4 اقدام مهم قبل از رسیدن ماه مبارک رمضان
نظرات | ادامه مطلب

رمضان

ماه شعبان، خیلی زودتر از آنچه که فکرش را می کردیم گذشت، تا قدم گذاشتن در ماه میمهانی پر شکوه خداوند، فرصت چندانی نداریم، برای این مهمانی بزرگ باید آماده شویم، کاش اینقدر که برای مهمانی های عادی تدارک می دیدم و برنامه ریزی می کردیم کمی هم برای مهمانی بزرگی که فرشتگان و آسمانیان مهمان زمین ما می شوند خود را می آراستیم.


برای اینکه با ظاهر و باطنی شایسته تر وارد این مهمانی بزرگ شویم چند اقدام مهم باید انجام دهیم، و از این واپسین روزهای ماه عظیم شعبان نهایت استفاده را ببریم، برای این روزها و ساعات پایانی ماه شعبان ائمه علیهم السلام، به ما هشدار داده اند که این فرصت با ارزش را راحت از دست ندهیم و تمام تلاش خود را در جهت جبران مافات بکنیم. 
مهمترین کارهایی که می توانیم انجام دهیم تا با روحی آزادتر و آماده تر وارد بزم نور و رحمت شویم عبارتند از:‌

 

1- توبه، پیش از فرا رسیدن ماه رمضان  

اولین قدمی که باید برداریم تا فتح بابی برای قدم های دیگر ما باشد توبه است، خیلی از ماها اصلا حس نکردیم که ماهای نورانی رجب و شعبان کی آمدند و کی رفتند، و در واقع با همه روزهای دیگر برای ما فرقی نداشتند به هوش باشیم اگر تلنگری به خودمان نزنیم ماه مبارک رمضان هم، به همین سرعت سپری خواهد شد. در حالی که ما تنها مقداری گرسنگی و تشنگی کشیده ایم و بس و بهره ای هم جز همین نبرده ایم.
توبه باعث می شود چرک و آلودگی های روحی شسته شود و این سبکی کمکمان می کند، برای رسیدن به معنویات قدم های آغازین را برداریم و از انجام عبادات و مستحبات حظ کافی ببریم.

امام على علیه‏السلام فرمود: «توبه دلها را پاک‏مى‏كند و گناهان را مى‏شوید.» (غرر الحكم ، 1355)

امام على علیه‏السلام فرمود: هر كه بـاز آیـد، خدا به او بازگردد و به جوارح او و جاى جاى زمین دستور داده شود كه آبروى او را حفظ كنند و عیب هایش را بپوشانند و گناهانى كه فرشتگان حافظ اعمال برایش نوشته‏اند از یاد آنان برده شود . (بحار الأنوار جلد 32ص 28)

پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: خدا رحمت كند بنده اى را كه حلالیت بطلبد از برادرى كه به آبرو یا مال او تجاوزكرده، قبل از آن كه (در قیامت) از او بازخواست كنند، آنجایى كه دینار و درهمى نباشد،در نتیجه اگر شخص كار نیكى داشته باشد از آن بردارند و اگر نداشته باشد، از گناهان مظلوم برداشته بر گناهان او بیفزایند



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1394/03/24
زمان : 09:06 ق.ظ
دانلود هفتگی ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۴-هادی گلستانی
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1394/03/23
زمان : 09:27 ق.ظ
دوام و زوال نعمت ها دست خود ماست!
نظرات | ادامه مطلب

نعمت

امیرالمومنین علی علیه السلام در حکمت 244 نهج البلاغه می فرمایند: خداوند در هر نعمتى حقى دارد.كسیكه حقش را ادا كند نعمت او را افزون كند و كسی كه كوتاهى كند نعمت را در خطر زوال قرار مى‏دهد. و سوال و نکته اصلی در این نوشتار این است که حق خداوند در برابر نعمت هایی که به بندگانش عطا می کند چیست؟

 

کوچکترین حق خداوند

حضرت علی علیه السلام، خود جواب سوال مطرح شده را با صراحت بیان داشته و می فرمایند: کمترین حق خدا بر عهده شما اینکه از نعمت های الهی در گناهان یاری نگیرید. (نهج البلاغه/ ترجمه دشتی/ حکمت 330) و این حقی کوچک و در عین حال بزرگ و چشم گیر است، چرا که تمام هستی انسان، نعمتی است که خداوند به وی عطا نموده و در انجام کوچکترین خطا و گناهی لاجرم باید از اعضای خویش اعم از جسمانی و روحانی مدد جوید و در این صورت با استفاده از هر یک از اعضای وجودی خویش و یا نعمت های خارجی که خداوند به وی عطا نموده، نافرمانی خداوند و در نهایت تضییع حق او نموده است. استمداد از نعمت های خداوند در نافرمانی او یعنی ضایع کردن حق خداوند در برابر نعمت هایش.

كمترین حق‏ خدا بر گردنت‏              ترك صرف نعمتش در معصیت‏

شکر نعمت ها

یکی دیگر از حقوق خداوند در برابر نعمت هایش، شکر گذاری اوست. در یك روایت وارد شده است : كه سپاسگزارى را كوچك نشمارید. (مشكاة الأنوار / ترجمه عطاردى/ 24 ) این روایت حکایت از مراتب و وجوه شکرگذاری دارد، بر این اساس شکر خداوند به حمد و سپاس زبانی او خلاصه نشده و  مراتب و درجاتی را شامل می گردد.

پست‏ترین مرتبه شكر الهى، دیدن نعمت ها است از جانب خداى تعالى و او را منعم حقیقى دانستن، خواه نعمتهاى داخلى، مثل: وجود و حیات و علم و قدرت، و مانند این‏ها، و خواه خارجى، مثل: افلاك و انفس و بسایط و مركّبات، و غیر این‏ها. و غیر او را موجد مستقلّ در ایجاد هیچ چیز ندانستن،  و باز از جمله شكر الهى، عصیان نكردن او است به نعمت او. یعنى: نعمت او را به معصیت صرف نكردن، نه نعمت هاى داخلى، مثل آنكه اعضا و جوارح و قوا را به غیر آنچه باید كار فرمود، كار نفرماید. و به نعمت هاى خارجى مثل آنكه مال را در مصارف نامشروع صرف نكند و اسراف در او جایز نداند. حضرت در این باره می فرمایند: حتى اگر خداوند تهدید به عذاب در برابر عصیان نكرده بود،واجب ‏بود به پاس نعمتهایش نافرمانى نشود. ( همان/ 290) حاصل آنكه، شكر نه همین گفتن «شكرا للَّه» است، بلكه حقّ شكر آن است كه، جوارح و اعضا را به غیر آنچه لایق به او است و شغل او است، مشغول ندارد. (مصباح الشریعة / ترجمه و شرح عبد الرزاق گیلان / 62-63)  و این شکر گذاری ثمراتی را با خود به همراه دارد از آن جمله از اسحاق بن عمّار نقل شده است كه امام صادق علیه السّلام به من فرمود: اى ابا اسحاق! هر گاه خداوند نعمتى را بر بنده خود ارزانى داشته، و او قدر آن نعمت را با قلب درك كرده و آشكارا خداى را شكرگزار باشد، هنوز از سپاس فارغ نشده است كه دستور افزونى نعمت ها (از جانب حق) براى او صادر مى‏گردد. (پاداش نیكیها و كیفر گناهان/ ترجمه ثواب الأعمال / 475) 



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1394/03/23
زمان : 09:26 ق.ظ
چرا در روایات اینقدر دنیا مذمت شده است؟
نظرات | ادامه مطلب

دنیا

دنیا یکی از موضوعاتی است که روایات، بسیار بدان پرداخته اند در اکثر آنها ذم دنیا به چشم می خورد، سوال اینجاست مگر دنیا چه خصوصیتی دارد که مضر است؟

در بسیاری از روایت از نکوهش دنیا سخن به میان آمده است مانند روایتی از امام علی علیه السلام که ایشان دنیا را این‌گونه توصیف کردند: «آبش‌خور دنیا ناصاف و كدر، چشمه‏اش گل آلود و لغزنده، دیدگاهش زیبا و فریبنده، و آزمایشگاهش تباه كننده است.  فریبنده‏اى زودگذر، و نورى غروب كننده، و سایه‏اى از بین رونده، و تكیه‏گاهى رو به افتادن است.

 تا آن گاه كه رمنده از آن به آن انس گیرد، و متوحش از آن به آن مطمئن گردد، هم‌چون اسب سركش كه پا بلند و به زمین كوبد سوارش را به خاک اندازد، و او را به دام‌هایش صید كند، و به تیرهاى هلاک كننده‏اش بدوزد، و در پایان كار گردنش را به كمندهاى مرگ ببندد، در حالى كه او را به خوابگاه تنگ قبر، و باز گشتگاه ترسناک، و مشاهده جایگاه ابدى، و درک جزاى عمل سوق دهد.
 همین است برخورد دنیا با آیندگانى كه جانشین گذشتگان‌اند، مرگ از نابود كردنشان باز نمى‏ایستد، و ماندگان از آلودگى دست بر نمى‏دارند، از رویه گذشتگان پیروى مى‏نمایند، و این همه پى در پى از دنیا مى‏روند تا نهایت پایان و عاقبت فنا و نیستى‏» (نهج البلاغه خطبه 83، ص108)
 مبنای یکی از اصلی‌ترین نکوهش های دنیا که در روایت به چشم می‌خورد زوال‌پذیری و کوتاهی عمر دنیا است .  

دنیا موقت و پایان‌پذیر است اما همین دنیای فانی، مقدمه آخرت و مسیر رسیدن به خداست در نتیجه این‌گونه نیست که علاقه داشتن به دنیا تمام و کمال مضر باشد اگر انسان به دنیا علاقه نداشته باشد سعی در ارتقا و بالا بردن رفاه نمی‌کرد و برای بهبودی آن تلاشی انجام نمی‌داد.



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1394/03/23
زمان : 09:23 ق.ظ
دانلود میلاد حضرت علی اکبر (ع) ۱۳۹۴-حاج مهدی اکبری-حاج سعید قانع
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1394/03/21
زمان : 09:56 ق.ظ
 

 




.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات