چگونه کودکانی نمازخوان داشته باشیم؟
نظرات | ادامه مطلب


اگر والدین که الگوهای عملی برای کودکان و نوجوانان هستند، برای نماز، اهمیت ویژه‌ای قائل شوند و در این اندیشه، پایدار و ثابت‌قدم بمانند، فرزندان ایشان نیز به سوی نماز، گرایش پیدا می‌کنند.


نماز استغاثه به حضرت صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف

شروع نماز در سنین کودکی، سبب می‌شود که کودک، این صفت حسنه را به‌صورت عادتی معمول و سازنده در جسم و روان خود، ملکه کند و جزو برنامه‌های همیشگی زندگی خود، قرار دهد و درنتیجه از همه فواید نماز، در بعد سلامت روانی در آینده برخوردار شود. به‌علاوه، با شروع نماز در دوران کودکی، مفاهیمی مثل خدا و مذهب و دستوراتی مثل تعالیم اسلامی، چنان در ذهن پذیرنده و شفاف کودک که هنوز سنگینی و تیرگی گناهان، ظرفیت‌های فکری و مغزی او را آلوده نکرده است، جای می‌گیرد که امکان شک و تردید در این زمینه برای او در آینده بسیار کاهش می‌یابد.

جدای از فراگیری اعمال ظاهری نماز، کودک باید بداند که در ورای این اعمال، چه اعتقاد و احساسی نهفته است و چه چیزی موجب می‌شود که مسلمانان، هر روز 5 بار به سوی کعبه، حرکاتی را انجام دهند که ممکن است در نظر او بی‌معنی جلوه کند. این مقصود را باید با آموزش‌های ساده و توضیح مفهوم تشکر و سپاس‌گزاری و کاربرد آن برای کودکان مشخص کرد (باهنر، 1388: 263).

برخی از افراد، نماز کودکان را نوعی سرگرمی می‌دانند و آن را فاقد ثواب و اجر الهی می‌شمارند. حال آنکه چنین نیست و قطعاً عبادت در کودکی نیز حسناتی به همراه دارد. خوب است بدانیم که واجبات بزرگ‌سالان و اعمال مستحبی آنان، برای کودکان مستحب است و گناهان آن‌ها برای کودکان مکروه است و مباحات برای هر دو مباح به حساب می‌آید (ایمانی، 1382: 10 تا 17).

اگر والدین که الگوهای عملی برای کودکان و نوجوانان هستند، برای نماز، اهمیت ویژه‌ای قائل شوند و در این اندیشه، پایدار و ثابت‌قدم بمانند، فرزندان ایشان نیز به سوی نماز، گرایش پیدا می‌کنند و به آن رو می‌آورند. وقتی کودک از همان آغاز کودکی خویش، بارها و بارها مشاهده کند که پدر و مادر مهربان و دلسوز و محبوب او در خانه، سفر، گردش، میهمانی، کار و در هر وضعیتی به ندای اذان و اقامه نماز، بیش از هر چیز دیگر اهمیت می‌دهند و بزرگ‌ترین رسالت خود را به هنگام اذان، تحت هر شرایطی، نمازخواندن و سخن گفتن با خدا می‌دانند، بدون تردید، نگرش و روش برداشت آن‌ها از نماز نیز چنین خواهد بود (بافکار، 1386: 56).



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1393/04/2
زمان : 09:24 ق.ظ
امام از حقشان چنین میگویند!
نظرات | ادامه مطلب

ولایت امیر المؤمنین پر نازل ہونے والی آیت کی دلیلوں کی علامات

دیدگاه امام على (علیه السلام) را درباره جانشینى پیامبر و زمامدارى مسلمانان، مى‏توان به سه بخش زیر تقسیم كرد:

1. معرفى جانشین از جانب پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم)

از دیدگاه على علیه السلام، گزینش جانشین و خلیفه، سنت و روش پیامبران پیشین بوده است؛ چنان‏كه پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) نیز به آن عمل كرده و هرگز مردم را سرگردان رها نكرده است. وى مى‏فرماید: «رسول گرامى اسلام (صلی الله علیه و آله) در میان شما مردم جانشینى برگزید؛ همچنان كه تمام پیامبران گذشته براى امت‏هاى خود برگزیدند؛ زیرا آنها هرگز انسان‏ها را سرگردان رها نكردند و بدون معرفى راهى روشن و گذاشتن نشانه‏هایى استوار، از میان مردم نرفتند»[1].

این بیان گهربار امیر مۆمنان علیه السلام، مبین این واقعیت است كه انتخاب جانشین، سنت و شیوه پیامبران گذشته بوده است و آنان با تعیین راه روشن و نشانه‏هاى استوار، مردم را به حال خود وانگذاشته‏اند. بر همین مبنا، پیامبر اكرم (صلی الله علیه و آله) نیز جانشینان خویش را برگزیده است.

2. ویژگى‏هاى جانشینان پیامبر (صلی الله علیه و آله سلم)

امام على علیه السلام، شرایط و ویژگى‏هاى بسیارى را براى خلیفه مسلمانان و جانشین پیامبر برمى‏شمرد كه مهم‏ترین آنها عبارتند از:

الف) توانایى اداره جامعه و آگاهى از فرمان‏ها و احكام الهى؛ امیرمۆمنان على علیه السلام در این خصوص مى‏فرماید: «اى مردم! سزاوار به خلافت، كسى است كه بدان تواناتر باشد و در آگاهى از فرمان خدا، داناتر؛ تا اگر آشوب‏گرى به فتنه انگیزى برخیزد، به حق بازگردانده شود و اگر سر باز زند، با او مبارزه شود»[2].

ب) صداقت با مردم و آخرت نگرى؛ آن حضرت درباره این ویژگى مى‏فرماید:

«پس باید امام و راهنماى مردم، به مردم راست بگوید و راه خرد پوید و از فرزندان آخرت باشد و به یقین بداند كه از آن جا آمده و به آن‏جا خواهد رفت»[3].



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1393/04/1
زمان : 08:13 ق.ظ
مانعی برای وسوسه‏هاى شیطانى
نظرات | ادامه مطلب

صبر

توجه به این واقعیت كه همه از او هستیم این درس را به ما مى‏دهد كه از زوال نعمت ها هرگز ناراحت نشویم، چرا كه همه این مواهب بلكه خود ما تعلق به او داریم، یك روز مى‏بخشد و روز دیگر مصلحت مى‏بیند و از ما باز مى‏گیرد و هر دو صلاح ما است.

و توجه به این واقعیت كه ما همه به سوى او باز مى‏گردیم به ما اعلام مى‏كند كه اینجا سراى جاویدان نیست ؛ زوال نعمتها و كمبود مواهب و یا كثرت وفور آنها همه زودگذر است و همه اینها وسیله‏اى است براى پیمودن مراحل تكامل.

توجه به این دو اصل اساسى اثر عمیقى در ایجاد روح استقامت و صبر دارد.

بدیهى است منظور از گفتن جمله إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ تنها ذكر زبانى آن نیست، بلكه توجه به حقیقت و روح آن است كه یك دنیا توحید و ایمان در عمق آن نهفته است.


الَّذِینَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِیبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ (بقره ـ 156)

(صابران) كسانى هستند كه هرگاه مصیبتى به آنها رسد، مى‏گویند: ما از آنِ خدا هستیم و به سوى او باز مى‏گردیم.

صابران، به جاى خود باختگى و پناهندگى به دیگران، تنها به خدا پناه مى‏برند ؛ زیرا از دید آنها، تمام جهان كلاس درس و میدان آزمایش است كه باید در آن رشد كنیم.

دنیا جاى ماندن نیست، خوابگاه و عشرتكده نیست و شداید و سختى‏هاى‏ آن نیز نشانه‏ى بى‏مهرى خداوند نیست. ناگوارى‏ها براى آن است كه زیر پاى ما داغ شود تا تندتر و سریع تر حركت كنیم، بنابر این در تلخى‏ها نیز شیرینى است ؛ زیرا شكوفا شدن استعدادها و كامیابى از پاداش‏هاى الهى را بدنبال دارد.

مصیبت‏هایى كه از طرف اوست، تصرف مالك حقیقى و خداوند در مملوك خود است. اگر انسان بداند كه خداوند حكیم و رحیم است و او نیز بنده‏اى بوده كه قبلًا هیچ نبوده «لَمْ یَكُ شَیْئاً» (مریم، 67) و حتّى بعد از مراحلى هم چیز قابل ذكرى نبوده است «لَمْ یَكُنْ شَیْئاً مَذْكُوراً» (انسان، 1) خواهد پذیرفت كه من باید در اختیار او باشم.



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1393/04/1
زمان : 08:12 ق.ظ
 

 




.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic