چه زود خدا را فراموش می کنیم!!
نظرات | ادامه مطلب


دعا

شاید در ابتدا باورمان نشود که تفکرات ما در تنهایی می تواند به روابط ما با مردم دیگر هم تأثیر بگذارد، اما این امر حقیقتی است که آیات و روایاتی آن را تأیید می کند. از جمله این روایات، فرمایش امیرالمومنین در نهج البلاغه است که «هر کس از خودش راضی باشد افراد زیادی از او خشمگین خواهند شد».

البته توجه ما به نقاط مثبت و شادی از موفقیتهای الهی در زندگیمان، مورد پسند دین است اما آنچه باعث ضربه خوردن ما می شود، خودپسندی و توجه کردن به خود، بجای توجه به خداست.

اگر در باورهای خود دقت کنیم و آن ها را با گفتار معصومین مقایسه کنیم متوجه مغایرت هایی می شویم. این توجه گوشزدی برای ماست تا افکار غلط را کنار بگذاریم و بدون دلیل روشن، زبان و رفتار مردم را ملاک حق و باطل حساب نکنیم. گاهی ذهن ما از تفکراتی پر می شود که با گفتار و کردار معصومین تفاوت دارد و باز بدون مبنای روشن، در باورهای ما جای می گیرد. برای رهایی از تفکرات باطل باید به حق مطلق یعنی خدا پناه برد و خود را در معرض تعلیمات قرآن و اهل بیت قرار دهیم.

یکی از تعلیماتی که در دین وجود دارد اما در ابتدا باور کردن آن مشکل می نماید، موضوع ارتباط درون هر کس با مردم است.

در ششمین شماره از کلمات قصار نهج البلاغه می خوانیم:

مَنْ رَضِیَ عَنْ نَفْسِهِ كَثُرَ السَّاخِطُ عَلَیْهِ ؛ هر کس از خودش راضی باشد افراد زیادی از او خشمگین خواهند شد.



:: مرتبط با: نهج البلاغه ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/11/16
زمان : 11:51 ق.ظ
از انواع فرشته ها چیزی میدانی؟!
نظرات | ادامه مطلب

فرشته

فرشتگان، آفریده های خداوند یکتا هستند که در آفرینش آن ها، شگفتی های بسیاری هست و بیشتر انسان ها از آن آگاهی ندارند. آنها موجوداتى هستند مخلوق خدا و واسطه‏هایى بین او و بین عالم مشهود، که خداوند آنان را موکل بر امور عالم تکوین و تشریع کرده است. قرآن کریم کارهای فراوانی را برای فرشتگان برشمرده است؛ وساطت در نزول وحی و ابلاغ پیام الهی به پیامبران، تدبیر امور عالم و وساطت در وصول فیض الهی به مخلوقات، استغفار و شفاعت برای مۆمنان و امداد آنان، لعن کافران، ثبت اعمال بندگان و قبض روح آنان در هنگام مرگ از جمله مأموریت های الهی است که فرشتگان آنها را اجرا می کنند.

فرشتگان عبادت کننده

امام علی (علیه السلام) در خطبه اول نهج البلاغه پس از بحثی که درباره آفرینش آسمان ها و چگونگی پیدایش جهان مطرح فرموده اند به سراغ آفرینش موجوداتِ آسمان و فرشتگان عالم بالا می رود و به اقسام فرشتگان پرداخته آنها را به چهار گروه تقسیم  می فرماید: "ثُمَّ فَتَقَ مَا بَیْنَ السَّمواتِ العُلاَ، فَمَلاَهُنَّ أَطْواراً مِنْ مَلائِكَتِهِ: مِنْهُمْ سُجُودٌ لاَیَرْكَعُونَ، وَرُكُوعٌ لاَ یَنْتَصِبُونَ، وَصَافُّونَلاَ یَتَزَایَلُونَ وَمُسَبِّحُونَ لاَ یَسْأَمُونَ، لاَ یَغْشَاهُمْ نَوْمُ العُیُونِ، وَلاَ سَهْوُ العُقُولِ، وَلاَ فَتْرَةُ الاَبْدَانِ، ولاَ غَفْلَةُ النِّسْیَانِ."(1)

نخست به مجموعه ای از فرشتگانى که کارشان عبادت است اشاره  می کند و آنها را نیز به چند گروه تقسیم  می کند:

1ـ «گروهى که پیوسته در حال سجده‏اند و رکوع نمى‏ کنند»

2ـ «و گروهى که همواره در رکوعند و قیام نمى ‏کنند»

3ـ «و گروهى که پیوسته در حال قیامند و هرگز از این حالت جدا نمى‏ شوند»

4ـ «و گروه دیگرى که پیوسته در حال تسبیح خدا هستند و هرگز خسته نمى‏ شوند»

فلسفه خلقت فرشتگان عبادت کننده احتمالا آن است که انسانها به عبادت خویش مغرور نشوند و بدانند که اگر به فرض محال او نیاز به‏ عبادت  می داشت، فرشتگان عالم بالا در همه جا مشغول عبادتند تا بندگان زمینى تصوّر نکنند عبادت کردن یا نکردن آنها اثرى در کبریایى او  می گذارد و اگر همگى آنها کافر گردند بر دامن کبریاى او گردى نمى ‏نشیند: «إِنْ تَکْفُرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَنِیٌّ عَنْکُمْ».(2) سپس به اوصاف این مجموعه از فرشتگان پرداخته،  می فرماید: «نه خواب چشمان، آنها را  می پوشاند و نه عقل آنها گرفتار سهو و خطا  می شود، نه بدن آنها سستى  می گیرد و نه غفلت نسیان بر آنان عارض می گردد» (لا یَغْشاهُمْ نَوْمُ الْعُیُونِ وَلا سَهْوُ الْعُقُولِ وَلا فَتْرَةُ الاَبْدانِ وَلا غَفْلَة النِّسْیانِ). به عکس انسانها که اگر برنامه عبادتى را تکرار کنند، به طور تدریجى گرفتار این حالات  می شوند، کم کم خواب چشمانشان را فرا  می گیرد، بدن سست می شود و سهو و نسیان عارض  می گردد. ولى ملائکه عبادت کننده، هرگز گرفتار این حالات نمى‏ شوند.



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. , نهج البلاغه ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/11/16
زمان : 11:50 ق.ظ
چگونه معصوم شویم؟!
نظرات | ادامه مطلب

عصمت
مقدمه

از جمله اصول اعتقادی نبوت و امامت است که مساله ی عصمت یکی از مشترکات مهم در این اصول اعتقادی به شمار می رود. در باره ی عصمت سخن بسیار گفته می شود و شبهات بسیاری نیز در این باره توسط منکران و معاندان طرح شده است که پرداختن به آن ها سبب تحکیم پایه های اعتقادی انسان می شود. در این نوشتار می کوشیم با نگاهی ریشه ای به مساله ی عصمت بدان بپردازیم.


عصمت از ریشه ی عصم!

واژه عصمت از ریشه ی «عصم» است که در زبان عربی به معنای منع و خودداری است و عصمت الله للعبد به معنای خودداری و منع بنده از معصیت الهی می باشد. از آیات بسیاری این معنا از عصمت و توجه به ریشه ی آن ذکر شده است از جمله:

«لاعاصم الیوم من أمر الله الا من رحم»؛ «امروز هیچ نگهدارنده ای در برابر فرمان خدا نیست مگر آن کس را که او رحم کند.» (هود /42)

عاصم از همان ریشه ی عصم است و به معنای مانع و نگهدارنده به کار رفته است. راغب از جمله علمای لغت عرب در کتاب معروف خود به نام المفردات عصم را به معنای امساک نیز معنا کرده است که معنایی نزدیک به منع دارد. همچنین در سوره ی ممتحنه می فرماید:

«و لاتمسکوا بعصم الکوافر»؛ و هرگز زنان کافر را در همسری خود نگه ندارید.» (ممتحنه/ 10)

در این آیه ی شریفه نیز عصم و ریشه ی واژه ی عصمت به کار رفته است و به معنای نکاح و ازدواج آمده است. مفسّران گفته اند زیرا در حالتی که زن در نکاح و ازدواج مردی است از همسری سایر مردان منع می شود و خودداری می نماید و نیز شوهرش او را در عقد خود نگه داشته است. بنابراین واژه ی عصمت از نظر ریشه ی اغوی دلالت بر منع و امساک و نگه داری می کند.

ملکه ی عصمت در سطوح مختلفی در همه ی انسان ها وجود دارد و به نحو کامل و جامع آن در معصومین (علیهم السلام) تحقق یافته است. درجات انبیاء و امامان نیز بسته به همین ملکه ی عصمت در ایشان معین می شود

عصمت اصطلاحی!



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/11/15
زمان : 08:38 ق.ظ
بخوان! آگاه باش! و به آن افتخار کن!
نظرات | ادامه مطلب

مباهله

نزول آیه مبارکه مباهله، واضحترین دلیل بر فضیلت و عالی ترین مدرک برای حقانیت باورهای شیعه در مورد امامت و خلافت علی علیه السلام بعد از رحلت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می باشد. در این آیه وجود مقدس امیرمۆمنان علی علیه السلام به منزله جان پیامبر شناخته شده است و این حقیقت غیرقابل انکار ـ که از منظر تمام دانشمندان شیعه و اهل سنت جای تردید و شبهه در آن وجود ندارد ـ اثبات می کند که دومین شخص عالم امکان، علی علیه السلام است که شایستگی جانشینی حضرت خاتم الانبیاء صلی الله علیه و آله بعد از رحلتش منحصر در شخصیت وی می باشد.

شیخ مفید رحمه الله می فرماید: «خدای متعال در آیه مباهله حکم نموده است که علی علیه السلام جان رسول خدا صلی الله علیه و آله می باشد، و از این حکم معلوم می شود که امیرمۆمنان علی علیه السلام به بالاترین درجه فضیلت و برتری نائل شده است و با پیامبر صلی الله علیه و آله در کمال و عصمت از گناهان مشترک است.»

این سخن شیخ مفید برگرفته از حدیث معروف مساوات است. اهل سنت این حدیث را از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نقل می کنند که فرمودند: «مَنْ اَرادَ اَنْ ینْظُرَ اِلی آدَمَ فی عِلْمِهِ وَاِلی نوحٍ فی تَقْواهُ وَفَهْمِهِ وَ اِلی اِبْراهیمَ فی حِلْمِهِ وَ اِلی یحْیی بْنِ زَکریا فی زُهْدِهِ وَاِلی مُوسی فی هَیبَتِهِ وَاِلی عیسی فی عِبادَتِهِ فَلْینْظُرَ اِلی عَلی بْنِ اَبی طالِبٍ؛ هر کس می خواهد علم حضرت آدم و تقوا و فهم حضرت نوح و حلم حضرت ابراهیم و زهد حضرت یحیی و هیبت حضرت موسی و عبادت حضرت عیسی را ببیند، به علی بن ابی طالب بنگرد.



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. , نهج البلاغه ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/11/15
زمان : 08:37 ق.ظ
از این درد تلخ چیزی شنیده ای؟ آن را میشناسی؟!
نظرات | ادامه مطلب

امام علی

علی (علیه السلام) تنهاست!

چه كسی تنها نیست؟ كسی كه با همه و در سطح همه است. كسی كه رنگ زمان به خود می گیرد. احساس خلأ مربوط به روحی است كه آنچه در این جامعه و زمان و در این ابتذال روزمرگی وجود دارد نمی تواند سیرش كند. و لذا آنهمه یاران، آنهمه همرزمان، آنهمه نشست و برخاست با اصحاب پیامبر، هیچكدام برای علی (علیه السلام) تفاهمی بوجود نیاورده است. هیچكدام از آنها در سطح او نیستند. می خواهد دردش را بگوید، حرفش را بزند، گوش نیست، دلی نیست، و فهمی نیست تا بفهمد.

رنج بزرگ یك انسان این است كه  عظمت او و شخصیت او در قالب فكرهای كوتاه، در برابر نگاههای پست و پلید، و احساس او در روحهای بسیار آلوده و اندك و تنگ قرار گیرد.

 نیمه شب به طرف نخلستان می رود، آنجا هیچكس نیست، مردم راحت آرمیده اند، هیچ دردی آنها را در دل شب بیدار نگاه نداشته است، و این مرد تنها،‌ كه روی زمین خودش را تنها می یابد، با این زمین و این آسمان بیگانه است، و فقط رسالت و وظیفه اش، او را با جامعه و این شهر پیوند داده.

ولی وقتی به خودش بر می گردد می بیند كه تنهاست.

شبانه به نخلستان می رود، و باز برای اینكه ناله او بگوش هیچ فهم پلیدی و هیچ نگاه آلوده ای نرسد، سر در حلقوم چاه فرو میكند و می گرید.



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. , نهج البلاغه ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/11/14
زمان : 12:24 ب.ظ
 

 




.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات