منحصر به فردترین آیه قرآن
نظرات | ادامه مطلب

خداوند در این آیه، هفت پرده بین خود و بنده اش را از میان برداشته است. این سبک بیان، نهایت اهتمام و عنایت پروردگار به بنده را نشان می دهد.


با مروری بر پهنه آیات قرآن می توان دریافت که مقوله دعا بسیار مورد عنایت و اهتمام حضرت باری تعالی در این صحیفه همیشه ماناست آنقدر که خداوند برای بیان آن، بهترین اسوب کلام و لطیف ترین شیوه سخن پردازی را به کار می بندد تا ما را به اهمیت موضوع رهنمون شود. د ر کریمه 186 سوره مبارکه بقره می فرماید:
وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادی عَنِّی فَإِنِّی قَریبٌ أجیب دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْیَسْتَجیبوا لی وَ لْیؤْمِنوا بی لَعَلَّهمْ یَرْشدون
«و هنگامى كه بندگان من، از تو در باره من سؤال كنند، (بگو:) من نزدیكم! دعاى دعا كننده را، به هنگامى كه مرا مى خواند، پاسخ مى گویم! پس باید دعوت مرا بپذیرند، و به من ایمان بیاورند، تا راه یابند (و به مقصد برسند)»
این آیه را می توان منحصر به فردترین آیه قرآن از جهت افاده مضون (دعا)دانست که نشان می دهد خداوند نسبت به بنده ای که به درگاه حضرتش دست به دعا برداشته، نهایت توجه و عنایت را دارد:
1. مطلب به صورت تكلّم (نه غیبت) آن هم با آوردن هفت بار ضمیر متكلّم وحده بیان شده است. این ساختار، آیه را در قرآن منحصر به فرد ساخته و نشان كمال عنایتِ خداوند به موضوع آیه، یعنی دعاست.
2. تعبیر زیبا و سرشار از عطوفت (عِبادی) به جای «ناس» و مشابه آن، كه توجه خاص به دعا را دو چندان می كند، همانطور كه اضافه كعبه به خداوند در تعبیر (بَیْتی)[سوره بقره، آیه 125] مایه شرافت بیت است، اضافه بندگان به خداوند نیز مایه مباهات آنان خواهد بود.
3. حذف واسطه در جواب كه فرمود: «پس تحقیقاً من نزدیكم» و نفرمود «بگو او نزدیك است». نظر برخی مفسران كه كلمه «فقل» را محذوف دانسته اند[1] صائب نیست.
4. تأكید بر نزدیك بودن خداوند با حرف «إنّ».
5. آوردن صفت (قَریب) به جای فعل كه بیان كننده ثبوت و دوام قربِ خداست.
6. ذكر فعل مضارع (اجیب) كه تجدّد اجابت و استمرار آن را می رساند.
7. تقیید (اجیب دَعوَةَ الدّاع) به (إذا دَعان). این دو جمله مضمون مشترك دارند كه نشان می دهد دعای واقعی، بدون شرط مستجاب است[2]
نكته ای در كلمات بزرگان اهل معرفت آمده و ادیبان عرفان آموز، مانند حكیم سنایی و عطار نیشابوری، آن را مبسوطاً بیان داشته اند و استاد ارجمند فاضل تونی(قدس سرّه) آن را از اساتید بزرگوارشان نقل می كردند و آن اینكه عبد در شرفیابی به حضور مولا باید هدیه ای عرضه كند كه مولایش آن را نداشته باشد، وگرنه آن هدیه برای مولا ارزشمند نیست. بهترین هدیه عبد، بندگی، عجز، مسكنت، ابتهال و تضرّع اوست كه مولا آن را ندارد و این نداشتن هم برای او كمال است. این مطلب، از مناجات امیرمؤمنان حضرت علی(علیه السلام) نیز به دست می آید كه به خدا عرض می كند: «إلهی! كفی لی عزّاً اَن أكون لك عبداً و كفی بی فخراً أن تكون لی ربّاً. أنت كما أحبّ، فاجعلنی كما تحبّ» (كتاب الخصال، ص420). روی گردآلود بَر، زی او، كه بر درگاه او  آبروی خود بری گر آبروی خود بری (دیوان حكیم سنایی، ص657)[3]
افزون بر آنچه گذشت، تامل در آفاق این کریمه، دست کم ما را به دو دستاورد مهم معرفتی، رهنمون می سازد.

همین دعا را اگر بدهكار بخواند ولی به درآمد خود نیز اطمینان داشته باشد، به طوری كه تكیه گاه او خدا و بهره كار وی باشد، ممكن است اجابت نشود

یک. هر دعای خیری به هدف اجابت می رسد.



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1394/07/4
زمان : 09:41 ق.ظ
راهکارهایی برای زیاد شدن رزق و روزی
نظرات | ادامه مطلب

قرآن می فرماید: « إِنَّ اللَّهَ هوَ الرَّزَّاق ذو الْقوَّةِ الْمَتین » [ذاریات، 58] رازق خداست، رزّاق مثل خبّاز، حدّاد، بنّا، بقّال، كسی كه صبح تا به شب كارش این است كه نان می پزد و با آهن سر و كار دارد و. . . رزّاق یعنی دائماً روزی می دهد . «هوَ الرَّزَّاق» ؛ یعنی دائمی است و قدرت هم دارد و به خودی خود قطع نمی شود مگر عاملی سدّ راه آن شود. ما اگر عقیده داشته باشیم كه روزی دهنده (دائمی و با قدرت) خداوند است، دیگر برای هیچ چیز دروغ نمی گوئیم. گاهی ممكن است با دروغ و كلك  در ظاهر پول زیادی هم بدست آید ، ولی چون رزق او نیست ،از دست می رود .

رزق به معنای چیزی است که مورد انتفاع مرزوق قرار می گیرد. قهرا از هر رزقی آن مقدار واقعاً رزق است که مورد انتفاع واقع شود. پس اگر کسی مال بسیاری جمع کرده که به غیر از اندکی از آن را نمی خورد، در حقیقت رزقش همان مقداری است که می خورد و بقیه آن رزق او نیست؛ مگر از این جهت که بخواهد به کسی بدهد. از این جهت، می توان آن را رزق دانست.

پس وسعت روزی و تنگی آن ربطی به زیادی مال و اندکی آن ندارد.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در تعریف رزق می فرمایند: «رزق مانند باران و به عدد آن از آسمان به زمین و برای هر انسانی به مقداری که برایش مقدّر شده نازل می شود ولیکن برای خدا فضل هایی هم هست: بنابراین، از خدای تعالی فضل او را نیز بخواهید!» [قرب الاسناد، عبدالله حمیری قمی، ص55]

البته باید توجه داشت که این گونه نیست که انسان بنشیند و بگوید: خدا روزی رسان است. شرط روزی، سعی و تلاش است. خداوند می فرماید: «لَیْسَ لِلْإِنْسانِ إِلاّ ما سَعی»؛ «بهره ای برای انسان جز سعی و تلاش او نیست.» [نجم، 39]

رزق مانند باران و به عدد آن از آسمان به زمین و برای هر انسانی به مقداری که برایش مقدّر شده نازل می شود ولیکن برای خدا فضل هایی هم هست: بنابراین، از خدای تعالی فضل او را نیز بخواهید

و سخن دیگر اینکه رزق هر کس مقدّر و معیّن شده و برای کسی فرار از آن ممکن نیست و رزق، عاشق و جوینده بنده می باشد؛ همچنان که در روایت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله آمده است: «الرِّزْق یَطْلب الْعَبْدَ أَشَدَّ مِنْ أَجَلِهِ؛ رزق در جستجوی بنده است، شدیدتر از اجل او.» [بحار الانوار، ج100، ص33]

و صاحب مثنوی مطلب را این چنین بیان می کند:

گر تو خواهی ور نخواهی رزق تو پیش تو آید دوان از عشق تو

و سعدی شیرازی می گوید: «دو چیز محال عقل است: خوردن بیش از رزق مقسوم و مردن پیش از وقت معلوم.»

و مولی الموحدین امیر المومنین علیه السلام در بیان اقسام رزق می فرمایند: «رزق دو جور است: رزقی که تو را می طلبد و رزقی که تو آن را می طلبی. آن که تو را می طلبد، به فرضی که تو به سراغ آن نروی، او به سراغ تو خواهد آمد.»

و از اینکه رسول اکرم صلی الله علیه و آله می فرمایند: «لَوْ أَنَّکمْ تَتَوَکَّلونَ عَلَی اللَّهِ حَقَّ تَوَکّلِهِ لَرَزَقَکمْ کَمَا یَرْزق الطَّیْرَ تَغْدو خِمَاصاً وَ تَروح بِطَاناً؛ اگر بر خداوند توکل کنید، آن چنان که حق توکّل بر اوست، خداوند شما را روزی می دهد؛ همچنان که پرندگان هر بامداد با شکمهای گرسنه از آشیانه خود می پرند و شبانگاه با شکم های سیر باز می گردند.» [بحار الانوار، ج68، ص151]

نتیجه گرفته می شود که رزق مقسوم و مقدّر هر کس فقط به همان اندازه است که او زنده بماند و ادامه حیات دهد، همچون حیوانات و پرندگان که خداوند همواره رزق آنها را به میزان حیات و بقاء آنها می رساند. با این حال، انسان برای بهره مندی و رسیدن به رزق بیشتر از نیاز حیات روزانه خود، محتاج تحصیل شرائطی است که از جمله آنها ازدواج و... می باشد.

با توجه به نکاتی که گفته شد، در کنار کار و تلاش و نگاه توحیدی به موضوع رزق، در اسلام نکاتی نیز به عنوان افزاینده های رزق و روزی توصیه شده است که در ادامه به بعضی از آنها اشاره می شود:

عن النبی صلی الله علیه و آله: أَکثِروا الِاستِغفَارَ فَإِنه یَجلِب الرزقَ.[تحف العقول، ص۱۰۶]

زیاد استغفار کنید که استغفار سبب جلب روزی است.
 
روایات مشابه مضمون این فرمایش فراوان است؛ چند نکته در این روایت نورانی قابل توجه است:



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1394/07/4
زمان : 09:40 ق.ظ
ایده ای نو برای عید قربان
نظرات | ادامه مطلب

بعضا حاجیان با فرا رسیدن عید قربان  تعداد زیادی دام را قربانی می کنند و در برخی موارد تعداد آن به صدها راس دام نیز می رسد اما میشود به جای قربانی کردن جایگزین دیگری را انتخاب کرد...

از نامش پیداست؛ عید قربان. عیدی که با قربانی کردن نفس گره خورده است و در نماد قربانی کردن دام جلوه گر می شود. بعضا حاجیان با فرا رسیدن این ایام تعداد زیادی دام را قربانی می کنند و در برخی موارد تعداد آن به صدها راس دام نیز می رسد و در برخی موارد این اقدام نیک و خداپسندانه رنگ خودنمایی به خود می گیرد.
حاجیانی که فراموش می کنند هدف از این اقدام چیست و آن را همچون دارایی های خویش مایه تفاخر می دانند.  اما در این میان هستند کسانی که به معنای حقیقی این روز مبارک دست یافته و دستگیری از نیازمندان را هدف خویش قرار داده اند.

شخصی که در این روز حاجی شده توانایی مالی مناسبی دارد که می تواند دست افراد نیازمند را بگیرد. اما این دستگیری منحصر به قربانی کردن دام و رساندن آن به دست نیازمندان نیست. بلکه راههای بسیاری وجود دارد که می توان از طریق آن در کنار قربانی کردن گوسفند که واجب اعمال حاجیان است دست نیازمندان را گرفت.

قربانی کردن حاجیان در روز عید قربان، نمادی از قربانی کردن هواهای نفسانی و ذبح نفس اماره است. بر این اساس، قربانی کردن حاجیان در واقع نوعی جهاد با نفس در جهت زدودن تعلّقات و وابستگی های دنیایی و مادی و رهایی از زندان مال پرستی و دنیاطلبی است.
از آیات قرآن کریم به خوبى استفاده میشود که یکی از اهداف قربانى کردن این است که گوشت آن به مصرف هاى لازم برسد هم قربانى کننده از آن استفاده کند و هم قسمتى را به فقیران نیازمند برساند.
طبق آماری که هر سال توسط کشور عربستان اراده می شود سالانه میلیون ها تن گوشت در این کشور از ذبح دام در این ایام جمع آوری و به سایر کشورها همچون کشورهای فقیر و محروم فرستاده می شود.



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1394/07/1
زمان : 10:32 ق.ظ
 

 




.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic