فقط فکر امروز نباشیم!
نظرات | ادامه مطلب

یکی از اساسی ترین ویژگی های انسان و خمیر مایه ی برنامه ریزی صحیح برای نیل به سعادت و موفقیت در زندگی صفت دوراندیشی می باشد. خداوند سبحان بنابر حکمت و مصلحتی که در آفرینش داشته انسان را دارای اختیار و اراده خلق نموده، و قدرت تصمیم گیری و برنامه ریزی به او عنایت نموده تا بتواند بوسیله ی آموخته ها و تجربه های خویش، آینده ی خود را ترسیم نماید، و با برنامه ریزی صحیح و اصولی، سعادت دنیا و آخرت خود را تضمین نماید.

مولای متقیان علی(علیه السلام) می فرماید:

فَلْیَعْمَلِ الْعَامِلُ‏ مِنْكُمْ فِی أَیَّامِ مَهَلِهِ قَبْلَ إِرْهَاقِ أَجَلِهِ وَ فِی فَرَاغِهِ قَبْلَ أَوَانِ شُغُلِهِ وَ فِی مُتَنَفَّسِهِ قَبْلَ أَنْ یُۆْخَذَ بِكَظَمِهِ وَ لْیُمَهِّدْ لِنَفْسِهِ وَ قَدَمِهِ وَ لْیَتَزَوَّدْ مِنْ دَارِ ظَعْنِهِ لِدَارِ إِقَامَتِهِ.

(فیض الاسلام/خطبه/85)

پس از شما آن را كه پرواى كار است، وظیفه خود بگزارد، در روزهایى كه فرصتى دارد، پیش از آنكه مرگ او را به حال خود نگذارد. روزهایى كه آسوده خاطر است، و زمان دل‏مشغولى او نرسیده، روزهایى كه دم تواند برآورد، و گلویش نتاسیده، و باید كه خود را براى رسیدن -بدان جهان-  آماده دارد، و از جاى كوچ براى جاى ماندن توشه بردارد.

امام علی علیه السلام رسیدن به نتیجه بهتر و سلامت و تندرستی در کارها را دور اندیشی می دانند. و به کاربردن این توانمندی در زندگی رانتیجه ی زیرکی وکیاست مۆمن می دانند؛ ایشان معتقدند انسانی که این توانمندی را در زندگی خویش به کار گیرد دچار ناکامی نمی شود.افراد دوراندیش، آینده نگر و با تأمل هستند. آنها به خوبی در مقابل تکانه ها در مورد اهداف کوتاه مدت به خاطر رسیدن به موفقیت های بلند مدت تر، مقاومت می کنند عقل انسان حکم می کند که انسان باید کارهایش را با تدبیر و برنامه ی صحیح شروع کرده و به انجام برساند و از کمترین فرصت بهترین استفاده رانماید، و عمر گرانمایه را بیهوده از کف ندهد. زمانی که انسان در کارهایش نتیجه آن را بسنجد، باشناخت و احاطه کامل به آن کار دست بزند دچار گمراهی و ضلالت نشده، از مقصود دور نمی ماند و همچنین از بلایایی که ممکن است سر راهش او را آزار دهند مصون می ماند.حضرت علی علیه السلام می فرمایند:

مَنْ نَظَرَ فِی الْعَوَاقِبِ سَلِمَ مِنَ النَّوَائِب (عیون الحکم و المواعظ ص431)

هرکه درعاقبت ها نظرکنداز مصیبت ها سالم ماند.

دوراندیشی و عاقبت نگری با به کار انداختن فکر و اندیشه در اطراف و جوانب مسأله و امر مورد نظر و سبک و سنگین نمودن خیر وشرّ آن محقق می شود

دوراندیشی مهمترین واساسی ترین گام در موفقیت و کامیابی انسان در هنگام تصمیم گیری است.حضرت علی علیه السلام براین باوراند کسی که خواهان موفقیت وپیروزی در هر کاری هست ، باید دور اندیش و عاقبت نگر باشد، دوراندیشی و عاقبت نگری با به کار انداختن فکر و اندیشه در اطراف و جوانب مسأله و امر مورد نظر و سبک و سنگین نمودن خیر وشرّ آن محقق می شود.



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/07/23
زمان : 09:20 ق.ظ
سکانس های خواندنی از دعای امام سجاد در روز عرفه
نظرات | ادامه مطلب

عرفه
اگر چه درهای رحمت خداوند هیچ گاه به روی بندگانش بسته نخواهد شد، اما برخی از ایام از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند که از جمله آنها می توان به روز عرفه اشاره کرد، چرا که عرفه، روز بازگشت است؛ بازگشت به آغوش مهربان خدا، عرفه، روزی است که ناامیدی از درگاه خدا رخت برمی بندد و درهای رحمت ویژه خداوند به روی بندگان باز خواهد شد،چنانچه امام سجاد در صحیفه سجادیه می فرماید:

«بار خدایا، امروز روز عرفه‏ است. روزى است كه آن را شریف و گرامى داشته‏اى و تعظیم و تجلیل كرده‏اى. در این روز رحمت خود پراكنده‏اى و بر مردمان به عفو خود منّت نهاده‏اى و عطاى خود در حق ایشان افزوده‏اى و بر بندگانت تفضّل فرموده‏اى.»

و چه آرزویی برای مسافران سرزمین وحی که عرفه را در کنار امام معصوم علیه السلام به عبادت و راز و نیاز با خداوند متعال بپردازند، چه سعادتی بالاتر از آن که نفس های تو همراه با نفس های امام معصوم به سوی خداوند بالا رود، و برای ما که سال هاست دستمان از صحرای عرفات دور است و آرزوی آن را بر سینه داریم، چه سعادتی بهتر از اینکه عرفه امسال را  مهمان خان با کرامت امام سجاد علیه السلام باشیم و همراه با این امام همام به راز و نیاز با خداوند متعال بپردازیم و زیباترین درس های زندگی را از همنشینی با زینت عبادت کنندگان بیاموزیم، درس هایی که هر کدام می تواند ما را به قله های موفقیت و خوشبختی برساند و زندگی را برای ما لذت بخش کند:

 

سکانس اول: حمد و سپاس خداوند

حمد باد تو را، حمدى كه تا نعمتت جاودانه است جاودانه ماند. حمد باد تو را، حمدى در برابر احسانت، حمدى كه به خشنودیت بیفزاید. حمد باد تو را، حمدى كه تنها تو را سزد و بدان جز به تو تقرب نتوان جست. حمدى كه دوام نعمت پیشین را سبب شود و نعمتهاى تازه را دوام بخشد. حمدى كه به پاس كرم تو بر نعمتها بیفزاید و تو به پاس احسانت پى در پى بر آن بیفزایى.

 

سکانس دوم: اعتراف به گناهان در پیشگاه خداوند متعال

اى خداوند، من آن بنده توأم كه هم پیش از آفریدن او، او را از نعمت خود برخوردار ساختى و هم پس از آن. سپس فرمانش دادى و او فرمان نبرد، منع اش كردى و به منع تو وقعى ننهاد، از معصیت خود نهی اش كردى فرمان تو خلاف كرد و مرتكب همان اعمالى شد كه از آن نهی اش كرده بودى، اما نه از روى عناد و گردنكشى، بلكه هواى نفسش او را به اعمالى فرا خواند كه تو از آن دورش خواسته بودى و از آتش ترسانده بودى.

بار خدایا، شبم را آباد دار: به بیدار ماندنم براى عبادت تو و شب- زنده‏داریم در تنهایى براى تو و بریدن از همگان و آرامش یافتن تنها به تو و آوردن حوایج به درگاه تو و اصرار در طلب براى رهاییم از آتش جهنم و زنهار دادنم از عذابى كه گنهكاران در آن گرفتارند

اى خداوند، این منم كه در برابر تو ایستاده‏ام، خوار و ذلیل و خاضع و خاشع و خائف و معترف به گناهان بزرگى كه بارش را بر دوش مى‏كشم و خطاهاى عظیمى كه مرتكب شده‏ام.

 



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/07/23
زمان : 09:20 ق.ظ
کهف المۆمنین در دعای عرفه
نظرات | ادامه مطلب

عرفه

یکی از روزهایی که دعا برای حضرت صاحب الزمان (عجل اللَّه تعالی فرجه) و درخواست ظهور آن جناب از درگاه خداوند سفارش و تأکید بیشتری شده، روز عرفه است. دعای چهل و هفتم صحیفه حضرت امام سجاد (علیه السلام) دعای ایشان در روز عرفه است که صاحب مکیال المکارم آن را به عنوان شاهدی بر این موضوع  آورده است.

حضرت زین العابدین(علیه السلام) در این نیایش، پس از حمد و سپاس الهی و صلوات بر حضرت محمد مصطفی(صلوات الله علیه و آله) و اهل بیت ایشان، آداب دعا برای حضرت ولی عصر(علیه السلام) در روز عرفه را می آموزند. به این ترتیب که ابتدا به توصیف مختصر و زیبایی از ویژگی های امام و پیشوای هر عصر می پردازند، به طوری که ولی هر عصر از جانب خدا را "کهف المومنین" می نامند. سپس در قالب عباراتی آموزنده برای ولی عصر مومنان دعا می کنند و در ادامه به دوستداران و یاوران امام درود می فرستند، بخش مورد نظر از دعای چهل و هفتم در ذیل آمده است.

اَللَّهُمَّ اِنَّكَ اَیَّدْتَ دینَكَ فى كُلِّ اَوانٍ بِاِمامٍ

خداوندا تو در هر زمان دینت را به وجود امامی یاری دادی

اَقَمْتَهُ عَلَماً لِعِبادِكَ، وَ مَناراً فى بِلادِكَ، بَعْدَ اَنْ وَصَلْتَ حَبْلَهُ بِحَبْلِكَ،

زمانی که او را نشانه‏اى براى بندگانت جهت یافتن راه حق و مشعلى فروزان در شهرهایت برپا داشتى، پس از آنكه رشته ارتباطش را به رشته ارتباط خود وصل كردى،

وَ جَعَلْتَهُ الذَّریعَةَ اِلى‏ رِضْوانِكَ، وَ افْتَرَضْتَ طاعَتَهُ،

و او را سبب دستیابى به خوشنودیت قرار دادی، و طاعتش را بر همه واجب نمودى،

وحَذَّرْتَ مَعْصِیَتَهُ، وَ اَمَرْتَ بِامْتِثالِ اَوامِرِهِ، وَ الْاِنْتِهآءِ عِنْدَ

و از نافرمانیش بیم دادى، و مردم را به اطاعت از دستوراتش، و باز ایستادن از

نَهْیِهِ، وَ اَلاَّیَتَقَدَّمَهُ مُتَقَدِّمٌ، وَلایَتَاَخَّرَ عَنْهُ مُتَاَخِّرٌ،

نهیش، و پیشى نجستن بر حضرتش، و واپس نماندن از وجود مقدسش فرمان دادى

فَهُوَ عِصْمَةُ اللاَّئِذینَ، وَ كَهْفُ الْمُۆْمِنینَ، وَ عُرْوَةُالْمُتَمَسِّكینَ، وَ بَهآءُ الْعالَمینَ.

آری امام انتخاب شده تو پناه پناهندگان، و ملجأ مۆمنان، و دستاویز چنگ‏زنندگان و زیبایی جهانیان است.

اَللَّهُمَّ فَاَوْزِعْ لِوَلِیِّكَ شُكْرَ ما اَنْعَمْتَ بِهِ عَلَیْهِ،

خدایا، سپاس گزاردن نعمت هایی که به ولی خود عنایت کردی به او الهام فرما

حضرت زین العابدین(علیه السلام) در این نیایش، پس از حمد و سپاس الهی و صلوات بر حضرت محمد مصطفی(صلوات الله علیه و آله) و اهل بیت ایشان، آداب دعا برای حضرت ولی عصر(علیه السلام) در روز عرفه را می آموزند. به این ترتیب که ابتدا به توصیف مختصر و زیبایی از ویژگی های امام و پیشوای هر عصر می پردازند، به طوری که ولی هر عصر از جانب خدا را "کهف المومنین" می نامند. سپس در قالب عباراتی آموزنده برای ولی عصر مومنان دعا می کنند و در ادامه به دوستداران و یاوران امام درود می فرستند

وَ اَوْزِعْنا مِثْلَهُ فیهِ، وَاتِهِ مِنْ لَدُنْكَ سُلْطاناً نَصیراً،



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/07/23
زمان : 09:16 ق.ظ
پنجمین پیشوا در مَصاف با جاهلیت نو
نظرات | ادامه مطلب

امام باقر

قرن دوم هجرت با تحولات عظیمی در وضع حكومت اسلام آغاز شده بود. به همان ترتیب كه رسول اكرم صلی الله علیه و آله خبر داده بود، آل امیه در نتیجه فساد و انحراف همچون تخته پاره‏ ای بر امواج حوادث به چپ و راست می لغزید و این شجره‏ خبیثه نزدیك بود از ریشه كنده شود. در یك چنین عهد آشفته ای، حضرت امام محمد بن علی بن الحسین الباقر علیهم ‏السلام در ماه محرم سال نود و پنجم هجرت مقام امامت را ادراك كرد و در این تاریخ دستگاه خلافت كه بهتر است به نام دستگاه سلطنت نامیده شود، فحشا و فساد و فسق و فجور را به پایه نهایی خود رسانیده بود.

آل مروان، همان بوزینگان فرومایه كه در رویای رسول اكرم صلی الله علیه و آله بر منبرش به بالا و پایین می جهیدند به عنوان «امیرالمومنین» بر مردم حكومت می كردند و امام باقرالعلوم علیه السلام با آن همه فضایل و مكارم به گوشه‏ عزلت خزیده بود و با حیرت و افسوس به این دستگاه نگاه می كرد.

آل مروان كه هر كدام خود را «امیرالمومنین» می نامیدند؛ مردم را وا می داشتند كه دم و دستگاه خسروانه‏ شان را خلافت خدا و رسول خدا بشمارند و آنان را كه با منتهای رذالت و فرومایگی در پلیدترین منكرات و منهیات تا گلو غرق بودند، خلیفة الله و خلیفة رسول الله بنامند.

این امیرالمومنین ها حق داشتند كه چنین بخواهند، زیرا از تاریخی كه در سقیفه‏ بنی ساعده حق آل محمد علیهم ‏السلام پایمال شد و منبر رسول الله همچون كالایی دزدیده به غارت رفت، یكباره صلاحیت علمی و اخلاقی خلیفه از میان برداشته شد و جای خود را به زور و وقاحت بخشید.

 

راهزنان امر سیاست

عصرى كه عصر امام باقر علیه السلام با آن ‏آغاز گردید، آغازى نو بود كه آن انحراف سیاسى در قالب انحرافی فكرى ‏ خودنمائى می كرد. انحرافی فكرى و عقیدتی به مرجعیت صحابه كه از مهاجران و انصار و تابعین بودند شروع شده بود و این مراجع خود می دانستند كه رسول اكرم صلی الله علیه و آله به فرمان حق تعالى، امام على علیه السلام را به مرجعیت ‏سیاسى و فكرى برگزید و پس از ایشان نیز جانشینان او شایسته این مقام بودند. مردم نیز به خوبى می دانستند كه پس از رحلت نبى اكرم صلی الله علیه و آله، وقتى در سقیفه اجتماع كردند، در واقع این مرجعیت از امام على علیه السلام سلب شد.

امكان نداشت كه آنان بتوانند مرجعیت فكرى آل رسول علیهم السلام را بپذیرند چراکه اگر مرجعیت فكرى را به اهل بیت علیهم السلام مى ‏دادند، بُرنده‏ ترین سلاح را به آنان تقدیم مى ‏كردند كه به آن حضرات امكان می داد كه به آسانى ‏به مرجعیت ‏سیاسى دست‏ یابند

مرجعیت بی‌سرپرست فكرى

از سوی دیگر، مرجعیت فكرى نیز به عنوان مرجعیت رسمى بى مددکار معطل مانده ‏بود و در این مورد برنامه ‏اى روشن موجود نبود تا این خلاء را پر سازد و این ‏امر در عهد ابوبكر و عمر و عثمان روى داد كه خلفاى سه گانه ضرورت مراجعه ‏به امام على علیه السلام و ارزش اعانت او را براى حل مشكلاتى كه كار آنان‏ را دشوار مى ‏نمود، احساس كردند. گرچه می كوشیدند از مراجعه به امام خوددارى كنند.

پس از پایان عصر صحابه نیز، عصر تابعین آغاز گردید و رفته رفته نزدیك بود تا عصر جدید یعنی تابعین نیز آغاز شود. در آن عصر، دولت اسلامى و جامعه اسلامى با مسائلى روبرو شد كه‏ به صورتى جدید، گرفتار این خلاء فكرى و سیاسى بود.



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/07/22
زمان : 11:16 ق.ظ
درسهایی ‌آموزنده درباره "مردم" از "داناترین مردم"
نظرات | ادامه مطلب

امام باقر


"باقر" لقبی است که ویژگی خاص خود را دارد و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله آن را مشخصاً به محمد بن علی، فرزند امام زین العابدین علیهماالسلام داده ‌اند. مناسب است در هنگامه سالروز شهادت آن نسخه بشری از تبار معصومان علیهم السلام، قدری نیز درباره لقب مشهور ایشان بیندیشیم. ضمنا درباره نحوه رفتار مردم آن زمان با امام باقر علیه السلام هم نکات درس‌ آموزی نهفته است.

اعطا کننده لقب "باقر"

در کتاب کافی احادیثی درباره ولادت امام باقر علیه السلام جمع آوری شده است. در یکی از این احادیث می ‌خوانیم که جابر بن عبدالله انصاری که از اصحاب رسول خدا صلی الله علیه و آله بود، سالها بعد از ایشان در شهر مدینه گویا انتظار یافتن شخص خاصی را داشت و صدا می ‌زد" یا باقرالعلم". مردم که از جریان بی خبر بودند درباره او افکار ناروا به خود راه می‌دادند (مثلا می ‌گفتند جابر هذیان می‌گوید) تا اینکه یک روز جابر متوجه محمد بن علی علیهماالسلام شد و سر آن حضرت را بوسید و "پدر و مادرم فدایت باد" گفت زیرا از یکسان بودن شمائل و اسم آن حضرت با رسول اکرم صلی الله علیه و آله به یقین رسید که او همان شخصی است که وصفش را سالها قبل از رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیده بود که "ای جابر، تو به زمانی خواهی رسید که در آن مردی از من وجود خواهد داشت که علم را به گونه ای بسیار شدید خواهد شکافت" این قضیه مربوط به زمانی است که امام باقر علیه السلام جوانی کم سال است و در پرتو امامت حضرت سجاد علیه السلام زندگی می‌کند.(کافی، ج1ٰ ص469)

 

مردم و رتبه‌‌‌بندیهای بی‌‌مبنا

مطابق با همان روایتی که در بالا ذکر شد، مردم مدینه از اینکه می‌ دیدند پیرمرد کهنسالی که آخرین بازمانده از دوران پیامبر صلی الله علیه و آله است شیفته علم جوان کم سالی شده است و روزانه دو بار به منظور کسب علم نزد او شرفیاب می‌ شود، از تعجب به بدگویی کشیده می‌ شدند. در نظر آنها جابر بن عبدالله انصاری، شآنی والاتر از این جوان کم سال دارد و باید به عکس،‌ این جوان به محضر او برود و از او کسب علم کند!

از نظر الهی، امام صادق علیه السلام و نیز امام باقر علیه السلام چه در دوران کم سالی و بی‌اعتنایی مردم و چه در دوران ابهت علمی، نزد خدا از یک جایگاه برخورداند و در همه حالات معدن علم الهی هستند اما مردم عادت کرده‌اند که با ملاکهای عرفی و ظاهری خود درباره اولیای خدا اظهار نظر کنند

چاره‌ای برای مقابله با ظاهربین‌ها



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/07/22
زمان : 11:15 ق.ظ
 

 




.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic