تبلیغات
امام حسن مجتبی علیه السلام - عاقبت ایجاد بدعت در دین
عاقبت ایجاد بدعت در دین
نظرات |

دین ‏مقدس اسلام براى همه شئون بشرى قاعده و حكم و طریق شناخت آنها را «آنچنانكه‏ هستند» و «آنچنان كه باید باشند» تعیین نموده است، تغییر دادن هر یك از آنها بدعتى ‏است كه مستلزم ضلالت است.

یکی از آفات و آسیبهای مهمی که جریانهای  فکری و فرهنگی به ویژه ادیان و شریعت های الهی را در طول تاریخ با مشکلات روبرو  ساخته بدعت و جریانهای بدعت گذار بوده است.

اسلام به ویژه  مکتب آسمانی اهل بیت علیهم السلام همواره در طول تاریخ با بدعت و بدعت گذاری مواجه بوده است. از همین روست که علی علیه السلام می فرمایند: هیچ بدعتی در دین ایجاد نمی شود مگر آنکه سنتی ترک گردد، پس از بدعت ها بپرهیزید و با راه راست و جاده آشکار حق باشید. (نهج البلاغه، خطبه 145)

تعریف بدعت

بدعت در لغت به معنای کاری نو و بی سابقه است که نمونه قبلی نداشته باشد. قرآن کریم خداوند را چنین توصیف می کند: بدیع السموات والارض. او پدید آورنده آسمان ها و زمین است. (که آنها را بدون الگو و نمونه پیشین آفریده است. همچنین درتوصیف پیامبر صلی الله علیه و آله می فرماید: قل ما کنت بدعا من الرسل بگو من میان پیامبران پدیده نو ظهوری نیستم. (بلکه پیش از من نیز پیامرانی آمده اند).

راغب می گوید: ابداع، پدید آوردن چیزی است که نمونه و سابقه نداشته باشد و چاهی را که تازه حفر کرده باشند بدیع می گویند. بنابر این هر چیز جدید و بی سابقه را بدیع و کار نو ظهور را بدعت گویند.

اسلام به ویژه  مکتب آسمانی اهل بیت علیهم السلام همواره در طول تاریخ با بدعت و بدعت گذاری مواجه بوده است. از همین روست که علی علیه السلام می فرمایند: هیچ بدعتی در دین ایجاد نمی شود مگر آنکه سنتی ترک گردد، پس از بدعت ها بپرهیزید و با راه راست و جاده آشکار حق باشید. (نهج البلاغه، خطبه 145)

موارد استعمال بدعت

اصطلاح بدعت امروزه در دو مورد به كار برده مى شود:

مورد یكم) هر چیز نو و بى ‏سابقه كه از یك یا چند نفر بروز پیدا مى‏ كند. بدعت‏ به این معنى‏ بطور عام قبیح و مورد سرزنش نیست، زیرا تردیدى در این نیست كه پیشرفت علوم و تحول اجتماعات و گسترش صنایع و معارف همه و همه، ناشى از نوآورى‏ هاى نوابغ و مبتكران و صاحبنظران قرون بوده است. بدعت و ابداع به این معنى نه تنها محكوم و مردود نیست، بلكه همانگونه كه در امتداد تاریخ مشاهده مى‏ كنیم، نوبینى، نوگرایى و نوآورى بوده است كه باعث ‏شده ‏بشر در ابعاد بسیار متنوع پیشرفتى داشته باشد.

و با كمال قاطعیت ‏باید گفت: هر انسانى كه چه در حال انفراد و چه در حال جمعى، توانایى آزاد ساختن خود را از زنجیرهاى كهن و بندهاى محكمى [كه نه به جهت اصالت‏ و واقعیت آنها، بلكه تنها به جهت گذشت زمان در چشمه ‏سار وجود آدمى رسوب و ته‏ نشین شده ‏اند] نتواند خود را آزاد كند، چنین انسانى توانائى حركت در این زندگى را ندارد، چه رسد به اینكه به تكاپوى مسابقه در خیرات و كمالات موفق گردد.

آیات ‏قرآنى این معنى را در آیات مربوط به توبیخ اقوام و مللى كه تكیه به عقاید گذشتگان‏ خود مى‏كردند، در چند مورد بیان كرده است. پس انسان ساخته شده یا انسانى كه ‏میخواهد در این زندگانى ساخته شود، همواره باید با واقعیات و حقائق در ارتباط باشد،خواه امروز به وجود آمده باشند یا هزاران سال پیش.

مورد دوم) بدعت‏به معناى به وجود آوردن قضیه‏ اى بى ‏سابقه درباره حقیقتى، درصورتیكه آنچه درباره آن حقیقت‏ به وسیله عقل سلیم یا دین الهى اثبات شده است، درگذشته بیان شده و گذشت زمان و بروز عوامل گوناگون نتوانسته است‏ حكم عقل سلیم و دین الهى را درباره آن حقیقت اصیل و ریشه‏ دار متزلزل بسازد، بلكه حتى عوامل مزبور واقعیت و استحكام آن را بیشتر آشكار ساخته است.

بعنوان مثال: حقائقى كه در اصول و عقائد اسلامى وجود دارد، مانند توحید و صفات خداوندى و نبوت و معاد و مسئله‏ زمامدارى و همچنین احكام فقهى و اخلاقى و جهان‏ بینى كه بطور كلى اثبات شده است، همه اینها با نظر به فطرت اصلى انسان‏ ها در ارتباطات چهارگانه (ارتباط انسان با خویشتن، ارتباط انسان با خدا، ارتباط انسان با جهان هستى و ارتباط انسان با همنوعان خود) ثابت‏ بوده و قابل دگرگونى نیستند، مگر آنچه كه راجع به موضوعات و احكام ثانویه مى‏ باشد.

با توجه كافى به معناى بدعت ‏بنیان‏ كن، خواهیم دید آنچه كه بشریت را با زشت ‏ترین و وقیح‏ ترین شكل به حیوانیت درنده‏ مى‏ كشاند، همین بدعتها است كه همه موجودیت مادى و معنوى انسان را متلاشى ساخته ‏و آن را به ورطه نابودى مى ‏كشاند.

بدعت در دین جایز نیست

در مقابل این حقائق ثابت و اصیل هر بدعت‏ حادثه خلاف واقع بوده و باید از بروز آنها به شدت جلوگیرى كرد و در صورت بروز باید به هر نحوى است استمرار آن را قطع نمود.

به عنوان مثال در مقابل لزوم اعتقاد به خدا، انكار یا تردد در وجود خدا و یا عدم اعتقاد به‏وجود آن ذات اقدس، بدعت هایى است كه باید به هر نحوى كه ممكن است ‏با آنها به مبارزه‏ پرداخت و همچنین دیگر مسائل اصولى و فقهى و اخلاقى مانند وجوب ارتباط با خدا به وسیله عبادات، تنظیم مسائل اقتصادى جامعه و قواعد اخلاقى مانند «هر كارى باید از دستمزد عادلانه برخوردار باشد.» «بر خود بپسند آنچه را كه بر دیگران مى ‏پسندى و بر دیگران مپسند آنچه را كه بخود نمى‏ پسندى‏»

با توجه كافى به معناى بدعت ‏بنیان‏ كن، خواهیم دید آنچه كه بشریت را با زشت ‏ترین و وقیح‏ ترین شكل به حیوانیت درنده‏ مى‏ كشاند، همین بدعتها است كه همه موجودیت مادى و معنوى انسان را متلاشى ساخته ‏و آن را به ورطه نابودى مى ‏كشاند.

 از همین جا معناى كلام مبارك رسول خدا صلى الله‏ علیه و آله و سلم روشن مى‏ شود كه فرمود: كل بدعة ضلالة و كل ضلالة فى‏النار (هر بدعتى گمراهى است و هر گمراهى در آتش است) زیرا،دین ‏مقدس اسلام براى همه شئون بشرى قاعده و حكم و طریق شناخت آنها را «آنچنانكه‏ هستند» و «آنچنان كه باید باشند» تعیین نموده است، تغییر دادن هر یك از آنها بدعتى ‏است كه مستلزم ضلالت است و بدین جهت است كه امیر المۆمنین علیه السلام در جملاتی مى ‏فرماید: و ما احدثت‏بدعة الا تركت‏بها سنة (و هیچ بدعتى ‏احداث نشده است مگر اینكه سنتى به وسیله آن متروك گشته است) (نهج البلاغه خطبه 145)



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1394/06/26
زمان : 08:59 ق.ظ
می توانید دیدگاه خود را بنویسید
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.