زیارتی از جنس حماسه !
نظرات | ادامه مطلب

اربعین

بنا به نقل تاریخ، جابر بن عبدالله انصاری در چهلمین روز بعد از واقعه عاشورا، به همراه عطیه، خود را به کربلا رساند و مشرّف به عنوان اولین زائر امام حسین علیه السلام گردید. در روایتی از امام حسن عسکری علیه السلام نیز به زیارت اربعین توصیه شده است. بنابراین اربعین هر سال فرصت مغتنمی است که درباره زیارت اولیای خدا به طور کلی و زیارت امام حسین علیه السلام به طور خاص بیندیشیم.

 

سفری پر از ترس و سختی برای زیارت دوست

زیارت امام حسین علیه السلام از همان ابتدا تا کنون با مشکلات فراوانی همراه بوده است. جابر بن عبدالله به رغم سالخورده بودن و با وجود خطر فراوان از ناحیه حکومت یزید قدم در راه زیارت گذارد. بعد از او نیز سختی و ترس قرین راهپویان قبر آن حضرت بوده است.

در کتاب کامل الزیارات آمده که امام صادق علیه السلام از محمد بن مسلم پرسید: آیا به قبر حسین علیه السلام می‌روی؟ گفتم آری، اما با ترس فراوان. امام فرمود: چه کاری از این کار برتر می‌تواند باشد؟ ثواب این کار به اندازه ترس آن است و هرکس در حال انجام این کار متحمل ترس شود، خدا در آن روز که مردم نزد رب العالمین به پا می‌خیزند (قیامت) وحشت او را آرام می‌کند و با مغفرت خدا از سفرش باز می‌گردد و ...(1)

از این حدیث در می ‌یابیم که زیارت امام حسین علیه السلام حتی در زمان امام صادق علیه السلام که دشمنان بنی امیه بر سر کار آمده بودند نیز پر از سختی و ترس سیاسی بوده است. آقای عبدالجواد کلیدار، خلاصه‌ای از وقایع پرفراز و نشیب شهر کربلا را در کتاب "تاریخ کربلا و حائر حسینی" گرد آورده است که در این نوشته از آن بهره بسیار برده‌ایم.

با نگاه به تاریخ زیارت امام حسین علیه السلام تا به حال در می‌یابیم که نه تنها قیام آن حضرت، بلکه زیارت آن حضرت نیز یک حماسه است. برای کسانی که نیتشان از زیارت، حسینی شدن است، زیارت همواره با سختی‌ها و ترس هایی همراه بوده است اما هرگز آنان را از راه خود منصرف نکرده است. نیتی حماسی در راهی آکنده از سختی و ترس برای هدفی خدایی.

حرم در آتش کینه کوردلان

بنی امیه که خود سبب واقعه عاشورا شده بودند از ترس فروریختن پایه‌های حکومتشان به قبر امام حسین علیه السلام  تعرض نکردند، لذا قبر مطهر دارای بارگاه گردید. بعد از آنها، منصور دوانیقی نخستین کسی بود که دستور ویرانی حرم حسینی را صادر کرد. بعد از او هارون الرشید و متوکل عباسی نیز چنین ننگی را برای خود خریدند.

به جز این موارد، از گذشته تا کنون زائران بسیاری در راه زیارت کشته شده اند. غارتگران مختلفی به اموال و خزانه حرم دستبرد زده‌اند و نیز وقایع مشکوکی مثل آتش سوزی و فروریختن سقف نیز در حرم حسینی رخ داده است.

در دوران نزدیک به ما کربلا توسط وهابیون محاصره شد. در آن روز بسیاری از مردم برای زیارت نجف خارج شده بودند که وهابیون به شهر و به حرم حمله کردند. بسیاری از مردم را کشتند و به حرم آسیب رساندند و با انبوهی از اموال که از خزانه حرم غارت کرده بودند، به زادگاه خود در عربستان بازگشتند.

تعرض به حرم مطهر تا دوران خیلی نزدیک نیز ادامه پیدا کرده است. در قرن اخیر در جریان انتفاضه مردم عراق، کربلا خاطره حمله صدام به حرم را به یاد دارد. هرچند در بازسازی‌های حرم، این خرابی ها بازسازی شده است، آثاری از این جنایت هنوز در داخل حرم باقی و نشان گذاری شده ‌است.

بعد از سقوط صدام و ورود آمریکا تا حال حاضر بمب‌گذاری در مسیر و نیز در اطراف حرم حسینی وجود دارد؛ اما عزم زائران آن حضرت در آن راه را سست نکرده ‌است.

 



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1393/09/20
زمان : 09:32 ق.ظ
ثواب هر قدم در راه زیارت امام حسین علیه السلام !
نظرات | ادامه مطلب


کاروان‌هایی که عازم پیاده‌روی سه روزه اربعین حسینی از نجف تا کربلا هستند؛ پس از زیارت امیرالمومنین(علیه السلام) در نجف اشرف و پس از طی 80 کیلومتر، خود را به دیار دوست و سرزمین عشق و محبت، کربلا می رسانند. بیاییم تاملی کنیم که چرا زیارت حرم امام حسین(علیه السلام) آن هم با پای پیاده تا این اندازه با ارزش و با فضیلت است.

پیاده
ثواب قدم های برداشته شده در راه زیارت امام حسین(علیه السلام)

ائمه هدی(علیهم السلام) بارها در روایات خود، پیاده روی به سمت حرم امام حسین(علیه السلام) را توصیه کرده اند و برای هر قدمش اجر و مغفرت ویژه ای در نظر گرفته اند.

عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ ثُوَیْرِ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام:‏ یَا حُسَیْنُ! مَنْ خَرَجَ مِنْ مَنْزِلِهِ یُرِیدُ زِیَارَةَ قَبْرِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ ص إِنْ کَانَ مَاشِیاً کَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِکُلِّ خُطْوَةٍ حَسَنَةً وَ مَحَى عَنْهُ سَیِّئَةً؛ حَتَّى إِذَا صَارَ فِی الْحَائِرِ کَتَبَهُ اللَّهُ مِنَ الْمُصْلِحِینَ الْمُنْتَجَبِینَ حَتَّى إِذَا قَضَى مَنَاسِکَهُ کَتَبَهُ اللَّهُ مِنَ الْفَائِزِینَ حَتَّى إِذَا أَرَادَ الِانْصِرَافَ أَتَاهُ مَلَکٌ فَقَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص یُقْرِوُکَ السَّلَامَ وَ یَقُولُ لَکَ: اسْتَأْنِفِ الْعَمَلَ فَقَدْ غُفِرَ لَکَ مَا مَضَى (1)

از حسین بن ثویر روایت شده که امام صادق(علیه السلام) فرمودند:

ای حسین! کسی که از منزلش بیرون آید و قصدش زیارت قبر حضرت حسین بن علی(علیهماالسلام) باشد؛ اگر پیاده رود؛ خداوند منّان به هر قدمى که برمى‏ دارد یک حسنه برایش نوشته و یک گناه از او محو مى‏ فرماید؛ با رسیدن به حرم دوست، از رستگاران می شود تا زمانى که به حائر (2) برسد و پس از رسیدن به آن مکان شریف حق تبارک و تعالى او را از رستگاران قرار مى‏ دهد؛ با انجام اعمال زیارت، از فائزان می شود تا وقتى که مراسم و اعمال زیارت را به پایان برساند که در این هنگام او را از فائزین محسوب مى‏ فرماید؛ هنگام بازگشت ندا می رسد که بخشیده شدی تا زمانى که اراده مراجعت نماید در این وقت فرشته‏ اى نزد او آمده و مى‏ گوید: رسول خدا(صلی الله علیه و آله) به تو سلام می رساند و خطاب به تو مى ‏فرماید: از ابتدا عمل را شروع کن، تمام گناهان گذشته ‏ات آمرزیده شد.

کسی که از منزلش بیرون آید و قصدش زیارت قبر حضرت حسین بن علی(علیه السلام) باشد؛ اگر پیاده رود؛ خداوند منّان به هر قدمى که برمى‏ دارد یک حسنه برایش نوشته و یک گناه از او محو مى‏ فرماید

فائزان، همنشینان معصومین(علیهم السلام) هستند

در این روایت دانستیم که ابتدا زائر حرم امام حسین(علیه السلام) به مقام رستگاران و سپس به مقام فائزان می رسد. تفاوت این دو مقام در این است که فوز یا رستگاری عملی یک مرحله بالاتر از فلاح یا رستگاری اعتقادی است. اگر کسی فائز شد جایگاهش همنشینی و انس حقیقی با حضرت محمد(صلی الله علیه و آله) و ائمه اطهار(علیهم السلام) در بالاترین رتبه بهشت است و کوتاه ترین راه فائز شدن، این است که محبت امام حسین در دل انسان بتابد.(3)

 



:: مرتبط با: امام حسین علیه السلام ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1393/09/20
زمان : 09:23 ق.ظ
تحلیل سیاسی واقعه کربلا در "آموزه‏های سیاسی قیام عاشورا"
نظرات | ادامه مطلب


کتاب"آموزه‏های سیاسی قیام عاشورا"(زمینه‏ها و دستاوردها) نوشته مهدی علیخانی صدر و با مقدمه دکتر ولایتی در آستانه محرم و کمتر از چهار ماه از رونمایی آن در نیمه رمضان امسال به چاپ چهارم رسیده و به نظر می رسد با تداوم این استقبال تجدید چاپ آن ادامه یابد. این کتاب حاصل دو سال پژوهش مستند و تحلیل سیاسی علیخانی صدر از پژوهشگران مسائل سیاسی است .

آموزه‏های سیاسی قیام عاشورا

در تاریخ اسلام، نهضت عاشورا نقطه عطفی است که از جنبه‎های گوناگون، آغازگر تحولات در ساخت، بافت و اندیشه جامعه مسلمانان بوده است. حرکت تاریخ ساز سیدالشهدا و نهضت حسینی که اینک با محوریت واقعه تلخ"عاشورا" از آن یاد می‎کنیم.

قیام امام حسین(ع) از ابتدا تا انتها چند ماه بیشتر طول نکشید اما جانمایه حرکت که بسان روح کلی قیام درهمه اجزای آن جاری و ساری است از یک سو، و حجم حوادث و قضایایی که در آن فاصله زمانی محدود با محوریت امام(ع) از مدینه تا مکه و از مکه تا کوفه و کربلا و دنباله آن تا شام و سپس مدینه اتفاق افتاد از سوی دیگر، آن قدر بزرگ و در جهات مختلف قابل توجه و اهتمام است که هنوز پس از آن قرن‏ها پژوهشگران بر اساس منابع تاریخی تحقیق و تحلیل در قضایای از این دست، صورت گرفته، و علاوه بر تأثیری که بازگویی و تبیین علمی عاشورا در سلوک اجتماعی و سیاسی و رفتار دینی جامعه اسلامی دارد، همچنان، بلکه همواره می‏تواند و باید به عنوان یک موضوع زنده و حیاتی توجه پژوهشگران در حوزه‎های مختلف تاریخی، اجتماعی، کلامی و فقهی باشد.



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1393/09/19
زمان : 09:40 ق.ظ
اسب و شمشیرم برای شما، بدون خودم
نظرات | ادامه مطلب

فرج

شب ها و روزها به عبادت مشغول و پیشانی ‌اش از فرط عبادت پینه بسته بود. از امام احادیث زیادی در مورد عبادت شنیده بود. وقت زیادی از روز را به عبادت می گذراند. یک روز برایش خبری آوردند. گفتند: پسرعموی حسین علیه السلام آمده. بیعت می خواهد تا در مقابل یزید شارب الخمر قیام کند. بیا به مسجد کوفه برویم.

مرد گفت: «مقابل یزید؟! امیر مومنان؟! پسر فاطمه چرا تصمیم به این کار گرفته؟! این یک فتنه است. باید آن ها را نصیحت کنیم. نباید در این فتنه داخل شویم. خدایا بندگی تو چقدر سخت است. اینان اجازه نمی دهند من به عبادت و راز و نیاز با تو بپردازم. از من دور شو. مرا به این میدان وارد نکن. من زاهد و عابد هستم باید به عبادتم بپردازم. چرا من را از جنت رضوان دور می کنی. پناه بر خدا از شیطان رانده شده.»

شهر شلوغ شده بود. همه ‌جا زمزمه "لبیک یا حسین" پیچیده بود. همه دور و بر سفیر امام زمان جمع شده بودند، خوشحال از اینکه امام زمانشان درخواست آن ها را لبیک گفته. همه کوچه‌ها زمزمه بیعت با حسین علیه السلام است. مسلم به خانه بزرگان می ‌رود. بزرگان به دیدار مسلم می ‌آیند. همه در تکاپو هستند. نگاه ها به روی مرد سنگین شده است. مرد خود را بین دو راهی می ‌بیند. عبادت یا امام ‌زمان؟!

تصمیم خودش را گرفت. از شهر بیرون می ‌رود. نمی خواهد هیچ امری مزاحم عبادتش بشود، حتی امر امام حسین علیه السلام. به مسلم سفیر عشق پشت می کند و سر به بیابان می گذارد. «بیابان جای امنی است تا من به عبادتم برسم.»

هوا گرم و سوزان است. ریگ های بیابان هر روز به این طرف و آن طرف می ‌روند، بی هدف و سردرگم. کوچک هستند و غیرقابل اعتنا. کم اهمیت و بی ارزش. «خداوندا من عبادت تو را می کنم تا کوچک نباشم، تا بی ‌ارزش نباشم. خدایا هدف من در زندگی عبادت توست...». مرد به زندگی اش در بیابان ادامه داد. فارغ از اطراف، فارغ از مسلم، فارغ از حسین علیه السلام.

بر روی سجاده نشسته بود، صدایی از دور شنید. صدای زنگوله اشتران بود. کاروانی به منزلگاه او نزدیک می شد. کاروان، تجاری نبود. کاروان، کاروانِ نور است. کاروانِ باران، کاروانِ رحمت. زنگوله های اشتران از شادی به صدا درآمده ‌اند. اربابان خود را حمل می کنند.

سبک زندگی انسان بر مبنایی استوار است. این انتظار گزافی است که زندگی خود را بر مبنای خاصی پیش ببری اما از آن نتیجه دیگری طلب کنی. عبدالله زندگی خود را بر مبنای عبادت بدون تفکر بنا کرد، پس انتظار بیجاییست که از او معرفتِ همراهیِ با امام را طلب کنی



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1393/09/18
زمان : 09:25 ق.ظ
نقدی بر دوگانه انگاری فرهنگ عاشورا و فرهنگ اربعین
نظرات | ادامه مطلب

امام حسین

نوشتار پیش رو که در ایام اربعین شهادت جانسوز حضرت ثار الله -علیه صلوات الله- در اختیار خوانندگان محترم قرار می گیرد نقدی است بر مقاله ای که چندی پیش در یکی از روزنامه های صبح کشور با عنوان "فرهنگ عاشورا فرهنگ اربعین" منتشر شد یا به عبارت دیگر باز نشر شد![1] البته به قدری عمل روزنامه مذکور عجیب بود-به زودی چرایی این تعجب روشن می شود- که نه می توان این مقاله را منتشر شده نامید به این معنا که برای اولین بار به ظهور رسانه ای رسیده است و نه می توان آن را بازنشر نامید!

ضعف حرفه ای از حرفه ای های مدعی

واقعیت آن است که طبق آنچه در کتاب مجموعه مقالات آقای دکتر سعید حجاریان با نام "از شاهد قدسی تا شاهد بازاری" آمده است، اصل این مقاله حدود چهارده سال پیش با عنوان "فرهنگ عاشورا" در روزنامه "آفتاب امروز" به تاریخ 24 فروردین 1379 منتشر شده است. اما اکنون و در هفتم آبان ماه 1393 علاوه بر افزایشی که در عنوان مقاله به چشم می خورد، در حدود نیمی از مقاله حذف شده است و البته در پاره ای موارد تغییرات و اضافات محدودی در آن اعمال گشته است.

نکته دیگری که حاکی از ضعف حرفه ای است و ظاهرا در پی همین تغییرات روی داده است، نامفهوم بودن بعضی عبارات مقاله فرعی است که چون فعلا در صدد بیان آنها نیستیم از نقل آنها چشم می پوشیم. ولی این موارد آن قدر واضحند که با یک بار مطالعه مقاله به راحتی دیده می شوند.

به هرحال نیمه ای از مقاله اصلی حذف شده است اما حاوی تصویری بسیار سطحی و ناعالمانه از دانش فقه است که همین تصویر را در آثار دکتر سروش نیز مشاهده می کنیم و البته هم وی و هم دکتر حجاریان، مستقیم یا غیرمستقیم این تصویر بسیار نادرست را از آثار ابوحامد غزالی از دانشمندان اشعری مذهبِ اهل سنت اخذ کرده اند. همچنان که در مقاله دکتر حجاریان به این مطلب تصریح شده است. نقد این قسمت را به شماره های آینده و البته احتمالی این مکتوب وا می نهیم تا اگر پروردگار سبحان توفیق را یارمان کرد پرده از نادرستی این سخن برافکنیم. اما مناسب است قبل از پرداختن به اصل مقاله و در پایان این مقدمه طولانی نکته ای یادآور شویم.

عملکرد و موضع گیری همه امامان معصوم -علیهم السلام- برخاسته از صفات الهی و عالی ایشان بوده است و همگی در راه دین خدا مبارزه و مجاهدتی کامل، عقلانی و برخاسته از محبت خداوند متعال به جای آورده اند. گو اینکه این مجاهدت با توجه به شرائط متفاوت در اشکال گوناگون و شیوه های مختلف به ظهور رسیده است

مصیبت بزرگ دانشمندان بی دانش

به راستی چه بر سر دانش و خرد آمده است که برخی تئوریسین های بعضی جناح های سیاسی یا طرفداران وی آنچه را که چهارده سال پیش منتشر شده است اکنون با نامی دیگر و با انبوهی تغییر دوباره عرضه می کنند. آنچه خاستگاه این سوال و البته بسیار تاسف بار است غیرعلمی بودن و به دور از تحقیق بودن اصل و فرع مقاله مزبور است. حقیقتا باعث شگفتی است که یک فرد تحصیل کرده، اندیشمند و صاحب عنوان تا چه حدّ می تواند از معارف ابتدایی اسلام ناآگاه باشد. سپس این ناآگاهی را در قالب مقاله متبلور کند!؟ ای کاش مقاله مذکور در باره مسأله یا حادثه ای غیردینی می بود؛ چه آنکه قلم فرسایی در حوزه دین بدون آگاهی کافی از معارف دینی می تواند نتائج سوئی به دنبال داشته باشد چه برای نویسنده چه برای خواننده.

به هر حال در هر دو مقاله اصلی و فرعی بیش از پانزده نکته یا ادعای در خور تأمل وجود دارد که البته در این میان آن تحلیل نادرست از دانش فقه تنها در مقاله اصلی موجود است. در این مجال و فرصت اندک به یک مسأله خواهیم پرداخت و در عین حال در شماره های آینده این نوشتار به نقد پاره ای مطالب دیگر خواهیم پرداخت.

مطلب اول: حادثه ای چند بُعدی

به طور قطع می توان گفت که انحصار اهداف نهضت حضرت سید الشهداء -علیه السلام- به یک بُعد نه تنها دلیلی ندارد بلکه مخالف با شواهد و دلائل موجود می باشد. مثلا نمی توان هدف این نهضت سترگ را فقط هدفی عرفانی یا فقط هدفی سیاسی قلمداد نمود. بلکه با توجه به صفات بارز رهبر این قیام و نیز سخنانی که از آن بزرگوار در زمینه این قیام به یادگار مانده است می توان تبیینی چند بُعدی، موجَه و مقبول از اهداف قیام عاشورا ارائه نمود.

نگارنده این سطور در حدّ بضاعت اندک خود کوشیده است بعضی از مقدمات اصلی این چنین تبیینی را در مقاله ای با عنوان "مقدمات بازخوانی حادثه ای بزرگ " در پایگاه اینترنتی تبیان مطرح کند. بنابراین به تکرار آن مطالب نخواهیم پرداخت. شایان ذکر آنکه می توان در میان اهداف قیام عاشورا یک هدف را اصلی ترین هدف معرفی نمود و سائر اهداف را در دامنه آن تبیین کرد؛ البته با توجه و استناد به دلائل و شواهد. لکن روشن است که این تبیین با تک بُعدی قلمداد کردن هدف قیام کاملا متفاوت است.

مطلب دوم: عاشورای عاشقانه، عاشورای عاقلانه

در متن مقاله دکتر حجاریان این گونه آمده است که:



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1393/09/18
زمان : 09:23 ق.ظ
 

 




.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات