از نظر امام رضا(ع)مردم چند دسته هستند؟
نظرات | ادامه مطلب

چند پند اخلاقی از امام رضا (ع)


همانا مردم دو دسته‌اند: یا حقیقتاً از او (شخص) بهتر و پرهیزکارترند یا بدتر و پست‌تر از او، پس چون با بدتر از خود دیدار کند، شایسته است که با خود بگوید: شاید خوبی او پنهان باشد و من نمی‌دانم؛ و چون با بهتر و باتقواتر از خود ملاقات کند، باید برای او خضوع و فروتنی کند تا به او ملحق شود.


شہادت امام رضا علیہ السلام کے بارے میں مختلف آراء ( حصّہ دہم )

امام رضا (ع) می‌فرمایند:

* هر کس به روزی کم راضی شود، خداوند از عمل کم او راضی خواهد شد.

* بخیل را آرامش، حسود را لذت، ملول را وفا و دروغ‌گو را مروت نیست.

* بر مۆمن سزاوار است که از پروردگار و پیامبر و امام خود، سه خصلت را بیاموزد:

1) خصلتی که از پروردگار باید بیاموزد، عیب پوشی و کتمان است.

2) خصلتی که از پیامبرش باید بیاموزد، مدارای با مردم است.

3) خصلتی که از امام خود باید فرا بگیرد، صبر در برابر ناملایمات و شدائد است.

* خرد انسان تمام نمی‌گردد، مگر آنکه در او ده ویژگی باشد:

1) از او امید خیر برود.

2) مردم از بدی او در امان باشند.

3) نیکی اندک دیگران را بسیار شمارد.

4) خیر بسیار خود را کم انگارد.

5) هر چه از او حاجت طلبند، دل‌تنگ و ملول نشود.

6) در طول عمر خویش، از کسب دانش خسته نشود.



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/11/23
زمان : 08:16 ق.ظ
قبول قرآن و رد امام علی؟!!!!
نظرات | ادامه مطلب

امام علی

قرآن کریم به عنوان اوّلین و مهم ترین دلیل و سند ما مسلمانان، به فراخور مقاطع مهم تاریخی صدر اسلام، آیات متعددی را درباره حضرت علی علیه السلام ذکر کرده که دقت و تفحّص در شأن نزول آن آیات، سیمای امام علی علیه السلام را در آن کتاب آسمانی ترسیم و شأن و مرتبت قدسی و الهی آن حضرت را بر مشتاقان حق و حقیقت مبرهن و آشکار می سازد.


در این مقال بر آنیم تا سیمای علی بن ابی طالب علیه السلام را در آیات متعددی از قرآن کریم دریابیم.

1. ماجرای لیله المبیت یا خوابیدن امام علی علیه السلام بر بستر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در شب هجرت، در اکثر منابع شیعی چون تاریخ یعقوبی، مروج الذهب مسعودی، الأرشاد مفید و جز آن آمده است. قابل توجه آن که در کتب معتبر اهل سنّت مانند ابن هشام، تاریخ طبری و کامل ابن اثیر نیز این واقعه به گونه مشروح ذکر شده است.

ابن هشام در ابتدای خبر هجرت، به این مطلب اشاره دارد که همه اصحاب هجرت کردند و هر کس ماند گرفتار حبس یا فتنه شد مگر علی بن ابی طالب و ابوبکر. سپس ماجرای خوابیدن حضرت علی علیه السلام بر رختخواب رسول خدا در شب هجرت ایشان به مدینه و پوشیدنِ جامه سبز حضرمی ـ که به دستور پیامبر برای محفوظ ماندن علی علیه السلام از آسیب دشمنان بود ـ را آورده است. سپس از هجوم کفار قریش در صبحگاه به بستر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و دیدن علی به جای ایشان سخن گفته است. طبری در کتاب تاریخش ماجرای فوق را مشروح ذکر کرده است. ابن اثیر نیز، ضمن ذکر ماجرای لیله المبیت، در خاتمه افزوده است، که کفّار قریش، هنگامی که علی علیه السلام را به جای پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در بستر یافتند او را زدند و به سوی مسجد الحرام بردند و ساعتی او را نگه داشتند سپس رهایش کردند. ذکر کامل این روایت تاریخی در منابع فوق، اهمیت اقدام علی علیه السلام در شب هجرت را به عنوان یکی از فضایل خاص برای آن حضرت تصریح می کند.

در أمالی شیخ مفید از امام چهارم علیه السلام روایت شده که آیه: «و من الناس من یشری نفسهُ ابتغاء مرضات اللّه و اللّه رۆوف بالعباد» (بقره،2/ 207) درباره علی علیه السلام و خوابیدن ایشان در بستر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به هنگام هجرت شبانه رسول خدا از مکه به سوی مدینه نازل شده است. لذا اهمیت اقدام شجاعانه علی علیه السلام از نزول این آیه در شأن و منزلت ایشان، به ثبوت رسیده است.



:: مرتبط با: نهج البلاغه ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/11/23
زمان : 08:15 ق.ظ
آیا درست است که بگوئیم یا علی؟
نظرات | ادامه مطلب

امام علی

«یا علی مدد» یعنی استمداد و کمک خواستن از امیر المۆمنین علیه السلام و لذا تحت مفهوم کلی «توسل» قرار می گیرد. لذا با تبیین مسأله «توسل» پاسخ به این سوال نیز روشن خواهد شد.

توسل یعنی تمسک جستن به وسیله ای برای نیل به مقصود. چنانکه می دانید خداوند جهان را بر اساس نظام اسباب و مسببات آفریده است یعنی برای رسیدن به هر چیزی باید اسباب آنرا دنبال کرد. در حدیثی می خوانیم: « أَبَی اللَّهُ أَنْ یُجْرِیَ الْأَشْیَاءَ إِلَّا بِالْأَسْبَابِ: خداوند تنها از طریق اسباب، امور عالم را تدبیر می کند.» [1] 

نکته اساسی آن است که این اسباب بر دو گونه اند: اسباب مادی و اسباب معنوی. همانطور که روییدن گل به اسباب مادی خود مثل زمین، شخم زدن، کاشتن، آبیاری و مانند آن نیاز دارد، اسباب معنوی نیز در عالم هستی تاثیرات ویژه خود را دارند. خداوند که همه هستی از اوست، برای اعطای فیض خویش اسبابی را قرار داده است و اموری را در جهت تقویت درگاه خویش و برآورده شدن حاجات به عنوان اسباب معنوی و وسایل معرفی کرده است. چنانکه در سوره مائده آیه 35 می فرماید: « یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَیْهِ الْوَسیلَةَ: ای کسانی که ایمان آورده‏اید! از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید! و وسیله‏ای برای تقرب به او بجوئید».

در بسیاری از روایات یکی از مصادیق «وسیله» در آیه فوق، توسل به اهل بیت علیه السلام بیان شده است. به طور کلی، هر چه که صلاحیت نزدیک کردن انسان به پیشگاه الهی را داشته باشد، «وسیله» است. لذا همانطور که نماز، روزه، احسان به دیگران و... «وسیله» هستند، استمداد به انبیاء، ائمه و اولیا نیز «وسیله» است. بنابر این «توسل» استفاده از «وسیله» و تمسک به اسباب قرب خداوند است. این قرآن کریم است که بخاطر مقام عظیم پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در نزد خداوند، استغفار آن حضرت برای مسلمین تائب را مقبول می داند. [2] پس استغفار و دعا و خواسته پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می تواند واسطه شود.

«یا علی مدد» یعنی استمداد و کمک خواستن از امیر المۆمنین علیه السلام و لذا تحت مفهوم کلی «توسل» قرار می گیرد. لذا با تبیین مسأله «توسل» پاسخ به این سوال نیز روشن خواهد شد


:: مرتبط با: نهج البلاغه ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/11/23
زمان : 08:14 ق.ظ
برنامه ای برای رستگار شدن/ معرفی کتاب
نظرات | ادامه مطلب


حضرت علامه آیه‌الله حسینی طهرانی در سال 1345 قمری در طهران دیده به جهان گشود. پس از اتمام تحصیلات راه طلبگی را پیش گرفت و به‌دست مرحوم آیه‌الله میرزا محمد طهرانی صاحب"مستدرك البحار"كه از اعاظم عصر و دائی پدری او بود، در مشهد مقدس ملبس به لباس تقوی و علم گردید و در سال 1364 قمری به شهر قم مشرف شده تحت عنایات حضرت معصومه سلام‌الله‌علیها با علامه طباطبائی آشنا شد.


حسینی طهرانی

در سال 1370قمری به سفارش علامه طباطبائی و شهید شیخ محمد صدوقی یزدی راهی دیار نورانی مولی‌الموالی امیر‌المومنین علیه‌السلام گردید. بالاخره تلاشها و مجاهدتهای مستمر به بار نشست و فیوضات امیرالمومنین علیه‌السلام ایشان را به مرحوم حاج سید‌هاشم موسوی حداد رضوان الله علیه متصل ساخت.

در كتاب"روح مجرد"كه یادنامه مرحوم حداد است نوشته‌اند:"ای نور مطلق،‌ ای روح مجرد،‌ای حداد، تو دریائی بودی كه امواج آن توحید و معرفت بود و آبهای آن شهود و بصیرت و یقین...."با اتصال به مرحوم حداد فصل نوینی در زندگانی ایشان پدید آمد. مراقبت‌های سلوكی و زحمات گذشته به ثمر نشست و حقیقت توحید در روح شروع به بالیدن نمود.

پس از 24 سال تلاش الهی در طهران در سال 1400قمری به آستان ملائك پاسبان علی‌ابن‌موسی‌الرضا علیه‌السلام مُشرّف و رحل اقامت خود را در محضر فیاض آل‌محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله افكند.



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/11/21
زمان : 01:33 ب.ظ
فاطمه‌معصومه علیهاالسلام، و نقشه راهی برای زندگی
نظرات | ادامه مطلب

حضرت معصومه

علم حقیقی در اسلام ارجاع به محفوظات ذهنی و کتابهای نوشتنی نیست بلکه الگویی مانند فاطمه معصومه علیهاالسلام دارد و مناسبات مرتبط با این بانو فرصتی برای بازتعریف مفهوم علم حقیقی در اسلام و طریقه کاربستن آن در زندگی خود است. در اینجا می‌خواهیم درباره روشن‌بینی مسیر زندگی که ثمره علم حقیقی است بیشتر بیندیشیم.

 

رابطه دو طرفه میان علم و عمل

شایسته یادآوری است که علم حقیقی از نوع محفوظات و محتاج قلم و کاغذ نیست. تفاوت اساسی که میان معرفت دینی با محفوظات و نوشته‌ها وجود دارد، آن است که معرفت از سنخ عمل است. به عبارت دیگر هر کس بیشتر حفظ داشته باشد، عالمتر و با معرفت‌تر نیست، بلکه ملاک اصلی، عمل است یعنی هرکس بهتر و بیشتر به دانسته‌های خود عمل کند، عالمتر و با معرفت‌تر می‌باشد. از امام صادق علیه السلام چنین روایت شده است:

لَا یَقْبَلُ اللَّهُ عَمَلًا إِلَّا بِمَعْرِفَةٍ وَ لَا مَعْرِفَةَ إِلَّا بِعَمَلٍ فَمَنْ عَرَفَ دَلَّتْهُ الْمَعْرِفَةُ عَلَى الْعَمَلِ وَ مَنْ لَمْ یَعْمَلْ فَلَا مَعْرِفَةَ لَهُ أَلَا إِنَّ الْإِیمَانَ بَعْضُهُ مِنْ بَعْضٍ (کافی؛ ج1، ص44)

«خدا عملی را قبول نمی‌کند مگر با معرفت، و معرفتی وجود ندارد مگر با عمل، پس هر کس معرفت پیدا کند،‌ آن معرفت او را به عمل سوق می‌دهد و هر که عمل نکند،‌ اساساً معرفتی ندارد. آگاه باشید که ایمان جزئی به هم پیوسته و به هم مرتبط است».

این فهم بسیار اهمیت دارد به گونه‌ای که کوششهای فراوان ما در راه خدا اگر بدون فهم و بینش درست باشد نتیجه‌اش بجز دوری ما از خدا هیچ نیست:

عَنْ طَلْحَةَ بْنِ زَیْدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام یَقُولُ الْعَامِلُ عَلَى غَیْرِ بَصِیرَةٍ َالسَّائِرِ عَلَى غَیْرِ الطَّرِیقِ لَا یَزِیدُهُ سُرْعَةُ السَّیْرِ إِلَّا بُعْداً (همان منبع)

طلحه بن زید می‌گوید شنیدم که امام صادق علیه السلام می‌فرمود: «آنکه بدون بینش،‌ عمل می‌کند مانند کسی است که در غیر راه حرکت می‌کند و هرچه سریعتر هم حرکت کند از راه اصلی دورتر می‌گردد».

بنابراین یکی از احتیاجات اساسی ما شناسایی راه درست زندگی و به دست آوردن نقشه‌راهی است که از کوچکترین تا بزرگترین مسائل را به کمک آن بتوانیم به روشنی ببینیم و راه کسب این معرفت نیز عمل است.



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. , حضرت معصومه سلام الله علیه ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/11/21
زمان : 01:31 ب.ظ
 

 




.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic