میلاد رسول اکرم و خیانت جدید داعش!
نظرات | ادامه مطلب

حضرت محمد


از ازل بر همه ذرات جهان تا عرصات          رسد از آبروی آل محمد برکات

وه چه بدبخت و سیه روی بود آنکه ز    جهل بشنود نام محمد نفرستد صلوات


مولودی که آمدنش جهان را غرق شادی و سرور کرد!

گویا اتفاقی افتاده، آسمان رحمت الهی طراوتی ویژه به خود گرفته، فرشتگان با گُل لبخندی که بر لب دارند شادی درون خویش را به یگدیگر هدیه می بخشند، نوای دل آنها حکایت از آمدن مولودی فرخنده و نورانی دارد، مولودی که روشنی دلش چشم آفتاب را به خود خیره کرده است.

پیامبری که با صفای باطن و عملکرد زیبای خویش شایسته این مقام بود که از سوی خداوند عالم به عنوان برترین الگو و اسوه برای بشر معرفی شود و در کلام نورانی حضرت حق این گونه ستایش شود: «لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ یَرْجُوا اللَّهَ وَ الْیَوْمَ الْآخِرَ وَ ذَكَرَ اللَّهَ كَثِیراً»؛1

رسول خدا براى شما در زندگى سرمشق نیكویى بود، براى آنها كه امید به رحمت خدا و روز رستاخیز دارند، و خدا را بسیار یاد مى‏كنند.

 

خوش اخلاقی را باید از او آموخت!

یکی از ویژگی ها ی بارز رسول گرامی اسلام «حُسن خلق» و برخورد نیک و شایسته با مردم است.

مقام و منزلت آن حضرت در این زمینه به اندازه ای بلند و والا بود که توانست در بین کل موجودات عالم هستی مدال افتخار آمیز «خلق عظیم» را به خود اختصاص دهد: «وَ إِنَّكَ لَعَلى‏ خُلُقٍ عَظِیم».2

در حدیثی از پنجمین ستاره آسمان ولایت و امامت امام باقر(علیه السلام) چنین می خوانیم که ایشان فرمود: «إِنَ‏ أَكْمَلَ‏ الْمُوْمِنِینَ‏ إِیمَاناً أَحْسَنُهُمْ خُلُقا»؛3 به راستى كامل ترین مومنان در ایمان خوش ‏خُلق‏ترین آنها است.

در حدیثی دیگر از همان حضرت روایت شده است که فرمود: «مَا یَقْدَمُ الْمُوْمِنُ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِعَمَلٍ‏ بَعْدَ الْفَرَائِضِ‏ أَحَبَّ إِلَى اللَّهِ تَعَالى‏ مِنْ أَنْ یَسَعَ النَّاسَ بِخُلُقِه»؛‏ 4

پایگاه خبری «شبکه العالم »گزارش کرد : «مفتی کل عربستان سعودی در مواضعی همسو با گروه تروریستی داعش، میلاد پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) را بدعت دانست و از همگان خواست برای این مناسبت هیچ جشنی برگزار نکنند و اهمیتی به آن ندهند

پس از عمل به واجبات، محبوبترین کارها نزد خداوند آن است که انسان با مردم اخلاقی سازگار داشته باشد.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: «مَنْ أَكْرَمَ أَخَاهُ الْمُسْلِمَ بِكَلِمَةٍ یُلْطِفُهُ بِهَا وَ فَرَّجَ عَنْهُ كُرْبَتَهُ لَمْ یَزَلْ فِی ظِلِّ اللَّهِ الْمَمْدُودِ عَلَیْهِ الرَّحْمَةُ مَا كَانَ فِی ذَلِكَ»؛5 هر کس برادر مسلمانش را با گفتن کلامی ملاطفت آمیز و غم زدا ، مورد تکریم قرار دهد تا وقتی او شادمان است در سایه رحمت گسترده الهی به سر می برد.

 



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1393/10/17
زمان : 08:37 ق.ظ
امام علی (علیه السلام) چه کسانی را ملعون می داند؟!
نظرات | ادامه مطلب

غفلت

اگر آدمی همتی بر خودشناسی نداشته باشد و تلاشی نکند؛ در خطر فراموشی و غفلت است.

این غفلت به علت غوطه ور شدن و غرق در لذائذ زودگذر دنیوی است و انسانِ فرو رفته در لذت های فانی دنیا در واقع خودِ حقیقی خود را فراموش کرده و به اموری پست سرگرم شده است. این نوع از خود فراموشی مذموم است.

نکته قابل ذکر این است که نوعِ دیگر خود فراموشی مخصوص عارفِ نائل به مقام فنا و غرق در دریای شهود حق است؛ (فَأَیْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ) (سوره بقره آیه 115) توضیح پیرامون این نوع، از حوصله این متن و مقاله خارج است.

آیات پیرامون خود فراموشیِ مذموم؛ در واقع در مورد آدمیانی است که دیگران را امر به نیکی می کنند؛ در صورتی که خود را فراموش کرده و به سوی امور نیک و پسندیده فرا نمی خوانند. مانند آیه 44 سوره بقره (أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَکُمْ وَ أَنْتُمْ تَتْلُونَ الْکِتابَ أَ فَلا تَعْقِلُونَ)

معنای آیه این است که وقتی دیگران را امر می کنی، چرا خود عمل نمی کنی؟ توبیخ این آیه به نسیان نفس و عمل نکردن است.

راز اینکه در انتهای آیه از اینگونه افراد، عقل را نفی می کند این است که جمع میان امر مردم به معروف و خود فراموشی با عقل هماهنگ نیست؛ زیرا فرد عاقل تلاش می کند که عیبی نداشته باشد و اگر دچار عیب شد آن را بپوشاند نه اینکه نمایان و مشهور باشد.

طبق "وَ أَنْتُمْ تَتْلُونَ الْکِتابَ" می توان مخاطب آیه را همه ی دین شناسان و عالمان بی عمل در نظر گرفت. آدمی باید بداند که آمر به معروفی که تارک باشد و ناهی از منکری که مرتکب آن است طبق فرمایش امیر مومنان ملعون است و آنچه در نهان انجام می دهد روزی به گوش همگان خواهد رسید.

وین راز سر به مهر به عالم سمر شود؛ زیرا فردی که با علم به زشتی امری، بدان مرتکب می شود و سپس به رویای کاذب ریا مبتلا می گردد و می خواهد خوب جلوه کند، باید بداند که بوی خیر ز زهد و ریا نمی آید.

گاه این غفلت از خود، کیفری در مقابل فراموشی خداست؛ و ابتدایی نیست. به همین علت قرآن بسیار مومنان را از فراموش کردن خدا بر حذر می دارد

خداوند کسانی را که خویش را فراموش کرده اند، مصداق افرادی می داند که تنها به فکر خود هستند و از یاد خدا غافل می باشند.

در سوره آل عمران آیه 154 این نکته را اینگونه می خوانیم: (... وَ طائِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنْفُسُهُمْ یَظُنُّونَ بِاللَّهِ غَیْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجاهِلِیَّةِ ...) اینگونه از افراد تنها همّتشان حفظ حیات مادی و دنیائی خود بوده است؛ به همین علت نه دینی دارند نه سعادت واقعی و اگر خود را به دین چسبانیده اند، به خاطر این بوده است که می پنداشتند دین همواره غالب است.

در واقع هدفشان خدمت به دین نبوده است، بلکه دین را در خدمت خود دانسته و تا جایی از دین دم می زنند که به نفعشان باشد. اینان سرگرم خودِ طبیعیِ خویش اند و تمام تلاششان بهره مندی از مزایای زودگذر دنیاست و خودِ انسانی خویش را فراموش کرده اند.



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1393/10/16
زمان : 08:27 ق.ظ
دعای عجیب پیامبر(صلی الله علیه و آله) برای دوستان و دشمنان!
نظرات | ادامه مطلب


ابوذر می گوید: پرسیدم: ای رسول خدا! آیا خائفان خاضع و متواضع و یادکنندگان خدا، اینان زودتر از دیگران به بهشت می روند؟ فرمود: نه! ولی تهیدستان مسلمان، بر دیگران برای ورود به بهشت، پیشی می گیرند. نگهبانان بهشت به آنان می گویند: صبر کنید تا به حساب شما رسیدگی شود...


حضرت محمد
هر فردی برای زندگی از الگویی تبعیت می کند. در این میان، شخصیت ها بیشترین تأثیر را بر الگوبرداری فرد دارند از این رو فرد گاهی از نزدیکان خویش تأسی جسته و آنان را الگوی خویش قرار می دهد و گاه هنرمند و یا ورزشکار مشهوری یکه تاز میدان الگوپذیری اش قرار می گیرد. در این میان عده ای نیز از اعتقادات مذهبیشان کمک گرفته و پیشوایان دینشان را الگوی زندگی خویش قرار می دهند.

انتخاب الگوی مناسب در رفتارهای کوچک و بزرگ اخلاقی، از نحوه لباس پوشیدن تا کارهای بزرگ فرهنگی، تبلیغی، مبارزاتی، در میدان وسیع زندگی، کارایی دارد. پیامبر اعظم(صلی الله علیه وآله) عالی ترین سرمشق اخلاقی برای دنیای بشریت است چرا که الگو بودن ایشان از سوی خداوند مورد تأیید قرار گرفته است. قرآن مجید رسول گرامی(صلی الله علیه وآله) را اسوه اخلاق و رفتار مسلمانان معرفی نموده است: (لَقَدْ کَانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ)(احزاب: 21) قطعاً برای شما در (اقتدا به) رسول خدا سرمشقی نیکوست.

با این وجود سیره رفتاری پیامبر اعظم(صلی الله علیه وآله) که به عنوان بهترین الگو معرفی شده اند، چقدر مورد توجه من و شما و یا جماعتی قرار گرفته که ادعای دین و دینداری دارند؟ میان زندگی ما با ایشان چقدر فاصله است؟ توجه به یک نمونه اختلاف در این زمینه حکایت از شکافی عمیق میان زندگی ما با نحوه زندگی رسول خوبی ها دارد.

 

ساده زیستی و قناعت و پرهیز از تجمل

بالا بردن سطح انتظارات و درخواستهای مردم از جهات مختلف مادی و ایجاد این باور که انسان باید در دنیا دارای زندگی مرفّه، بی دغدغه و مملو از آسایش و آرامش ناشی از دستیابی روزافزون به امکانات تجملاتی مادی است که موجب شکل گیری یک قالب شخصیتی تجمل گرا در میان انسان ها شده است.( نگرشی بر سیره اخلاقی پیامبر اکرم(صلی الله علیه، و آله  عسگر آرمون، حجت الاسلام عبدالله اسدی)

«ای ابوذر من از خدای متعال خواسته ام که رزق و روزی دوستدارانم را در حدّ «کفاف» قرار دهد، و ثروت و اولاد دشمنانم را زیاد کند. آری... دنیای کفاف، که رفع نیاز انسان را بکند، بال پرواز است؛ ولی ثروت زیاد و اولاد، و بال زندگی، چرا که انسان را به خود مشغول می سازد و دلبستگی ها را می افزاید و انسان را از پرداختن به آخرت، باز می دارد. برای کسی که «هدف» را آخرت بداند، کمی ثروت و اولاد، مطلوب است، چرا که از موانع کاهش می یابد و ابزار «تعلّق»، کمتر می شود

در این میان نه تنها به قدر ضرورت های زندگی اکتفا نکرده ایم بلکه گرایش شدیدی به ارتقاء و وسیع تر کردن دلبستگی هایمان به دنیا پیدا کرده ایم.



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1393/10/16
زمان : 08:26 ق.ظ
راه اصلی رسیدن به شادی را می دانی؟!
نظرات | ادامه مطلب

سختی

بسیار اتفاق می افتد که وقتی تصمیم مثبتی می گیریم، بلافاصله با موانعی در مقابل آن تصمیم مواجه می شویم. این موانع می توانند از درون وجود انسان بروز کنند یا عوامل خارجی باشند. مثلاً دانش آموزی تصمیم می گیرد در کنکور دانشگاه موفق شود، اما وقتی حجم کتاب ها را می بیند، ترس از شکست بر او غالب می شود و اعتماد به نفس خود را از دست می دهد و در تصمیم خود متزلزل می شود. همچنین عوامل بیرونی، مثل از دست دادن یک عزیز یا بیمار شدن قبل از کنکور و حوادثی از این دست می تواند در روحیه انسان اثر منفی بگذارد.

اصولاً مسایل و مشکلات زندگی واقعیت هایی غیر قابل اجتناب هستند که در بعضی موارد گریزی از آن ها نیست. مهم،‌ روش برخورد ما با این گونه رخدادهاست. «زندگی بدون مشکلات برای یک انسان می تواند فاجعه آمیز باشد. زندگی بدون مشکلات، انسان را به آب راکدی تبدیل می کند که می ماند، می گندد و متعفن می شود. چالش ها و مشکلات به زندگی هیجان و روح می بخشند. انسان ها زمانی قدر عافیت را می دانند که به مصیبتی و مشکلی گرفتار آیند. بنابراین مشکلات، هشدارهایی است در زندگی انسان ها تا قدر لحظه های بدون مشکل را بدانند و از زندگی خود لذت ببرند.»

اما باید گفت در کنار مشکلات زندگی که امری طبیعی است بعضی ها عادت کرده اند مشکلات را بزرگ جلوه دهند و به این ترتیب همیشه موضوعی برای ناله و شکایت دارند. رفتار ما در مقابل رخدادهای زندگی تحت تأثیر نگرشی است که ما نسبت به آن حوادث داریم.

قرآن بر این نکته تأکید می نماید که همواره در کنار سختی ها و مشکلات آسایش و آرامش وجود دارد:« فإن مع العسر یسراً* إنّ مع العسر یسراً»(انشراح، 5-6)؛

«پس بی تردید با هر دشواری آسانی است. مسلماً با هر دشواری آسانی است».

هرگز نباید از فضل خدا مأیوس شد. کسی که مشکلات را بپذیرد و در برابر سختی ها ایستادگی به خرج دهد، خواهد دید که سختی ها به آسایش تبدیل می شود. « اگر ایمان داشته باشید که می توانید از پس مشکلات خود برآیید، بیش از نیمی از راه را برای رسیدن به موفقیت پیموده اید».



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1393/10/14
زمان : 08:25 ق.ظ
خودت را در آغوش خدا بدان!
نظرات | ادامه مطلب

زن

کوچه های بارانی یک روز پاییزی را قدم های زنی تنها، با دختربچه کوچکش طی می کرد. پارک خوب است اما در این باران، همه صندلی هایش خیس است، چندین بار تا سرکوچه رفت و برگشت، با خودش نجوا می کرد، چه کنم، بعد از طلاق، تنها برادرم مرا، از اینکه حضانت دخترم را به عهده گرفته ام از خانه بیرون کرد. به یاد خانه گرم با حضور پدر و مادرش افتاد؛ که آنها نیز، از دنیا رفته اند؛ خواهرم؛ شوهر بد اخلاقی دارد، دیگر ادامه نداد ... چون می دانست شرایط خواهرش برای حضور او ..... نه اصلا نمی شود.

از این دست مطالب در مجلات و روزنامه ها و سایت ها به چشم ما خورده است آری؛ گاهی برادری این چنین رفتار می کند. از خواندن این دست مطالب بسیار غمگین می شوم با خودم فکر می کنم چه برادری؛ واقعاً که؛ چه طور دلش آمد؟! و اینکه چه کمکی می توانم به او بکنم، کمک مالی، سرپناه، کار...

این یک حس انسان دوستانه است که در دل، خیلی از ماها جوانه می زند، این حس کار خداست، ما در روز از کنار خیلی چیزها می گذریم، پسرک فال فروش با لباس های نامناسب، و دخترک دف زن و ... ولی بعضی مواقع یه چیزی، یه اتفاقی، یک ماجرایی حس و فکرت را درگیر می کنه، حالا به این درگیر شدنِ بپردازیم.

نهج البلاغه مولا اینطور گفته است که: مَنْ ضَیَّعَهُ الاْقْرَبُ أُتِیحَ لَهُ الاْبْعَد

 

نتیجه نامهربانی بستگان

امام علی(علیه السلام) در این جمله به کسانى که بستگان نزدیکش نسبت به او نامهربانی مى کنند و رهایش مى سازند دلدارى و امیدوارى مى دهد که نباید از این جریان مایوس گردند، خداوند راه دیگرى به روى او مى گشاید و مى فرماید: «کسى که نزدیکانش او را رها سازند آنها که دورند براى (حمایت از او و یارى اش) آماده مى شوند.

مثلا پیغمبر اکرم(صلى الله علیه و آله) طائفه قریش که نزدیک ترین نزدیکان او بودند نه تنها حمایتش نکردند بلکه به دشمنى او برخاستند; اما خداوند دورافتاده ترین قبائل را از قبیله قریش یعنى اوس و خزرج را به حمایت او برانگیخت که از جان و دل او را حمایت کردند و آئین او را پیش بردند و جالب این که اوس و خزرج با هم عداوت و دشمنى دیرینه اى داشتند ولى در حمایت از پیغمبر اکرم متحد و متفق بودند

امام صادق(علیه السلام) مى فرمایند: «کُنْ لِمَا لاَ تَرْجُو أَرْجَى مِنْکَ لِمَا تَرْجُو; نسبت به آنچه امیدى به آن ندارى از آنچه امید به آن دارى امیدوارتر باش» و در ذیل این حدیث اشاره به داستان موسى(علیه السلام) شده و مى فرماید: «موسى براى به دست آوردن شعله آتشى به دنبال نورى که از درخت بر مى خواست روان شد ولى در آنجا پیام نبوت را دریافت نمود.

ابراهیم علیه السلام به خدا گفت که من از رحمت تو هیچ گاه مأیوس نیستم، هرچند درباره اموری باشد که خیلی احتمالش کم است



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. , نهج البلاغه ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1393/10/14
زمان : 08:24 ق.ظ
 

 




.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic