختی‌هایی‌ كه‌ جامعه‌ اسلامی‌ را بدان‌ مبتلا می‌كند سیدجلیل‌القدر علامه‌ سید محمد صادق‌ صدر داشته‌ باشد كه‌ صحبت‌های‌ ایشان‌ را با اندكی‌ دخل‌ و تصرف‌ در اینجا می‌آوریم‌:
دمشق‌ (شام‌) در آن‌ زمان‌ میدان‌ جنگ‌های‌ داخلی‌ و تنازعات‌ مسلحانه‌ میان‌ گروه‌های‌ سه‌گانه‌ (تحت‌ فرمان‌ ابقع‌، اصهب‌ و سفیانی‌... كه‌ مانند مركز ثقل‌ نیروهای‌ سیاسی‌ و نظامی‌ می‌شود) خواهد شد. هر سه‌ از صراط‌ مستقیم‌ حق‌ منحرف‌ گشته‌اند و هر كدام‌ تاج‌ و تخت‌ و حكومت‌ را برای‌ خود می‌طلبند ـ روایات‌ تفكرات‌ و عقاید آنها را برای‌ ما به‌ روشنی‌ بیان‌ كرده‌اند ـ ابقع‌ و سپاهیانش‌ با سفیانی‌ می‌جنگند كه‌ منجر به‌ پیروزی‌ سفیانی‌ و كشته‌ شدن‌ ابقع‌ و یارانش‌ می‌شود.
در جنگ‌ سفیانی‌ با اصهب‌ هم‌ چنین‌ اتفاقی‌ تكرار می‌شود. و فاتح‌ نهایی‌ جنگ‌ها سفیانی‌ است‌. این‌ اتفاقات‌ مصداق‌ بارز این‌ آیه‌ است‌ كه‌:
فَاختَلَفَ ألاَحزابف مفن‌ بفینفهفم‌ فَوَیلٌ للّذینَ كَفَروا مفن‌ مَشهدف یَومف عظیمف 12 .
احزاب‌ با هم‌ بر سر آنچه‌ در میانشان‌ بود اختلاف‌ كردند پس‌ وای‌ بر آنها ] از آنچه‌ [ در قیامت‌ ] بر سر آنها خواهد آمد [ .
مقر فرماندهی‌ سفیانی‌ در زمان‌ حكومتش‌ شام‌ خواهد بود و اهالی‌ آنجا از او پیروی‌ خواهند كرد (به‌ جز تعداد كمی‌) سفیانی‌ در این‌ زمان‌ بر مناطق‌ پنجگانة‌ دمشق‌، حمص‌، فلسطین‌ و اردن‌ و قنسرین‌ حكومت‌ می‌كند.
وقتی‌ كه‌ تا این‌ حد مسیر را برای‌ خود هموار می‌بیند به‌ عراق‌ هم‌ طمع‌ می‌كند و به‌ این‌ فكر می‌افتد كه‌ سپاهی‌ را به‌ آنجا گسیل‌ دارد. لذا با سپاهی‌ كه‌ حداقل‌ هشتاد هزار نفر نیرو دارد و خود فرماندهی‌ آن‌ را برعهده‌ گرفته‌ به‌ آنجا می‌رود. در میان‌ راه‌ با سپاهی‌ كه‌ فرمانروای‌ عراق‌ برای‌ دفع‌ و مقابله‌ با آنها گسیل‌ داشته‌ مواجه‌ می‌شود. این‌ دو سپاه‌ با هم‌ در منطقة‌ قرقیسیا (واقع‌ در سوریه‌ و در نزدیكی‌ عراق‌) مشغول‌ پیكار می‌شوند. ترك‌ها ] روس‌ها [ و رومیان‌ ] اروپاییان‌ و آمریكایی‌ها [ هم‌ به‌ آتش‌ جنگ‌ دامن‌ زده‌ و خود هم‌ در آن‌ شركت‌ می‌كنند. جنگ‌ طولانی‌ و شدیدی‌ واقع‌ می‌شود و حدود 000/100 نفر از ستمكاران‌ و جباران‌ در آن‌ كشته‌ می‌شوند كه‌ مقصود از ستمكاران‌ آن‌ دسته‌ از گنه‌پیشگان‌ منحرفی‌ است‌ كه‌ در آن‌ زمان‌ هلاك‌ می‌گردند. به‌ این‌ جهت‌ منطقه‌ از شر عمده‌ این‌ سپاهیان‌ كه‌ ممكن‌ بود پس‌ از ظهور حضرت‌ مهدی‌(ع‌) در مقابل‌ او جبهه‌ بگیرند خلاص‌ می‌شود.
در این‌ كشت‌ و كشتار بزرگ‌ هم‌ سفیانی‌ پیروز می‌شود و وارد عراق‌ می‌گردد. در آنجا در «ارض‌الجزیره‌» (بین‌النهرین‌ عراق‌) به‌ ناچار با یمنی‌ روبرو می‌شود كه‌ بر او هم‌ فایق‌ آمده‌ و آنچه‌ را كه‌ سپاهیان‌ یمنی‌ طی‌ جنگ‌های‌ خود در منطقه‌ به‌ دست‌ آورده‌ بودند تصاحب‌ می‌كند؛ سپس‌ راهی‌ كوفه‌ شده‌ و در آنجا دست‌ به‌ كشتار و اعدام‌ و اسیر كردن‌ مردم‌ می‌زند. یاوران‌ و یاریگران‌ خاندان‌ حضرت‌ محمد(ص‌) را به‌ همراه‌ یكی‌ از منسوبین‌ به‌ اهل‌ بیت‌(ع‌) شهید می‌كند. سپس‌ جارچی‌ او در كوفه‌ ندا می‌دهد كه‌ هر كس‌ سر یكی‌ از شیعیان‌ علی‌(ع‌) را بیاورد هزار درهم‌ (مژدگانی‌) می‌گیرد. لذا همسایه‌ به‌ همسایه‌اش‌ به‌ این‌ بهانه‌ كه‌ در اسلام‌ هم‌ مذهب‌ نیستند حمله‌ كرده‌ و می‌گوید: «این‌ هم‌ از آنهاست‌. گردنش‌ را می‌زند و سر او را به‌ حكومت‌ سفیانی‌ تحویل‌ داده‌ و از آنها هزار درهم‌ می‌گیرد.»
جنبش‌های‌ ضعیف‌ و سرپیچی‌های‌ كوچكی‌ كه‌ در كوفه‌ توسط‌ اهالی‌ آن‌ رخ‌ می‌دهد نمی‌توانند این‌ شهر را از سیطرة‌ سپاه‌ سفیانی‌ خلاص‌ كنند بلكه‌ سفیانی‌ رهبر این‌ جنبش‌ را مابین‌ حیره‌ و كوفه‌ به‌ شهادت‌ می‌رساند و پس‌ از آن‌ هم‌ خون‌های‌ زیادی‌ بر زمین‌ ریخته‌ می‌شود.
با هموار گشتن‌ جریان‌ حكومت‌ وی‌ در عراق‌ به‌ لشكركشی‌ به‌ ایران‌ هم‌ طمع‌ كرده‌ و راهی‌ آنجا می‌شود. حوالی‌ شیراز (باب‌ اصطخر) در كارزار و میدان‌ جنگی‌ با سید خراسانی‌ روبرو می‌شود.
سفیانی‌ در عین‌ حال‌ به‌ حكومت‌ بر دیار حجاز هم‌ طمع‌ كرده‌ و سپاهی‌ را به‌ فرماندهی‌ خزیمه‌ كه‌ از بنی‌امیه‌ است‌ بدانجا اعزام‌ می‌كند (اكثر روایات‌ بر اینكه‌ خود سفیانی‌ در این‌ سپاه‌ نیست‌ تأكید می‌كنند). سپاه‌ با تمام‌ نیروها و امكاناتش‌ به‌ سمت‌ مدینه‌ حركت‌ می‌كند و این‌ در حالی‌ است‌ كه‌ در این‌ ایام‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) در آغازین‌ روزهای‌ ظهور خویش‌ در مكه‌ به‌ سر می‌برند و پیگیر اخبار سفیانی‌ هستند. سفیانی‌ سپاهی‌ مجهز را به‌ سمت‌ مكه‌ گسیل‌ می‌دارد تا به‌ قتل‌ و كشتار بی‌رحمانه‌ آن‌ حضرت‌ و سپاهیانشان‌ اقدام‌ كنند. آن‌گونه‌ كه‌ از سیاق‌ روایات‌ برمی‌آید این‌ سپاه‌ همان‌ سپاهی‌ است‌ كه‌ سه‌ روز به‌ غارت‌ و كشتار مردم‌ مدینه‌ و تخریب‌ مسجدالنبی‌(ص‌) مشغول‌ بوده‌ است‌.
از آنجا كه‌ مكه‌ حرم‌ امن‌ الهی‌ است‌ و كسی‌ كه‌ در آنجا ساكن‌ شده‌ است‌ نباید بر جان‌ خویش‌ خوفناك‌ باشد و با توجه‌ به‌ این‌ كه‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) رهبری‌ است‌ كه‌ برای‌ روز موعود و هدایت‌ بشریت‌ و جهانیان‌ ذخیره‌ شده‌، ضرورت‌ و مصلحت‌ هر دو اقتضا می‌كند كه‌ این‌ سپاه‌ از بین‌ رفته‌ و قضای‌ الهی‌ بر آنها جاری‌ گردد. با معجزه‌ای‌ الهی‌ بیابان‌ این‌ سپاه‌ را می‌بلعد و جز دو نفر اثری‌ از بقیه‌ نمی‌ماند (این‌ دو نفر كه‌ به‌ بشیر و نذیر ملقب‌ می‌شوند از قبیله‌ جفهَینه‌اند و به‌ همین‌ جهت‌ است‌ كه‌ می‌گویند: «خبر یقینی‌ را از جفهَینه‌ بشنوید.» 13 این‌ دو نفر مردم‌ را از آنچه‌ بر سر رفقا و همراهانشان‌ آمده‌ خبر می‌كنند.
علی‌رغم‌ این‌ كه‌ بنابر تقدیر الهی‌ بخشی‌ از سپاه‌ سفیانی‌ به‌ زمین‌ فرو می‌روند از آنجا كه‌ سوریه‌، عراق‌، اردن‌، فلسطین‌ و منطقه‌ وسیعی‌ از شبه‌ جزیره‌ عربستان‌ تحت‌ سیطره‌ سفیانی‌ است‌، حكومتش‌ در منطقه‌ پابرجا می‌ماند.
مدتی‌ كوتاه‌ پس‌ از بلعیده‌ شدن‌ سپاه‌ در بیابان‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) حركت‌ می‌كند و او را با سپاهش‌ به‌ عراق‌ بازمی‌گرداند. پس‌ از آن‌ با هم‌ درگیر شده‌ و حضرت‌ بر او فایق‌ آمده‌ و او را به‌ هلاكت‌ می‌رساند. كه‌ این‌ جریان‌ در منطقه‌ رمله‌ اتفاق‌ می‌افتد. حضرت‌ بر تمام‌ منطقه‌ای‌ كه‌ سفیانی‌ بر آن‌ حكومت‌ می‌كرد تسلط‌ می‌یابند و از این‌ به‌ بعد فرصت‌ مناسبی‌ برای‌ پیروزی‌ جهانی‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) فراهم‌ می‌شود. 14
در ادامه‌ بعضی‌ از احادیثی‌ را كه‌ بر حركت‌ سفیانی‌ تأكید دارند ـ به‌ قدری‌ كه‌ با توجه‌ به‌ منابع‌ حدیثی‌ برای‌ ما مقدور است‌ ـ بیان‌ می‌كنیم‌.
حضرت‌ علی‌(ع‌) فرمودند:
فرزند هند جگرخوار از وادی‌ یابس‌ (دره‌ خشك‌ وبی‌آب‌ و علف‌) شورش‌ می‌كند. مردی‌ است‌ كه‌ قامتش‌ متوسط‌، چهره‌اش‌ زشت‌ و كریه‌منظر است‌، چهارشانه‌ و درشت‌ هیكل‌ می‌باشد و در صورتش‌ آثار آبله‌ دیده‌ می‌شود. ظاهرش‌ یك‌ چشم‌ به‌ نظر می‌رسد نامش‌ عثمان‌ و فرزند عنبسه‌ است‌ و از فرزندان‌ ابی‌سفیان‌، وارد شام‌ شده‌ و منبر آن‌ را تصاحب‌ می‌كند. 15
امام‌ باقر(ع‌) در حدیثی‌ طولانی‌ فرمودند:
ناچار بنی‌ فلان‌ حكومت‌ را به‌ دست‌ خواهند گرفت‌ و پس‌ از آن‌ دچار اختلافات‌ شده‌ و حكومتشان‌ از هم‌ می‌پاشد و پراكنده‌ می‌شوند تا اینكه‌ سید خراسانی‌ از مشرق‌ و سفیانی‌ از مغرب‌ خروج‌ می‌كنند و هر كدام‌ از منطقة‌ خود به‌ سمت‌ كوفه‌ مانند اسبان‌ مسابقه‌ می‌شتابند تا اینكه‌ بنی‌فلان‌ به‌ دست‌ آنها هلاك‌ می‌شوند و از آنها حتی‌ یك‌ نفر باقی‌ نخواهد ماند. 16
جابر جعفی‌ از آن‌ حضرت‌ طی‌ حدیث‌ طولانی‌ دیگری‌ نقل‌ می‌كند كه‌ فرمودند:


... و منادی‌ كه‌ از آسمان‌ ندا می‌دهد 17 و صدایی‌ از ناحیه‌ دمشق‌ حكایت‌ از پیروزی‌ می‌كند ] سر و صداها خبر از اجتماعات‌ و برخوردهایی‌ است‌ كه‌ در دمشق‌ رخ‌ می‌دهد و بیانیه‌هایی‌ كه‌ پس‌ از این‌ جریانات‌ صادر می‌شود [ قریه‌ای‌ در شام‌ به‌ نام‌ جابیه‌ محو و ناپدید می‌شود 18 . بخشی‌ از سمت‌ راست‌ مسجد دمشق‌ فرو می‌ریزد (مسجد اموی‌) و شورشیان‌ مرتد از منطقه‌ ترك‌ها خروج‌ می‌كنند و فتنة‌ شام‌ هم‌ به‌ دنبال‌ آن‌ می‌آید. سر و كله‌ برادران‌ ترك‌ها هم‌ پیدا شده‌ و در جزیره‌ فرود می‌آیند و شورشیان‌ و از دین‌ برگشتگان‌ رومی‌ می‌آیند تا اینكه‌ در رمله‌ مستقر می‌شوند. جابر! در آن‌ سال‌ درگیری‌های‌ زیادی‌ در مغرب‌ زمین‌ رخ‌ خواهد داد. ابتدای‌ مغرب‌ زمین‌ كه‌ شام‌ است‌ به‌ فرمان‌ سه‌ پرچم‌ ] سپاه‌ [ اصهب‌ و ابقع‌ و سفیانی‌ با هم‌ درگیر می‌شوند. كه‌ سفیانی‌ با ابقع‌ روبرو شده‌ و با هم‌ می‌جنگند و نهایتاً سفیانی‌ او و لشكریانش‌ را می‌كشد. سپس‌ اصهب‌ را هم‌ به‌ هلاكت‌ می‌رساند. ] سفیانی‌ [ در این‌ زمان‌ تمام‌ همش‌ لشكركشی‌ به‌ عراق‌ می‌شود كه‌ سپاهیانش‌ در قرقیسیا درگیر شده‌ و ] در این‌ جنگ‌ [ 000/100 نفر از جباران‌ و ستمكاران‌ هلاك‌ می‌شوند. سفیانی‌ لشكری‌ هفتاد هزار نفری‌ را به‌ سمت‌ كوفه‌ گسیل‌ می‌دارد و آنها هم‌ به‌ قتل‌ و كشتار و اسیر كردن‌ مردم‌ كوفه‌ می‌پردازند در این‌ زمان‌ كه‌ اینها به‌ چنین‌ اعمالی‌ مشغولند پرچم‌هایی‌ از سوی‌ خراسان‌ نمایان‌ می‌شود كه‌ منازل‌ را به‌ سرعت‌ پشت‌ سر می‌گذارند و در میان‌ آنها عده‌ای‌ از یاوران‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) وجود دارند. یكی‌ از اهالی‌ كوفه‌ به‌ همراه‌ جمعیتی‌ ضعیف‌ قیام‌ می‌كند كه‌ فرمانده‌ لشكر سفیانی‌، او را در بین‌ حیره‌ و كوفه‌ شهید می‌كند. سفیانی‌ جمعیتی‌ را به‌ سوی‌ مدینه‌ اعزام‌ می‌كند و حضرت‌ مهدی‌(ع‌) ] به‌ جهت‌ خلاصی‌ از شر آنها [ به‌ سمت‌ مكه‌ هجرت‌ می‌كند. خبر خروج‌ ایشان‌ به‌ فرمانده‌ سپاه‌ سفیانی‌ می‌رسد او هم‌ عده‌ای‌ را به‌ دنبال‌ ایشان‌ می‌فرستد كه‌ نمی‌توانند به‌ آنها دست‌ یابند تا اینكه‌ حضرت‌ همانند موسی‌ بن‌ عمران‌ بیمناك‌ وارد مكه‌ می‌شود.
حضرت‌ در ادامه‌ فرمودند:
پس‌ از استقرار فرمانده‌ سپاه‌ سفیانی‌ در بیداء (صحرا) ندایی‌ از آسمان‌ می‌آید كه‌: ای‌ صحرا این‌ قوم‌ را در كام‌ خود فرو بر! دشت‌ هم‌ آنها را می‌بلعد به‌ جز سه‌ نفر كه‌ چهره‌ ایشان‌ به‌ پشتشان‌ برگشته‌ نجات‌ پیدا نمی‌كنند آنها از قبیلة‌ كلب‌ هستند و در مورد آنها این‌ آیه‌ نازل‌ شده‌ كه‌:
یا أیّفهاالَذینَ اوفتفوا الكفتابَ آمفنفوا بفما انزَّلنا مفصَدفقّاً لفما مَعَكفم‌ مفن‌ قَبلف اَن‌ نَطمفسَ وفجفوهاً فَنَرفدّها عَلی‌ اَدبارفها 19 .
ای‌ كسانی‌ كه‌ به‌ شما كتاب‌ داده‌ شده‌ در عین‌ حال‌ كه‌ آنچه‌ را كه‌ در میان‌ شماست‌ تصدیق‌ می‌كنید به‌ چیزی‌ كه‌ آن‌ را نازل‌ كردیم‌ ایمان‌ بیاورید قبل‌ از آنكه‌ چهره‌هایی‌ را محو كرده‌ و آنها را به‌ پشت‌ برگردانیم‌. 20
امام‌ صادق‌(ع‌) فرمودند:
وقتی‌ سفیانی‌ بر مناطق‌ پنجگانه‌ مسلط‌ شد، نه‌ ماه‌ بشمرید كه‌ به‌ زعم‌ هشام‌ آن‌ مناطق‌ پنجگانه‌ دمشق‌، فلسطین‌، اردن‌، حمص‌ و حلب‌ هستند. 21
امیرالمؤمنین‌ (ع‌) فرمودند:
... سفیانی‌ خروج‌ می‌كند و به‌ اندازه‌ مدت‌ حمل‌ یك‌ زن‌ یعنی‌ نه‌ ماه‌ حكومت‌ می‌كند. از شام‌ قیام‌ می‌كند و اهل‌ شام‌ به‌ جز عدة‌ كمی‌ از ساكنان‌ آنجا كه‌ اهل‌ حقند بقیه‌ مطیع‌ او می‌شوند با سپاهی‌ درنده‌ و خون‌آشام‌ به‌ مدینه‌ می‌آید تا اینكه‌ به‌ صحرای‌ مدینه‌ می‌رسد و خداوند آنها را در آن‌ فرو می‌برد. و این‌ است‌ معنای‌ این‌ آیه‌ كه‌:
وَ لَوتَری‌ افذ فَزفعفوا فَلافَوتَ وَافخفذفوا مفن‌ مَكانف قَریبف 22 .
در هنگام‌ بیچارگی‌ اگر آنها را ببینی‌ بدون‌ هیچ‌ وقفه‌ای‌ازمكان‌نزدیكی‌دچار ] عذاب‌ [ می‌شوند. 23
و امام‌ صادق‌(ع‌) فرمودند:
گویی‌ سفیانی‌ و یاران‌ او را می‌بینم‌ كه‌ بساطش‌ را در محله‌های‌ شما در كوفه‌ پهن‌ كرده‌ و منادی‌ او ندا می‌دهد كه‌ هر كس‌ سر شیعه‌ علی‌ را بیاورد هزار درهم‌ می‌گیرد. (به‌ دنبال‌ این‌ حرف‌) همسایه‌ به‌ همسایه‌اش‌ حمله‌ می‌كند و می‌گوید این‌ از آنهاست‌ و گردنش‌ را می‌زند و هزار درهم‌ می‌گیرد. و فرمانروایی‌ بر شما در آن‌ روز تنها از آن‌ زنازادگان‌ است‌. گویی‌ من‌ به‌ صاحب‌ برقع‌ (روبند) می‌نگرم‌.

راوی‌ پرسید: صاحب‌ برقع‌ كیست‌؟ فرمودند:
مردی‌ كه‌ خودتان‌ خواهید گفت‌ او روبند زده‌ است‌ به‌ سمت‌ شما می‌آید، شما را می‌شناسد و شما او را نخواهید شناخت‌ از تك‌تك‌ شما عیب‌جویی‌ خواهد كرد؛ چرا كه‌ او زنازاده‌ای‌ بیش‌ نیست‌. 24
پس‌ از تبیین‌ جنبش‌ سفیانی‌ با كمك‌ روایات‌ شریفه‌ و با توجه‌ به‌ كثرت‌ اشاره‌ و مطالب‌ راجع‌ به‌ آن‌ و اینكه‌ بعضی‌ از آیات‌ قرآن‌ كریم‌ در مورد این‌ جریان‌ است‌ تأكید می‌شود كه‌: سفیانی‌ واضح‌ترین‌، محكم‌ترین‌ و قابل‌ اعتمادترین‌ نشانه‌ در روایات‌ است‌ كه‌ نیرویش‌ تا پیش‌ از شنیدن‌ شدن‌ ندای‌ آسمانی‌ و فرو رفتن‌ در بیابان‌ كم‌ نمی‌شود و همان‌طور كه‌ در آینده‌ نزدیك‌ خواهیم‌ دید برخی‌ دیگر از نشانه‌ها مختص‌ به‌ اوست‌ خصوصاً بلعیده‌ شدن‌ در زمین‌ كه‌ مخصوص‌ سپاهیان‌ اوست‌. 25
قول‌ به‌ حتمی‌ بودن‌ سفیانی‌ در میان‌ نشانه‌ها مستدل‌ و مورد قبول‌ همه‌ است‌. شكی‌ نیست‌ كه‌ نمایان‌ شدن‌ سفیانی‌ به‌ بروز خسف‌ و بلعیده‌ شدن‌ توسط‌ زمین‌ می‌انجامد كه‌ روایات‌ صحیحه‌ را اگر به‌ روایات‌ خسف‌ و سفیانی‌ ضمیمه‌ كنیم‌ تواتر مطلب‌ را می‌رساند به‌ علاوه‌ كه‌ بروز سفیانی‌ نمایان‌ شدن‌ اصهب‌ و ابقع‌ و جریان‌ قرقیسیا را به‌ دنبال‌ خواهد داشت‌ و همین‌طور فتنة‌ شام‌ و فتنه‌های‌ دیار عراق‌ و حتی‌ بخشی‌ از حوادث‌ مربوط‌ به‌ یمنی‌ و سید خراسانی‌ و دیگر نشانه‌ها هم‌ با سفیانی‌ در ارتباط‌ است‌ و از اینروست‌ كه‌ تأكید می‌كنیم‌ كه‌ سفیانی‌ از علایم‌ حتمی‌ است‌ كه‌ البته‌ خداوند عالم‌ واقعی‌ به‌ اشیا و حوادث‌ است‌.
در پایان‌ می‌توان‌ حدیثی‌ را كه‌ شیخ‌ طوسی‌ در امالی‌ و شیخ‌ صدوق‌ در معانی‌الاخبار آورده‌اند ذكر كرد. از امام‌ صادق‌(ع‌) نقل‌ شده‌ كه‌ فرمودند:
ما و خاندان‌ ابوسفیان‌ دو خانواده‌ایم‌ كه‌ همواره‌ به‌ خاطر خدا در

پی‌نوشت‌ها:
1. بحارالانوار، ج‌52، ص‌337؛ الزام‌الناصب‌ ج‌2، ص‌159؛ تاریخ‌ مابعدالظهور ص‌137.
2. الارشاد،شیخ‌مفید،ج‌2،ص‌370؛تاریخ‌ مابعدالظهور ، ص‌137.
3. العجب‌ كل‌ العجب‌ مابین‌ جمادی‌ و رجب‌ .
4. الممهدون‌ للمهدی‌(ع‌)، ص‌40.
5. تاریخ‌ مابعدالظهور، ص‌137.
6. السفیانی‌، محمدفقیه‌، ص‌118.
7. الغیبة‌، نعمانی‌، ص‌202.
8. همان‌، ص‌178.
9. همان‌، ص‌171؛ اعلام‌الوری‌، ص‌429؛ بحارالانوار،
ج‌52، ص‌232.
10. «حرستا» در اكثر نسخ‌.
11. الغیبة‌، نعمانی‌، 206؛ الغیبة‌، شیخ‌ طوسی‌، ص‌ 277؛ بحارالانوار ج‌502، ص‌253.
12. سوره‌ مریم‌(19) ص‌37.
13. بشارة‌الاسلام‌، ص‌21؛ یوم‌الخلاص‌، كامل‌ سلیمان‌ ص‌293.
14. تاریخ‌ بعدالظهور، ص‌167-165.
15. كمال‌الدین‌، شیخ‌ صدوق‌، ص‌651؛ بشارة‌الاسلام‌، ص‌46.
16. الغیبة‌، نعمانی‌ 171؛ بحارالانوار، ج‌52، ص‌234؛ الزام‌الناصب‌، ج‌2، ص‌130.
17. اشاره‌ است‌ به‌ سه‌ ندایی‌ كه‌ در ماه‌ رجب‌ شنیده‌ می‌شود و به‌ زودی‌ به‌ آن‌ خواهیم‌ پرداخت‌.
18. احتمالاً به‌ خاطر جنگ‌های‌ داخلی‌ یا میان‌ كشورها باشد. سوای‌ اینكه‌ شكاف‌ها و گسله‌های‌ طبیعی‌ هم‌ از جمله‌ علل‌ فرو رفتن‌ در زمین‌ و ناپدید شدن‌ است‌ این‌ احتمال‌ با توجه‌ به‌ ظاهر روایتی‌ است‌ كه‌ قبلاً درباره‌ معركه‌ قرقیسیا پیش‌ از رسیدن‌ ترك‌ها و رومیان‌ بیان‌ شد.
19. سوره‌ نساء(4) آیه‌47.
20. الغیبة‌، نعمانی‌، ص‌187؛ بحارالانوار ج‌52، ص‌238.
21. الغیبة‌، نعمانی‌، ص‌ 205؛ الزام‌الناصب‌، ج‌2، ص‌116.
22. الغیبة‌، نعمانی‌، ص‌187؛ بحارالانوار، ج‌52، ص‌238.
23. سورة‌ سبأ(34) ص‌51.
24. الغیبة‌، شیخ‌ طوسی‌، ص‌273؛ بحارالانوار، ج‌52، ص‌251؛ بشارة‌الاسلام‌ ص‌124.
25. السفیانی‌، محمد فقیه‌، ص‌106.
26. بحارالانوار، ج‌52، ص‌190؛ الزام‌الناصب‌، ج‌2، ص‌131، السفیانی‌، فقیه‌؛ ص‌125؛ یوم‌الخلاص‌، ص‌694.



:: مرتبط با: ظهور و نشانه‌ها ,

نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1387/03/15
زمان : 05:06 ق.ظ
۸۸۲۶ فجرمقدس-4
نظرات |

 فجرمقدس-4     
۰۲ مرداد ۱۳۸۲ 

اشاره‌ای‌ اجمالی‌ و كلی‌ به‌ حوادث‌ پیش‌ از ظهور
مجتبی‌السادة‌
ترجمه‌: محمود مطهری‌نیا


  اشاره‌ :
در قسمت‌ گذشته‌ با برخی‌ از رویدادهایی‌ كه‌ در روایت‌های‌ اسلامی‌ از آنها به‌ عنوان‌ رویدادهای‌ پیش‌ از ظهور یاد شده‌ آشنا شدیم‌. چنان‌ كه‌ گفته‌ شد این‌ رویدادها همه‌ در فاصله‌ای‌ دور از عصر ظهور واقع‌ شده‌اند و پیشگویی‌ آنها از سویی‌ ائمه‌معصومین‌(ع‌) موجب‌ اطمینان‌ و اعتماد مردم‌ به‌ صدق‌ وعده‌ پیشوایان‌ دین‌ نسبت‌ به‌ رویدادهای‌ نزدیك‌ به‌ عصر ظهور می‌شود.
  از این‌ قسمت‌ به‌ بعد رویدادهایی‌ را كه‌ وقوع‌ آنها در فاصلة‌ نزدیك‌ به‌ عصر ظهور پیش‌گویی‌ شده‌ مورد بررسی‌ قرار می‌دهیم‌.

 بخش‌ اول‌ - علامات‌ پیش‌ از ظهور
  احادیثی‌ كه‌ حوادث‌ ایّام‌ نزدیك‌ به‌ ظهور را ترسیم‌ و محدوده‌ آن‌ عصر را مشخص‌ می‌كنند می‌توان‌ به‌ چهار قسمت‌ زیر دسته‌بندی‌ كرد:

 1. عصر ظهور
  در برخی‌ از احادیث‌ شریفه‌ ما ویژگی‌های‌ كلی‌ و عمومی‌ ظهور به‌ همراه‌ اشاره‌ای‌ به‌ برخی‌ جریانات‌ مشخص‌ آن‌ زمان‌ دیده‌ می‌شود كه‌ از جمله‌ آنها می‌توان‌ به‌ حدیث‌ مفصلی‌ كه‌ گفتگوی‌ آمیخته‌ باناباوری‌ زیاد سلمان‌ با حضرت‌ رسول‌(ص‌) را در مراسم‌ حج‌ بیان‌ می‌كند ـ كه‌ در شماره‌های‌ پیشین‌ آوردیم‌ ـ اشاره‌ كرد.

 2. سال‌های‌ ظهور
  احادیثی‌ كه‌ به‌ بررسی‌ سال‌های‌ ظهور می‌پردازند، حوادث‌، اتفاقات‌ و نشانه‌های‌ بیشتری‌ را بیان‌ می‌كنند و گستره‌ محدودتری‌ را به‌ تصویر می‌كشند كه‌ از جمله‌ آنها همان‌ علاماتی‌ است‌ كه‌ از كتاب‌  الارشاد
 شیخ‌ مفید در پایان‌ بخش‌ پیشگویی‌های‌ ائمه‌(ع‌)
 آوردیم‌.
  در احادیث‌ دیگر هم‌ چنین‌ آمده‌ است‌:
  امام‌ صادق‌(ع‌) فرمودند:
 زمانی‌ كه‌ مردم‌ در عرفات‌ ایستاده‌اند، وقتی‌ سواری‌ كه‌ بر شتری‌ تیزپا نشسته‌ آنها را از مرگ‌ خلیفه‌ خبردار می‌كند و با مرگ‌ او فرج‌ آل‌ محمد(ص‌) و همه‌ مردم‌ می‌رسد. 1
  ابوبصیر می‌گوید: از امام‌ صادق‌(ع‌) شنیدم‌ كه‌ می‌فرمودند:
  كسی‌ كه‌ مرگ‌ عبدالله‌ را برای‌ من‌ ضمانت‌ كند من‌ هم‌ ظهور قائم‌ را برای‌ او ضمانت‌ می‌كنم‌.
  سپس‌ فرمودند:
 وقتی‌ عبدالله بمیرد مردم‌ پس‌ از او با كسی‌ متحد نشوند! ان‌شاءالله و این‌ جریان‌ بدون‌ امامتان‌ آرام‌ نمی‌شود و حكومت‌ و سلطنت‌ سالانه‌ و طولانی‌ مدت‌ از بین‌ می‌رود، مدت‌ سلطنت‌های‌ پادشاهان‌ به‌ ماه‌ و روز نمی‌كشد. پرسیدم‌: آیا این‌ دوران‌ طول‌ می‌كشد؟ فرمودند: «هرگز!» 2
  از امام‌ باقر(ع‌) نقل‌ شده‌ كه‌ فرمودند:
 وقتی‌ بنی‌فلان‌ به‌ خاطر چیزی‌ كه‌ میان‌ آنهاست‌ دچار تشتت‌ و اختلاف‌ شدند منتظر فرج‌ باشید و فرج‌ شما جز با اختلاف‌ بنی‌فلان‌ محقق‌ نمی‌شود پس‌ آنگاه‌ كه‌ گرفتار اختلاف‌ شدند چشم‌ انتظار صیحه‌ای‌ در ماه‌ رمضان‌ و قیام‌ قائم‌(ع‌) باشید كه‌ خدا هرچه‌ را بخواهد انجام‌ می‌دهد. قائم‌ قیام‌ نمی‌كند و شما هم‌ آنچه‌ را عاشقش‌ هستید نخواهید دید تا وقتی‌ بنی‌فلان‌ بر سر آنچه‌ در بینشان‌ است‌ مبتلا به‌ اختلاف‌ و درگیری‌ شوند و وقتی‌ چنین‌ شد مردم‌ به‌ آنها (ملكشان‌) طمع‌ می‌كنند و وحدت‌ ویكپارچگی‌ازبین‌می‌رودو سفیانی‌ شورش‌ می‌كند. سپس‌ادامه‌دادند،بنی‌فلان‌بالاخره‌ سلطنت‌ خواهند كرد و پس‌ از پادشاهی‌، آنها به‌ اختلاف‌ دچار می‌شوند و سلطنتشان‌ به‌ باد می‌رود و حكومتشان‌ پراكنده‌ و متشتت‌ می‌شود... 3

 3. سال‌ ظهور
  در این‌ قسمت‌ احادیث‌ به‌ طور دقیق‌ حوادثی‌ را بیان‌ می‌كنند؛ خصوصاً در نیمه‌ دوم‌ سال‌ كه‌ از شورش‌ سفیانی‌ در رجب‌ شروع‌ می‌شود و با ندای‌ آسمانی‌ در طبق‌ نظام‌ عددی‌ یا رقمی‌ و بر حسب‌ تقویم‌ اسلامی‌ سال‌ ظهور فرد است‌ و روز طلوع‌ آن‌ خورشید تابان‌ هم‌ شنبه‌ دهم‌ محرّم‌ الحرام‌ كه‌ مصادف‌ با عاشورای‌ حسینی‌ است‌ ماه‌ رمضان‌ و شهادت‌ نفس‌ زكیه‌ در 25 ماه‌ ذی‌حجة‌ ادامه‌ می‌یابد و به‌ ظهور نور مبارك‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) در عاشورایی‌ كه‌ با شنبه‌ مصادف‌ شده‌ است‌ ختم‌ می‌شود. این‌ روایات‌ علامت‌های‌ حتمی‌ ظهور را كه‌ مدتی‌ پیش‌ از آن‌ واقعه‌ عظیم‌ واقع‌ می‌شود در برمی‌ گیرد و از مسلماتی‌ است‌ كه‌ به‌ آنها یقین‌ داریم‌ و معتقدیم‌ در مورد آنها بدأ 4  (تقدیم‌ و تأخیر ناشی‌ از برخی‌ علل‌) رخ‌ نمی‌دهد. همه‌ مؤمنان‌ لازم‌ است‌ كه‌ این‌ نشانه‌ را به‌ خوبی‌ بشناسند و كسانی‌ را كه‌ به‌ دروغ‌ ادعای‌ مهدویت‌ كردند با كمك‌ آنها به‌ راحتی‌ و با قاطعیت‌ تكذیب‌ كنند. پس‌ از وقوع‌ این‌ علائم‌ حتمی‌ است‌ كه‌ فرج‌ مؤمنین‌ می‌آید و خداوند تبارك‌ و تعالی‌ درد سینه‌هایشان‌ را شفا داده‌ و پریشانی‌ را از دل‌های‌ ایشان‌ می‌زداید.
  تمامی‌ ائمه‌(ع‌) وقتی‌ كه‌ از حضرت‌ مهدی‌(ع‌) و علائم‌ ظهور ایشان‌ و نزدیكی‌ قیامشان‌ صحبت‌ می‌كرده‌اند در برخی‌ موارد متذكر می‌شده‌اند كه‌ بعضی‌ از این‌ نشانه‌ها از حتمیات‌ ظهور است‌ و به‌ طوری‌ كه‌ اگر آنها محقق‌ نشده‌ باشند حضرت‌ مهدی‌(ع‌) ظهور نخواهند كرد.

 4. نشانه‌های‌ برپایی‌ قیامت‌
  این‌ نشانه‌ها كه‌ عبارتند از خارج‌ شدن‌ جنبنده‌ای‌ از زمین‌ (دابة‌الارض‌) كه‌ با مردم‌ صحبت‌ می‌كند و طلوع‌ خورشید از مغرب‌ و آتشی‌ كه‌ از عمق‌ زمین‌ خارج‌ می‌شود و مردم‌ را به‌ سوی‌ محشر و قیامت‌ سوق‌ می‌دهد و... از جمله‌ روایاتی‌ كه‌ به‌ تبیین‌ آنها می‌پردازد این‌ حدیث‌ است‌ كه‌ حضرت‌ امیر(ع‌) فرمودند كه‌ حضرت‌ رسول‌(ص‌) می‌فرمودند:
 ده‌ چیز حتماً پیش‌ از قیامت‌ خواهد آمد: سفیانی‌، دجال‌،دود، جنبده‌ (دابة‌)، خروج‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) و طلوع‌ خورشید از مغرب‌ و فرود آمدن‌ عیسی‌ و فرو رفتن‌ زمین‌ در مشرق‌ و فرو رفتن‌ درجزیره‌ العرب‌ و آتشی‌ كه‌ از اعماق‌ زمین‌
 خارج‌ می‌شود و مردم‌ را به‌ سوی‌ محشر سوق‌ می‌دهد. 5

 بخش‌ دوم‌ ـ علامت‌های‌ مخصوص‌ سال‌ ظهور
  به‌ زودی‌ به‌ حوادثی‌ كه‌ در این‌ سال‌ بروز پیدا می‌كند اشاره‌ می‌كنیم‌. سالی‌ كه‌ به‌ زودی‌ با نشانه‌ها و حوادث‌ سال‌ مشرف‌ به‌ ظهور امام‌ بزرگوارمان‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) است‌ همراه‌ خواهیم‌ شد. آن‌ گونه‌ كه‌ طبق‌ ترتیب‌ زمانی‌ آنها در روایات‌ معصومین‌(ع‌) بیان‌ شده‌ تا به‌ آرزو و هدف‌ خویش‌ نایل‌ شویم‌ مومنان‌ تصوری‌ كلی‌ و فراگیر از این‌ حوادث‌ و نشانه‌ها وبا علم‌ به‌ اینكه‌ آنها جزء حتمیات‌ هستند داشته‌ باشند. این‌ علائم‌ حتمی‌ آن‌ طور كه‌ در روایات‌ زیادی‌ از آنها یاد شده‌ پنج‌ نشانه‌اند؛ امام‌ صادق‌(ع‌) فرمودند:
 پنج‌ چیز قبل‌ از قیامت‌ قائم‌(ع‌) می‌باشند:
 1- یمنی‌ 2- سفیانی‌ 3- منادی‌ای‌ كه‌ از آسمان‌ ندا می‌دهد 4ـ فرو رفتن‌ (خسف‌) در بیابان‌ 5ـ كشته‌ شدن‌ نفس‌ زكیه‌.
  حوادث‌ سال‌ ظهور بسیار زیادند كه‌ به‌ بارزترین‌ و آشكارترین‌ آنها ـ البته‌ با توجه‌ به‌ ترتیب‌ زمانی‌ آنها به‌ قدری‌ كه‌ با توجه‌ به‌ روایاتی‌ كه‌ در دسترس‌ داریم‌ و امكان‌ آن‌ وجود داشته‌ باشد ـ اشاره‌ می‌كنیم‌. پیش‌ از ورود به‌ بحث‌ لازم‌ است‌ به‌ حوادثی‌ كه‌ به‌ طور اجمالی‌ به‌ آنها اشاره‌ شده‌ و به‌ طور كلی‌ و عمومی‌ بر سال‌ ظهور و ویژگیهای‌ آن‌ دلالت‌ می‌كند نظری‌ بیفكنیم‌.

 1. فرد بودن‌ رقم‌ سال‌ ظهور
  از امام‌ صادق‌(ع‌) نقل‌ شده‌ كه‌ فرمودند:
 حضرت‌ جز در سال‌ فرد مانند یك‌، سه‌، پنج‌، هفت‌ یا نه‌ قیام‌ نمی‌كنند. 7
  این‌ حدیث‌ سال‌ ظهور را به‌ طور اجمالی‌ معرفی‌ می‌كند و لیكن‌ زمان‌ ظهور مبارك‌ حضرتش‌ را برخی‌ احادیث‌ دقیق‌تر مشخص‌ می‌كنند. ابوبصیر از امام‌ صادق‌(ع‌) نقل‌ كرده‌اند:
 در روز عاشورا كه‌ روز به‌ شهادت‌ رسیدن‌ حسین‌ بن‌ علی‌(ع‌) می‌باشد قیام‌ خواهند كرد: «گویا در روز شنبه‌ای‌ كه‌ عاشورا است‌ با او هستم‌ در حالی‌ كه‌ میان‌ ركن‌ و مقام‌ ایستاده‌ و جبرئیل‌ در مقابلش‌ برای‌ بیعت‌ با او دعوت‌ می‌كند و شیعیان‌ از نقاط‌ مختلف‌ زمین‌ با طی‌ الارض‌ به‌ سوی‌ او می‌شتابند كه‌ با او بیعت‌ كنند و خداوند تبارك‌ و تعالی‌ به‌ وسیله‌ ایشان‌ زمین‌ را همان‌طور كه‌ از ظلم‌ و جور پر شده‌ از عدالت‌ و دادگستری‌ پر كند.
  با توجه‌ به‌ این‌ روایت‌ها و دیگر روایات‌ كه‌ در دسترس‌ داریم‌ می‌توانیم‌ بعضی‌ از ویژگی‌های‌ سالی‌ را كه‌ ان‌شاءالله ظهور خواهند كرد بیان‌ كنیم‌ كه‌ طبق‌ نظام‌ عددی‌ یا رقمی‌ و بر حسب‌ تقویم‌ اسلامی‌ سال‌ ظهور فرد است‌ و روز طلوع‌ آن‌ خورشید تابان‌ هم‌ شنبه‌ دهم‌ محرّم‌ الحرام‌ كه‌ مصادف‌ با عاشورای‌ حسینی‌ است‌.

 2. سالی‌ همراه‌ با باران‌ فراوان‌
  از نشانه‌های‌ سال‌ ظهور این‌ است‌ كه‌ در آن‌ سال‌ باران‌ بسیاری‌ می‌بارد و به‌ خاطر این‌ بارش‌ زیاد محصولات‌ و میوه‌ها و خرماهای‌ مختلف‌ خراب‌ شده‌ و از بین‌ می‌روند چرا كه‌ باران‌ گاهی‌ رحمت‌ است‌ و نعمت‌ و گاه‌ عذاب‌ و نقمت‌. از امام‌ صادق‌(ع‌) روایت‌ شده‌ كه‌ فرمودند:
 پیش‌ از ظهور قائم‌(ع‌) در آن‌ سال‌ باران‌ فراوانی‌ می‌بارد كه‌ محصولات‌ و خرماهای‌ مختلف‌ نخلستانها از بین‌ می‌رود ولی‌ شما از این‌ حادثه‌ شكایت‌ نكنید. 9
  و سعید بن‌ جنیده‌ چنین‌ نقل‌ كرده‌ است‌:
 در سالی‌ كه‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) ظهور می‌كنند بیست‌ و چهار باران‌ نازل‌ می‌شود كه‌ اثرات‌ و بركات‌ آن‌ مشهود خواهد شد. ان‌شاءالله 10
  و بر همین‌ اساس‌ است‌ كه‌ می‌توان‌ به‌ معنای‌ چنین‌ احادیثی‌ پی‌ برد كه‌: امام‌ صادق‌(ع‌) فرمودند:
 در سال‌ پیروزی‌ حضرت‌ فرات‌ چنان‌ شكافته‌ می‌شود كه‌ آب‌ وارد كوچه‌های‌ كوفه‌ می‌شود
 و در روایتی‌ دیگر:
 در سال‌ پیروزی‌ فرات‌ شكافته‌ شده‌ و آب‌های‌ آن‌ وارد كوچه‌های‌ كوفه‌ می‌شود. 11

 3. سالی‌آكنده‌اززمین‌لرزه‌هاوخوف‌وفتنه‌های‌ بسیار:
  امام‌ صادق‌(ع‌) فرموده‌اند:
 از نشانه‌های‌ قیام‌ آن‌ حضرت‌ این‌ است‌ كه‌ در سالی‌ پر از زلزله‌ و سرما اتفاق‌ می‌افتد. 12
 مهدی‌ را به‌ شما بشارت‌ می‌دهم‌ كه‌ پس‌ از پدید آمدن‌ اختلافات‌ در میان‌ امتم‌ و زلزله‌های‌ بسیار ظهور خواهد كرد. 13
 در آن‌ زمان‌ اختلافات‌ شدید و فتنه‌های‌ بسیار در زمین‌ پیش‌ می‌آید. 14
 پیش‌ از این‌ كشتار «یبوح‌» پیش‌ خواهد آمد. «حاضران‌ پرسیدند:» «یبوج‌» یعنی‌ چه‌؟ حضرت‌ فرمودند: «یعنی‌ دائمی‌ است‌ و بدون‌ وقفه‌ ادامه‌ می‌یابد. 15
 پیش‌ از آمدن‌ قائم‌ دو مرگ‌ مشاهده‌ خواهد شد، مرگ‌ قرمز و مرگ‌ سفید به‌ طوریكه‌ از هر هفت‌ نفر 5 نفر بمیرند.» 16
 حضرت‌ علی‌(ع‌) فرمودند:
 پیشاپیش‌ حضرت‌ مهدی‌ مرگ‌ سرخ‌ و مرگ‌ سفید پیش‌ می‌آید و حمله‌ ملخ‌ها در زمان‌ او و در غیر زمانش‌ مانند رنگ‌های‌ خون‌ كشتار قرمز (ناشی‌ از جنگ‌) و شمشیر است‌ و مرگ‌ و میر سفید به‌ خاطر طاعون‌ خواهد بود. 17
  عبدالله بن‌ بشار از امیرالمومنین‌ علی‌(ع‌) نقل‌ كرده‌ است‌ كه‌ فرمودند:
 زمانی‌ كه‌ خداوند تبارك‌ و تعالی‌ اراده‌ كند كه‌ قائم‌ آل‌ محمد(ع‌) را ظاهر نماید با جنگی‌ كه‌ آغاز و پایانش‌ در ماه‌ صفر است‌ شروع‌ می‌كند كه‌ این‌ ابتدای‌ قیام‌ قائم‌ ما (اهل‌بیت‌) است‌. 18
  جابربن‌ جعفی‌ می‌گوید: «از امّام‌ باقر(ع‌) پرسیدم‌ كه‌ معنای‌ آیه‌  «ولنبلونكم‌ بشی‌ء من‌ الخوف‌ والجوع‌» 19 چیست‌؟» حضرت‌ فرمودند:
 جابر (این‌ آیه‌) یك‌ معنای‌ خاص‌ دارد و یك‌ معنای‌ عام‌. معنای‌ خاص‌، گرسنگی‌ دركوفه‌ است‌ كه‌ خداوند آن‌ را مخصوص‌ دشمنان‌ آل‌ محمد علیهم‌السلام‌ قرار داده‌ و به‌ وسیله‌ آن‌، آنها را هلاك‌ می‌كند. ولی‌ معنای‌ عام‌ آن‌ در شام‌ محقق‌ می‌شود كه‌ اهل‌ آنجا به‌ خوف‌ و هراس‌ و گرسنگی‌ مبتلا می‌شوند كه‌ احدی‌ به‌ مانند آن‌ مبتلا نشده‌ باشد و گرسنگی‌ پیـش‌ از قیـام‌ قائـم‌(ع‌) اسـت‌ و خــوف‌ و هـراس‌ پـس‌ از قیـام‌ قائـم‌(ع‌). 20
  امام‌ باقر(ع‌) می‌فرمایند:
 حضرت‌ مهدی‌(ع‌) جز در شرایط‌ زیر ظهور نمی‌كند. مردم‌ شدیداً دچار هراس‌ و گرفتار زلزله‌های‌ بسیار و طاعون‌ شوند و جنگ‌ نمایان‌ و شدیدی‌ میان‌ اعراب‌ واقع‌ شود. اختلاف‌ در دین‌ و آیین‌ پیدا كرده‌ و وضعیت‌ و احوالشان‌ متغیر گشته‌ باشد. هر كس‌ آرزویی‌ داشته‌ باشد آرزویش‌ در هر صبح‌ و عصر مرگ‌ است‌ تا آنجا كه‌ فرمودند: قیام‌ ایشان‌ پس‌ از یأس‌ و ناامیدی‌ (مردم‌) است‌ خوشا به‌ حال‌ كسی‌ كه‌ او را درك‌ كند و از یاورانش‌ باشد وای‌ و صدها وای‌ بر آن‌ كه‌ با او مخالفت‌ كند و از امرش‌ نافرمانی‌ و سرپیچی‌ نماید. 21
  ابوبصیر از امام‌ صادق‌(ع‌) نقل‌ كرده‌ كه‌ فرمودند:
 ناچار پیش‌ از قیام‌ فتنه‌ای‌ پیش‌ می‌آید كه‌ مردم‌ در آن‌ گرسنه‌ می‌شوند و هراس‌ شدیدی‌ از كشتارها در دلشان‌ می‌افتد و مبتلا به‌ كاستی‌ و كم‌ شدن‌ اموال‌ و محصولات‌ و جان‌هایشان‌ می‌شوند. این‌ مسأله‌ در قرآن‌ مطلبی‌ روشن‌ و واضح‌ است‌ و سپس‌ حضرت‌ این‌ آیه‌ را تلاوت‌ فرمودند:
 و لنبلونكم‌ بشی‌ء من‌ الخوف‌ والجوع‌ و نقص‌ من‌ الاموال‌ والانفس‌ والثمرات‌ و بشر الصابرین‌ 22
  از این‌ مجموع‌ احادیث‌ شریفه‌ كه‌ سال‌ ظهور را توصیف‌ می‌كنند در می‌یابیم‌ كه‌ آن‌ سال‌، سالی‌ است‌ با زمین‌ لرزه‌ها و فتنه‌های‌ بسیاری‌ كه‌ حكایت‌ از نبود و فقدان‌ ثبات‌ سیاسی‌ در برخی‌ كشور و كثرت‌ اختلافات‌ و جنگ‌ها می‌كنند كه‌ آن‌ هم‌ به‌ جنگی‌ جهانی‌ ختم‌ می‌شود كه‌ در روایات‌ از آن‌ به‌ جنگ‌ و معركه‌ قرقیسیا یاد شده‌ است‌ (كه‌ به‌ زودی‌ به‌ آن‌ اشاره‌ خواهیم‌ كرد) و نتیجه‌ زیاد شدن‌ جنگ‌ها، خوف‌ و هراس‌ و گرسنگی‌ و كشتارها و مرگ‌ و میرها می‌باشد و حوادث‌ و اتفاقات‌ این‌ سال‌ به‌ ظهور حضرت‌ مهدی‌(ع‌) منتهی‌ شده‌ جهان‌ پر از عدل‌ و قسط‌ می‌گردد.
  پس‌ از ذكر این‌ احادیث‌ كه‌ اشاره‌ای‌ گذرا به‌ احادیث‌ سال‌ ظهور داشتند طی‌ بخش‌های‌ آتی‌ به‌ احادیثی‌ كه‌ دقیق‌ترین‌ سال‌ و خصوصاً نیمه‌ دوم‌ آن‌ را توصیف‌ می‌كنند، خواهیم‌ پرداخت‌.
 ادامه‌ دارد

 

 

 

 


پی‌نوشت‌ها :
 1.  غیبت‌ نعمانی‌، ص‌ 179،بحارالانوار، ج‌ 52، ص‌ 240؛ بشارة‌الاسلام‌، ص‌122.
 2.  بحاراالانوار، ج‌52، ص‌210؛ بشارة‌الاسلام‌، ص‌123.
 3.  غیبة‌النعمانی‌، ص‌171؛ بحارالانوار، ج‌52، ص‌232.
 4.  به‌ مسأله‌ بدأ درشماره‌های‌ بعدی‌ مفصلاً خواهیم‌ پرداخت‌.
 5.  الغیبة‌، شیخ‌ طوسی‌ ص‌267، بحارالانوار، ج‌52، ص‌209؛ بشارة‌الاسلام‌ 14.
 6.  الارشاد، شیخ‌ مفید، ج‌2، ص‌279؛ كمال‌الدین‌، ص‌649؛ الغیبة‌، شیخ‌ طوسی‌، ص‌267؛ اعلام‌ الوری‌. ص‌426.
 7.  اعلام‌ الوری‌، ص‌430؛ بحارالانوار، ج‌2، ص‌291؛ منتخب‌ الاثر، ص‌464.
 8.  الارشاد، شیخ‌ مفید، ج‌2، ص‌379؛ اعلام‌ الوری‌، ص‌430.
 9.  اعلام‌ الوری‌، ص‌428؛ بشارة‌الاسلام‌، ص‌125؛ الارشاد، شیخ‌ مفید ج‌2، ص‌377.
 10.  اعلام‌الوری‌، 429، الغیبة‌، شیخ‌ طوسی‌، 269.
 11.  اعلام‌ الوری‌، ص‌429؛ بشارة‌الاسلام‌، ص‌125؛ الارشاد، شیخ‌ مفید ج‌2، ص‌377؛ الغیبة‌ شیخ‌ طوسی‌، ص‌274.
 12.  یوم‌الخلاص‌، ص‌543، بیان‌ الائمه‌(ع‌) ج‌2، ص‌431.
 13.  كمال‌الدین‌، ص‌655، بحارالانوار ج‌52، ص‌182.
 14.  المهدی‌ والممهدون‌، ص‌ 49، كمال‌الدین‌ ص‌655، بحارالانوارج‌52، ص‌182.
 15.  كمال‌الدین‌، ص‌655، بحارالانوار، ج‌52، ص‌182.
 16.  كمال‌الدین‌، ص‌655، بحارالانوار ج‌52، ص‌182.
 17.  الغیبة‌، نعمانی‌، 185، الارشاد، شیخ‌ مفید، ج‌2، ص‌372؛ الغیبة‌، شیخ‌ طوسی‌، ص‌267.
 18.  بیان‌الائمه‌ ج‌1، ص‌335.
 19.  سوره‌ بقره‌(2) آیه‌155.
 20.  الغیبة‌، نعمانی‌، ص‌168؛ بحارالانوار، ج‌52، ص‌229.
 21.  بحارالانوار، ج‌52، ص‌231؛ الزام‌الناصب‌، ج‌2، ص‌162؛ المهدی‌، آیت‌الله صدر، ص‌198.
 22.  الغیبة‌، نعمانی‌، ص‌168؛ بحارالانوار ج‌52، ص‌229.

 


 

 

ماهنامه موعود سال ششم _ شماره 33 
 
 



:: مرتبط با: ظهور و نشانه‌ها ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1387/03/15
زمان : 05:06 ق.ظ
۸۸۲۵فجر مقدس-3
نظرات |

فجر مقدس-3
مجتبی الساده ترجمه : محمود مطهری نیا

 اشاره‌ :
گفتیم‌ كه‌ پیش‌ از بررسی‌ حوادث‌ شش‌ ماهه‌ دوم‌ آخرین‌ سال‌ غیبت‌ لازم‌ است‌ كه‌ به‌ برخی‌ مباحث‌ پرداخته‌ شود كه‌ در دو قسمت‌ قبلی‌ با ضرورت‌ طرح‌ موضوع‌ نشانه‌های‌ ظهور، تقسیم‌بندی‌ انواع‌ ظهور (اصغر و اكبر) و شگفتی‌های‌ پیش‌ از ظهور آشنا شدیم‌. در این‌ شماره‌ هم‌ بخشی‌ دیگر این‌ سلسله‌ مطالب‌ تقدیم‌ حضورتان‌ می‌گردد.

  تمامی‌ نشانه‌های‌ ظهور در اصل‌ نوعی‌ خبر دادن‌ از آینده‌ به‌ حساب‌ می‌آیند كه‌ این‌ خبر دادن‌ از آینده‌ هم‌ تنها با عنایت‌ خداوند علاّم‌الغیوب‌ از طریق‌ وحی‌، الهام‌ یا دیگر راه‌ها و با یك‌ یا چند واسطه‌ كه‌ شرایط‌ نیل‌ بدین‌ منظور را فراهم‌ كنند ممكن‌ خواهد بود، چنانكه‌ پیامبر(ص‌) و پس‌ از ایشان‌ ائمه‌(ع‌) از این‌ ویژگی‌ برخوردار بوده‌اند. این‌ عقیده‌ از نظر اسلامی‌ مسأله‌ ثابت‌ شده‌ای‌ است‌ و در قرآن‌ كریم‌ هم‌ چنین‌ آمده‌ است‌ كه‌:
  عالم‌ الغیب‌ فلا یظهر علی‌ غیبه‌ أحداً إلاّ من‌ ارتضی‌ من‌ رسول‌  .
  (خداوند) دانای‌ غیب‌ است‌ و تنها آنها كه‌ مورد رضایت‌ و پسند رسول‌ باشند از آن‌ باخبر می‌شوند.
  از همین‌ روست‌ كه‌ شخص‌ معصوم‌(ع‌) از حوادث‌ آینده‌ خبر داشته‌ و می‌تواند الان‌ از وقوع‌ آن‌ درآینده‌ خبر دهد.
  و امّا در مورد حوادث‌ یا علاماتی‌ كه‌ روایات‌ از وقوع‌ آنها پیش‌ از ظهور خبر داده‌اند و مدت‌ها پیش‌ از ظهور اتفاق‌ می‌افتند، در واقع‌ اگر بخواهیم‌ آنها را هم‌ از نشانه‌های‌ ظهور بدانیم‌، باید توجه‌ داشته‌ باشیم‌ كه‌ معصومین‌(ع‌) برخی‌ از حوادث‌ بزرگ‌ و قابل‌ توجهی‌ را كه‌ پیشاپیش‌ از وقوع‌ آنها به‌ كمك‌ وحی‌ و الهام‌ مطلع‌ بوده‌اند آن‌ را مرتبط‌ با ظهور معرفی‌ می‌كرده‌اند تا نسل‌ معاصر آن‌ حوادث‌ و آنها كه‌ پس‌ از چنین‌ جریاناتی‌ زندگی‌ می‌كنند به‌ صدق‌ پیشگویی‌های‌ این‌ اخبار توسط‌ معصومین‌(ع‌) پی‌ ببرند. و نسبت‌ به‌ وقوع‌ دیگر حوادث‌ اطمینان‌ نسبی‌ و قلبی‌ پیدا كنند و چشم‌ انتظار دیگر جریانات‌ و در نهایت‌ ظهور حضرت‌ مهدی‌(ع‌) باشند. به‌ عبارت‌ دیگر هر چه‌ این‌ نشانه‌هایی‌ كه‌ مرتبط‌ با ظهور عنوان‌ شده‌اند بیشتر محقق‌ شوند، بینندگان‌ و شنوندگان‌ این‌ اخبار از یك‌ سو از صدق‌ اینها به‌ صدق‌ دیگر اخبار كه‌ هنوز رخ‌ نداده‌اند پی‌ می‌برند و از سوی‌ دیگر انتظار و التهاب‌ قلبی‌ آنها به‌ امید دیدار آن‌ یار سفر كرده‌ شدت‌ می‌یابد.
  آن‌ دسته‌ از حوادثی‌ هم‌ كه‌ بلافاصله‌ قبل‌ از ظهور اتفاق‌ می‌افتند از این‌ جهت‌ بر ظهور دلالت‌ می‌كنند كه‌ خداوند متعال‌ این‌ حوادث‌ را به‌ عنوان‌ نشانه‌های‌ ظهور و برای‌ جلب‌ نظر مردم‌ به‌ جریان‌ می‌اندازد؛ خصوصاً جمعیتی‌ از مؤمنین‌ مخلص‌ و منتظر كه‌ چشم‌ انتظار دیدار فجر مقدس‌ هستند، از همین‌ روست‌ بعضی‌ از علامات‌ را كه‌ محدوده‌ زمانی‌ مشخصی‌ دارند دال‌ بر ظهور بیان‌ شده‌اند.
  به‌ عبارت‌ بهتر می‌توان‌ گفت‌ كه‌ بعضی‌ از اخباری‌ كه‌ معصومین‌(ع‌) فرموده‌اند و اهل‌ حدیث‌ آنها را در كتاب‌ها و منابع‌ حدیثی‌ خویش‌ ثبت‌ كرده‌اند به‌ عنوان‌ این‌ كه‌ پیش‌ از آن‌ حادثه‌ محبوب‌ و مطلوب‌ رخ‌ خواهد داد و جریان‌ خاص‌ آن‌ خبر تا كنون‌ رخ‌ داده‌ از این‌ جهت‌ است‌ كه‌ یقین‌ داشته‌ باشیم‌ چنین‌ مطلبی‌ را پس‌ از نگارش‌ آن‌ منبع‌ حدیثی‌ به‌ آن‌ اضافه‌ نشده‌ و این‌ خود بهترین‌ دلیل‌ برای‌ صدق‌ این‌گونه‌ احادیث‌ است‌ مضاف‌ براینكه‌ به‌ طور ضمنی‌ وجود حضرت‌ مهدی‌(ع‌) را اثبات‌ می‌كنند.
  برخی‌ از حوادثی‌ كه‌ احادیث‌ پیشاپیش‌ از رخ‌ دادن‌ آنها خبر داده‌اند و وقوعشان‌ در كتب‌ تاریخی‌ پس‌ از گذشت‌ سال‌ها به‌ ثبت‌ رسیده‌، (پیشگویی‌های‌ مطابق‌ واقع‌ ایشان‌) از این‌ قرار است‌:

 پیشگویی‌ اول‌ و دوم‌: انحراف‌ و فساد بنی‌عباس‌
  پیامبر(ص‌) و ائمه‌(ع‌) دربارة‌ ویژگی‌های‌ حكومت‌ بنی‌عباس‌ از جهت‌ منحرف‌ شدن‌ آنها به‌ سمت‌ فساد و خروجشان‌ از مسیر حق‌ خبر داده‌اند.
  عبدالله‌ بن‌ عباس‌ می‌گوید: پیامبراكرم‌(ص‌) به‌ پدرم‌ فرمودند: «عباس‌! وای‌ بر فرزندان‌ من‌ از دست‌ فرزندان‌ تو و وای‌ بر فرزندان‌ تو از فرزندان‌ من‌.» به‌ ایشان‌ عرض‌ كرد: «یا رسول‌الله‌! آیا دستور می‌دهید كه‌ از زنان‌ كناره‌گیری‌ كنم‌؟» حضرت‌ فرمودند: «علم‌ خداوند انجام‌ یافته‌ است‌ قابل‌ تغییر نمی‌باشد و انجام‌ و تحقق‌ امور به‌ دست‌ اوست‌ و فرزندانم‌ به‌ این‌ امر مبتلا خواهند شد.»
  به‌ خوبی‌ می‌دانیم‌ كه‌ دولت‌ بنی‌عباس‌ چه‌ بر سر ائمه‌(ع‌) و دیگر فرزندان‌ رسول‌ اكرم‌(ص‌) در طول‌ تاریخ‌ آوردند و چه‌ آوارگی‌ها، تعقیب‌ها و دستگیر شدن‌ها و ستم‌هایی‌ را از آنها چشیدند كه‌ مشهورتر از آن‌ است‌ كه‌ این‌ روزها بخواهیم‌ آن‌ را به‌ نگارش‌ درآوریم‌ ولی‌ آنها كه‌ می‌خواهند اطلاعات‌ بیشتری‌ در این‌ رابطه‌ داشته‌ باشند می‌توانند به‌ كتاب‌  مقاتل‌ الطالبیین‌  نوشتة‌ ابی‌الفرج‌ اصفهانی‌ مراجعه‌ كنند. مضاف‌ بر این‌ در برخی‌ از روایات‌ از فروپاشی‌ حكومت‌ بنی‌العباس‌ و از بین‌ رفتن‌ آنها خبر داده‌ شده‌ است‌. مثلاً امام‌ باقر(ع‌) طی‌ حدیثی‌ می‌فرمایند:
  ... سپس‌ بنی‌عباس‌ به‌ سلطنت‌ می‌رسند و همواره‌ در عیش‌ و نشاط‌ حكومت‌ و وفور خوشی‌ها خواهند بود تا اینكه‌ در میان‌ آنها اختلاف‌ می‌افتد و پس‌ از آن‌ كه‌ دچار اختلاف‌ شدند حكومت‌ را از كف‌ می‌دهند.
  لازم‌ است‌ به‌ یاد داشته‌ باشیم‌ امام‌ باقر(ع‌) پس‌ از زوال‌ سلسلة‌ بنی‌امیه‌ به‌ شهادت‌ رسیدند و 18 سال‌ بعد حكومت‌ عباسیان‌ بر مسلمانان‌ مسلط‌ شدند.

 پیشگویی‌ سوم‌: اختلاف‌ اهل‌ مشرق‌ و مغرب‌
  در ادامه‌ حدیثی‌ كه‌ از امام‌ باقر(ع‌) نقل‌ كردیم‌ حضرت‌ فرمودند:
  و اهل‌ مشرق‌ و مغرب‌ دچار اختلاف‌ می‌شوند.
  كه‌ نمونه‌های‌ بسیاری‌ برای‌ این‌ اختلاف‌ در طول‌ تاریخ‌ می‌توان‌ یافت‌: مانند اختلاف‌ اهل‌ مشرق‌ و مغرب‌ برای‌ تعیین‌ مرزهای‌ كشورهای‌ اسلامی‌ كه‌ این‌ مسأله‌ سابقه‌ طولانی‌ در میان‌ مسلمانان‌ دارد به‌ طوری‌ كه‌ بر مشرق‌ عباسیان‌ حكومت‌ می‌كردند و بر مغرب‌ یا همه‌ اندلس‌ اسلامی‌ حكمرانان‌ اموی‌. یا اینكه‌ در شمال‌ آفریقا(غرب‌) دولت‌ فاطمیون‌ را تأسیس‌ كردند در هر دو حالت‌ غرب‌ از خلافت‌ مشرق‌ كه‌ در دست‌ عباسیان‌ بود، جدا شده‌ بودند.
  شاید هم‌ منظور چیزی‌ است‌ كه‌ در عصر كنونی‌ ـ از زمان‌ جنگ‌ جهانی‌ دوم‌ تا الآن‌ ـ شاهدش‌ هستیم‌ كه‌ دو دولت‌ بزرگ‌ وجود داشته‌اند به‌ طوری‌ كه‌ یكی‌ مدعی‌ زعامت‌ (جمهوری‌ها) در مشرق‌ است‌ و دیگری‌ خود را فرمانروای‌ غرب‌ می‌شمرد به‌ هرحال‌ اختلاف‌ را به‌ هر كدام‌ از این‌ معانی‌ یا معانی‌ دیگر بگیریم‌ این‌ اختلاف‌ میان‌ شرق‌ و غرب‌ از جمله‌ نشانه‌های‌ ظهور است‌ و همواره‌ شاهدش‌ بوده‌ایم‌. به‌ جانم‌ قسم‌ كه‌ این‌ خود از معجزاتی‌ است‌ كه‌ صدق‌ كل‌ روایت‌ را نتیجه‌ می‌دهد و صاحب‌ بیعت‌ (حضرت‌ مهدی‌(ع‌)) هم‌ در این‌ حدیث‌ مطرح‌ شده‌ است‌.
  در همان‌ حدیثی‌ كه‌ از غیبت‌ نعمانی‌ پیش‌ از این‌ طرح‌ كردیم‌، آمده‌ است‌:
 قائم‌(ع‌) در سال‌های‌ فرد (1، 3، 5) قیام‌ خواهند كرد.
  و سپس‌ فرمودند:
  وقتی‌ بنی‌امیه‌ دچار اختلاف‌ شوند و حكومت‌شان‌ از دست‌ برود سپس‌ بنی‌عباس‌ به‌ سلطنت‌ می‌رسند بهار حكومت‌ و وفور عیش‌ آنها دایمی‌ نخواهد ماند و در بین‌ آنها اختلاف‌ افتاده‌ و پس‌ از این‌ تفرقه‌ حكومت‌شان‌ بر باد می‌رود و اهل‌ مشرق‌ و مغرب‌ دچار اختلاف‌ می‌شوند، آری‌ حتی‌ اهل‌ قبله‌ هم‌ (چنین‌ خواهند شد)، همواره‌ مردم‌ سختی‌ شدیدی‌ به‌ خاطر ترسی‌ كه‌ بر آنها می‌گذرد، می‌مانند، تا اینكه‌ منادی‌ از آسمان‌ ندا دهد. پس‌ وقتی‌ ندا داد كه‌: «النفیر، النفیر» (كوچ‌ كنید، كوچ‌ كنید) به‌ خداوند قسم‌ گویی‌ كه‌ به‌ او می‌نگرم‌ كه‌ در میان‌ ركن‌ و مقام‌ با مردم‌ بیعت‌ می‌كند...  .
  این‌ سه‌ پیشگویی‌ اتفاق‌ افتاده‌ در تاریخ‌ آن‌ هم‌ پس‌ از بیان‌ آن‌ حضرت‌(ع‌) و نقل‌ محدثین‌ در منابعشان‌ خود بهترین‌ دلیل‌ بر صدق‌ صدور آن‌ از معصوم‌(ع‌) است‌.

پیشگویی‌ چهارم‌: انحراف‌ جامعه‌ اسلامی‌
  پیامبر اكرم‌(ص‌) بارها از انحراف‌ در رهبری‌ اسلامی‌ جامعه‌ پس‌ از خویش‌ خبر داده‌اند كه‌ از آن‌ جمله‌ این‌ روایت‌ است‌ كه‌ ابن‌ عباس‌ نقل‌ كرده‌ كه‌ حضرت‌ ضمن‌ صحبت‌هایشان‌ از معراج‌ این‌ مطالب‌ را از جمله‌ علایم‌ ظهور برشمرده‌اند:
  كافران‌، فرمانروای‌ (مردم‌) می‌شوند و فاجران‌ (ستمكاران‌) سرپرست‌ و ظالمان‌ هم‌ آنان‌ را یاری‌ می‌كنندو فاسقان‌ هم‌ مشاوران‌ آنها می‌شوند. در چنین‌ زمانی‌ سه‌ خسف‌ (فرو رفتن‌) پیش‌ می‌آید: در مشرق‌، مغرب‌ و جزیرة‌العرب‌، بصره‌ را هم‌ یكی‌ از نوادگان‌ تو كه‌ زنگی‌ها از او پیروی‌ می‌كنند خراب‌ می‌كند. تا انتهای‌ حدیث‌.
  و در حدیث‌ دیگری‌ چنین‌ می‌فرمایند:
  ... و پس‌ از من‌، رهبرانی‌ خواهند آمد كه‌ به‌ هدایت‌ من‌ هدایت‌ نگردند (از طریق‌ من‌ كه‌ هدایت‌ است‌ پیروی‌ نمی‌كنند) و به‌ سنت‌ من‌ هم‌ رفتار نمی‌كنند، از میان‌ آنها مردانی‌ قیام‌ خواهند كرد كه‌ قلب‌هایشان‌ قلب‌ شیطان‌ است‌ در كالبد انسان‌.
  این‌ همان‌ مسأله‌ای‌ است‌ كه‌ پس‌ از رسول‌ مكرم‌ اسلام‌(ص‌) رخ‌ داد و حكومت‌ براساس‌ مصلحت‌ها و یا به‌ طور موروثی‌ دست‌ به‌ دست‌ شد. مصرف‌ كردن‌ انواع‌ شراب‌ها در كاخ‌های‌ خلفای‌ به‌ اصطلاح‌ اسلامی‌ مطلبی‌ بدیهی‌ است‌ و در منابع‌ تاریخی‌ زیادی‌ مطرح‌ شده‌ است‌ و شاید بهترین‌ نمونه‌ آن‌ متوكل‌ عباسی‌ ـ لعنة‌الله‌علیه‌ ـ است‌ كه‌ یك‌ مرتبه‌ جمعیتی‌ از سپاهیان‌ ترك‌ را به‌ سوی‌ خانة‌ امام‌ هادی‌(ع‌) فرستاد تا پس‌ از حمله‌ به‌ آنجا، حضرت‌ را شبانه‌ به‌ كاخ‌ او منتقل‌ كنند. آنها هم‌ وقتی‌ به‌ منزل‌ آن‌ حضرت‌ رسیدند. ایشان‌ مشغول‌ قرائت‌ قرآن‌
 بودند. سپاهیان‌، حضرت‌ را اسیر كرده‌ و به‌ سوی‌ متوكل‌ بردند و وقتی‌ به‌ مقابل‌ او رسیدند، پیالة‌ شرابی‌ در دستش‌ بود و مشغول‌ نوشیدن‌ بود كه‌ با دیدن‌ حضرت‌ ابهت‌ امام‌ او را گرفت‌ و به‌ ناچار حضرت‌ را احترام‌ كرده‌ و در كنار خویش‌ نشاند. پیاله‌ شرابی‌ راكه‌ در دستش‌ بود به‌ حضرت‌ تعارف‌ كرد و ایشان‌ هم‌ فرمودند: «امیر! هرگز گوشت‌ و خونم‌ تا به‌ حال‌ به‌ شراب‌ آلوده‌ نگشته‌ است‌ (از نوشیدن‌ شراب‌) مرا معاف‌ بدار.» او هم‌ صرف‌نظر كرد. تا انتهای‌ جریان‌ (كه‌ البته‌ نكات‌ جالب‌ توجه‌ دیگری‌ هم‌ در این‌ جریان‌ وجود دارد كه‌ در اینجا فرصت‌ و مجال‌ طرح‌ آنها نیست‌).

 پیشگویی‌ پنجم‌ : شورش‌ صاحب‌الزنج‌
  كه‌ از جمله‌ آن‌ احادیثی‌ كه‌ در آنها صحبت‌ از این‌ شخص‌ شده‌ است‌ حدیثی‌ است‌ كه‌ پیش‌ از این‌ از ابن‌عباس‌ آوردیم‌. جریان‌ صاحب‌الزنج‌ و قومش‌ در تاریخ‌ از این‌ قرار ثبت‌ شده‌ است‌ كه‌ وی‌ شخصی‌ بود كه‌ در سال‌ 255 ه.ق‌ (مصادف‌ با میلاد حضرت‌ مهدی‌(ع‌)) قیام‌ كرد. نامش‌ علی‌بن‌ محمد بود و علی‌رغم‌ اینكه‌ از حیث‌ عقاید و تفكرات‌ با اهل‌ بیت‌(ع‌) اختلاف‌ داشت‌، گمان‌ می‌كرد كه‌ از علویان‌ است‌. طی‌ مدت‌ 15 سال‌ در جامعه‌ چنان‌ فسادی‌ به‌ راه‌ انداخته‌ بود كه‌ نهایتاً در سال‌ 270ه.ق‌ دستش‌ را به‌ قتل‌عام‌ مردم‌ آلوده‌ كرد. علاوه‌ بر انتساب‌ خویش‌ به‌ علویان‌ عمده‌ مطلبی‌ كه‌ در شورش‌ خود روی‌ آن‌ تكیه‌ می‌كرد این‌ بود به‌ طور اساسی‌ به‌ كارگران‌ و طبقة‌ زحمت‌كش‌ جامعه‌، خصوصاً بندگان‌ و غلامان‌ تحت‌ سرپرستی‌ دیگران‌ نظر داشت‌ و از این‌ جهت‌ بود كه‌ به‌ وی‌ صاحب‌الزنج‌ یا سرور بندگان‌ لقب‌ داده‌ بودند. فسادی‌ زیادی‌ در جامعه‌ اسلامی‌ به‌ پا كرد و دولت‌ عباسی‌ را به‌ شدت‌ به‌ زحمت‌ انداخت‌ و ساكنان‌ بصره‌ و بسیاری‌ دیگر از شهرها رابا قتل‌ و غارت‌ و سرگردانی‌ (آوارگی‌) مردم‌ تحت‌ فشار قرار داد. این‌ واقعة‌ تاریخی‌ هم‌ خود دلیل‌ بزرگی‌ برای‌ صدق‌ حدیث‌ و گویندة‌ آن‌ (علیه‌السلام‌) می‌باشد.

 پیشگویی‌ ششم‌ : ظهور علم‌ در شهر قم‌
  از جمله‌ این‌ احادیث‌، این‌ مورد است‌ كه‌ از امام‌ صادق‌(ع‌) روایت‌ شده‌ كه‌ فرمودند:
  كوفه‌ از (حضور) مؤمنین‌ خالی‌ خواهد شد و علم‌ از آن‌ رخت‌ برمی‌بندد همانندماری‌ كه‌ به‌ سوراخ‌ (لانه‌) خویش‌ خزیده‌ باشد سپس‌ در شهری‌ كه‌ به‌ آن‌ قم‌ می‌گویندنمایان‌می‌شودوآنجامعدن‌علم‌وفضل‌ می‌گردد به‌طوری‌كه‌هیچ‌مستضعفی‌ازلحاظ‌ دینی‌روی‌ زمین‌ باقی‌ نمی‌ماند. حتی‌ عروسان‌ حجله‌نشین‌ كه‌ این‌ جریان‌ نزدیك‌ ظهور قائم‌(ع‌) می‌باشد تا انتهای‌ حدیث‌.
  این‌ موضوع‌ در دهة‌ گذشته‌ پیش‌ آمده‌ است‌ و عظمت‌ امامان‌(ع‌) را زمانی‌ متوجه‌ می‌شویم‌ كه‌ بدانیم‌ امام‌ از ظهور علم‌ دینی‌ در قم‌ در حالتی‌ خبر می‌دهند كه‌ حتی‌ موقعیت‌ مكانی‌ این‌ شهر در زمان‌ ایشان‌ هنوز ناشناخته‌ بود و ساكنان‌ آن‌ هم‌ بت‌پرست‌ و آتش‌پرست‌ بودند و پس‌ از گذشت‌ قریب‌ 1200 سال‌ مركز مطالعات‌ و شهر علم‌ شیعه‌ گشت‌.
  این‌ حدیث‌ را در اینجا از این‌ جهت‌ ذكر كردیم‌ كه‌ صراحتاً به‌ هجرت‌ علم‌ از كوفه‌ (نجف‌ اشرف‌) به‌ شهر قم‌ بیش‌ از قیام‌ حضرت‌ حجت‌(ع‌) اشاره‌ می‌كند كه‌ به‌ جهت‌ ستم‌های‌ پادشاه‌ و كشتار و رانده‌ شدن‌ علما (از آن‌ دیار) كه‌ در آن‌ زمان‌ مشاهده‌ می‌شود، می‌باشد.
  بسیاری‌ از حوادث‌ و پیشگویی‌های‌ معصومین‌(ع‌) كه‌ تا به‌ حال‌ در تاریخ‌ رخ‌ داده‌اند ازاین‌ قرار است‌:
  امام‌ باقر(ع‌) در روایتی‌ به‌ جابربن‌ یزید جعفی‌ می‌فرمایند:
  جابر! از زمین‌ تكان‌ نخور و هیچ‌ دست‌ و پا مزن‌ تا اینكه‌ این‌ نشانه‌هایی‌ را كه‌ می‌گویم‌ مشاهده‌ كنی‌ (البته‌) اگر آنها را درك‌ كنی‌: اولین‌ آنها اختلاف‌ بنی‌عباس‌ است‌ كه‌ نمی‌بینم‌ كه‌ تو آن‌ را درك‌ كنی‌ ولی‌ پس‌ از مرگم‌ از قول‌ من‌ این‌ مطلب‌ را نقل‌ كن‌ (و به‌ دیگران‌ بگو) و منادی‌ كه‌ از آسمان‌ ندا دهد و صدایی‌ كه‌ از پیروزی‌ حكایت‌ می‌كند از سمت‌ دمشق‌ به‌ شما برسد. قریه‌ای‌ (ده‌ یا شهر) در شام‌ كه‌ به‌ جابیه‌ مشهور است‌ در زمین‌ فرو برود بخش‌ سمت‌ راست‌ مسجد دمشق‌ فرو بریزد، از دین‌ برگشتگانی‌ از جانب‌ ترك‌ها سر به‌ شورش‌ بردارند و آشوبی‌ هم‌ از ناحیة‌ روم‌ به‌ دنبال‌ آن‌ می‌آید، برادران‌ترك‌هم‌آن‌قدرمی‌آیندتابه‌ جزیره‌ می‌رسند و از دین‌برگشتگان‌هم‌به‌سوی‌روم‌ حركت‌ می‌كنند تا اینكه‌ به‌ رمله‌می‌رسندجابر! آن‌ سال‌ غرب‌ در كل‌ زمین‌ اختلاف‌ زیادی‌ می‌پراكند و اول‌ مغرب‌ زمین‌، شام‌ است‌.
  شیخ‌ مفید هم‌ در الارشاد خود فهرستی‌ از نشانه‌های‌ ظهور را ذكر كرده‌ كه‌ از این‌ قرار است‌:
  «برای‌ زمان‌ قیام‌ حضرت‌ مهدی‌(ع‌) نشانه‌هایی‌ بیان‌ شده‌ و از حوادثی‌ كه‌ پیش‌ از قیام‌ اتفاق‌ خواهد افتاد به‌ ما خبر داده‌اند كه‌ از جمله‌ آنها می‌توان‌ این‌ موارد را ذكر كرد: شورش‌ سفیانی‌، كشته‌ شدن‌ سید حسنی‌، تفرقه‌ بنی‌عباس‌ به‌ خاطر پادشاهی‌ و حكومت‌ دنیایی‌، كسوف‌ خورشید در نیمه‌ ماه‌ رمضان‌ و خسوف‌ ماه‌ در آخر همان‌ ماه‌ كه‌ هر دو بر خلاف‌ رویه‌ عادی‌ طبیعت‌ است‌، فرو رفتن‌ در بیابان‌، فرو رفتن‌ در مشرق‌ و فرو رفتن‌ دیگری‌ در مغرب‌، به‌ همراه‌ حركت‌ نكردن‌ خورشید از ظهر تا نیمه‌های‌ عصر، طلوع‌ خورشید از مغرب‌ و كشته‌ شدن‌ نفس‌ زكیه‌ در پشت‌ كوفه‌ 70 انسان‌ صالح‌ و شایسته‌ دیگر، بریدن‌ سر مردی‌ هاشمی‌ بین‌ ركن‌ و مقام‌. خراب‌ شدن‌ دیوار مسجد كوفه‌، ظاهر ونمایان‌ شدن‌ پرچم‌های‌ سیاهی‌ از خراسان‌، قیام‌ یمنی‌، ظاهر شدن‌ شخصی‌ مغربی‌ در مصر و حكومت‌ كردنش‌ بر شام‌، فرود آمدن‌ ترك‌ها در جزیره‌ و رومیان‌ در ساحل‌، طلوع‌ ستاره‌ مشرقی‌ كه‌ همانند ماه‌ نورافشانی‌ می‌كند و سپس‌ چنان‌ خم‌ می‌شود كه‌ گویی‌ دو سوی‌ آن‌ قرار است‌ به‌ هم‌ برسند، سرخی‌ای‌ كه‌ در آسمان‌ ظاهر می‌شود و در تمام‌ افق‌ پخش‌ و منتشر می‌شود. آتش‌ بزرگ‌ و شدیدی‌ كه‌ در مشرق‌ نمایان‌ شده‌ و سه‌ یا هفت‌ روز در (جو و) آسمان‌ باقی‌ می‌ماند. پایان‌ سختی‌های‌ اعراب‌ و حكومت‌ كردنشان‌ بر بلاد و خارج‌ شدن‌ از سیطره‌ و سلطنت‌ و عجم‌ها. كشته‌ شدن‌ امیر مصر توسط‌ ساكنان‌ آن‌ دیار، حركت‌ پرچم‌هایی‌ كه‌ به‌ سوی‌ خراسان‌ راهی‌ می‌شوند، ورود سپاهی‌ از سمت‌ مغرب‌ تاوقتی‌ كه‌ با از بین‌ رفتن‌ سرگشتگی‌ و حیرت‌ آرامش‌ یابد، نمایانی‌ پرچم‌های‌ سیاه‌ از مشرق‌ به‌ همان‌ صورت‌، شكافتن‌ و ترك‌ خوردن‌ فرات‌ به‌ طوری‌ كه‌ آب‌ وارد كوچه‌ها و خیابان‌های‌ كوفه‌ می‌شود، شورش‌ 60 دروغگو كه‌ همگی‌ ادعای‌ نبوت‌ می‌كنند و شورش‌ 12 نفر از آل‌ ابی‌طالب‌ كه‌ همه‌ ادعای‌ امامت‌ برای‌ خویش‌ دارند، سوزاندن‌ مردی‌ بلند مرتبه‌ از پیروان‌ بنی‌عباس‌ میان‌ جلولاء و خابقین‌، زدن‌ پلی‌ در آنجایی‌ كه‌ آب‌ میان‌ مدینة‌السلام‌ و بغداد روان‌ است‌، برخاستن‌ بادی‌ سیاه‌ در ابتدای‌ روز و زلزله‌ای‌ كه‌ منجر به‌ فرو رفتن‌ بسیاری‌ از آنها می‌شود. هراسی‌ كه‌ دامن‌گیر اهل‌ عراق‌ و بغداد می‌شود و مرگ‌ ناگهانی‌ در آن‌ و نقصان‌ و كاهش‌ اموال‌ و جان‌ها و بدن‌ها و محصولات‌ و یورش‌ ملخ‌ها كه‌ در ابتدای‌ آن‌ و غیر آن‌ ظاهر می‌شوند به‌ طوری‌ كه‌ به‌ زراعت‌ و غلات‌ و همان‌ مقدار كمی‌ كه‌ مردم‌ كشت‌ كرده‌اند حمله‌ور می‌شود و اختلاف‌ میان‌ دو دسته‌ از عجم‌ها و ریخته‌ شدن‌ خون‌ بسیاری‌ از آنها و شورش‌ بندگان‌ از اطاعت‌ سروران‌ آنها و كشتن‌ ایشان‌ و مسخ‌ شدن‌ دسته‌ای‌ از بدعت‌گزاران‌ كه‌ به‌ شكل‌ میمون‌ و خوك‌ می‌شوند، و غلبه‌ یافتن‌ بندگان‌ بر سرزمین‌های‌ مالكان‌ و سروران‌، ندایی‌ از آسمان‌ كه‌ تمام‌ اهل‌ زمین‌ آن‌ را به‌ زبان‌ خویش‌ می‌شنوند و صورت‌ و سینه‌ای‌ كه‌ در آسمان‌ در قرص‌ خورشید برای‌ مردم‌ ظاهر می‌شود، و مردگانی‌ كه‌ از قبرهایشان‌ به‌ دنیا برمی‌گردند و در آن‌ (با دیگران‌) آشنا می‌شوند و به‌ زیارت‌ همدیگر می‌روند، سپس‌ همه‌ اینها به‌ 24 باران‌ كه‌ به‌ وسیلة‌ آن‌ زمین‌ پس‌ از مرگش‌ زنده‌ می‌شود ختم‌ شده‌ و بركات‌ آن‌ نمایان‌ می‌گردد و پس‌ از آن‌ تمام‌ آسیب‌ها و بلایا از معتقدان‌ به‌ حق‌ كه‌ از شیعیان‌ مهدی‌(ع‌) هستند برطرف‌ شده‌ و از ظهور آن‌ حضرت‌ در مكه‌ خبردار می‌شوند و برای‌ یاری‌ ایشان‌ متوجه‌ و راهی‌ آنجا می‌شوند.»
  بعضی‌ از حوادثی‌ كه‌ در این‌ دو روایت‌ ذكر و در تاریخ‌ محقق‌ شده‌ را به‌ طور گذرا بررسی‌ می‌كنیم‌ كه‌ البته‌ كسانی‌ كه‌ مایلند در این‌ رابطه‌ آگاهی‌های‌ بیشتری‌ بیابند می‌توانند به‌ این‌ كتاب‌ها مراجعه‌ كنند:
  1 ـ  كتاب‌ الغیبة‌:  شیخ‌ اجل‌ محمدبن‌ ابراهیم‌ بن‌ جعفر نعمانی‌ معروف‌ به‌ ابن‌ ابی‌ زینب‌، ایشان‌ از علمای‌ قرن‌ سوم‌ هجری‌ و ازشاگردان‌ ثقة‌الاسلام‌ كلینی‌ بوده‌اند كه‌ این‌ اثر یكی‌ از نفیس‌ترین‌ كتاب‌هایی‌ است‌ كه‌ در این‌ رابطه‌ نگاشته‌ شده‌ است‌. شیخ‌ مفید در  الارشاد  خود از وی‌ ستایش‌ كرده‌ كه‌ نشانگر این‌ است‌ كه‌ تا آن‌ زمان‌ مؤلفی‌ چون‌ او نبوده‌ است‌.
  2 ـ  كمال‌الدین‌ و تمام‌النعمة‌ :  شیخ‌ ابوجعفر محمد بن‌ علی‌بن‌ الحسین‌ بابویه‌ قمی‌ معروف‌ به‌ شیخ‌ صدوق‌ (از علمای‌ قرن‌ چهارم‌ هجری‌ متوفی‌، 381 ق‌.)
  3 ـ  كتاب‌ الغیبة‌:  شیخ‌ ابی‌ جعفر محمد بن‌ الحسن‌ طوسی‌، شیخ‌ الطائفه‌ (متوفی‌ 460 ق‌.)
  و اما پیشگویی‌های‌ محقق‌ شده‌ در این‌ دو روایت‌ :
  1 ـ روی‌ كردن‌ پرچم‌های‌ سیاه‌ از ناحیة‌ خراسان‌: با قیام‌ ابو مسلم‌ خراسانی‌ تطابق‌ دارد.
  2 ـ ظهور مغربی‌ در مصر كه‌ شامات‌ را تصرف‌ می‌كند: شورش‌ مغربی‌ فاطمی‌ كه‌ در سال‌ 396 ق‌. در شمال‌ افریقا اعلام‌ دعوت‌ كرد و پس‌ از جنگ‌ با شام‌ بر آن‌ مستولی‌ شد.
  3 ـ فرود آمدن‌ ترك‌ها در جزیره‌: زمانی‌ كه‌ خاك‌ جزیره‌ مدت‌ طولانی‌ تحت‌ سیطرة‌ كومت‌ عثمانی‌ تركی‌ بود از سال‌ 941 ق‌. آغاز شد تا زمان‌ سقوط‌ سلطنت‌ آنها در سال‌ 1335 ق‌. پس‌ از اشغال‌ بریتانیا در جنگ‌ جهانی‌ اول‌.
  4 ـ فرود آمدن‌ رومیان‌ در رمله‌: در لسان‌ ائمه‌ معصومین‌(ع‌) از اروپا به‌ روم‌ تعبیر می‌كرده‌اند و رمله‌ نام‌ منطقه‌ای‌ در شام‌ و منطقه‌ای‌ دیگر در مصر است‌ فلذا با استعمار فرانسه‌ در مصر به‌ رهبری‌ ناپلئون‌ بناپارت‌ ٠

ماهنامه موعود سال ششم _ شماره 32



:: مرتبط با: ظهور و نشانه‌ها ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1387/03/15
زمان : 05:06 ق.ظ
 

 




.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic