دانلود حرکت کاروان امام حسین (ع) ۹۴-حاج محسن صائمی-کربلایی مهرداد صائمی
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1394/03/9
زمان : 09:28 ق.ظ
به خدا قسم که این پیامبر است!
نظرات | ادامه مطلب

حضرت علی اکبر

حسین در مرگ پیامبر شاید از همه بی‌تاب‌تر بود. او اگرچه آن زمان کودک بود، امّا این جراحت قلبش تا بزرگی التیام نیافت. آن قدر بغض کرد، آن قدر لب برچید، آن قدر گریه کرد که آتش به جان فرشتگان آسمان زد و اگر کفر نبود می‌گفتم که خدا هم بی‌تاب شد از این همه بی‌تابی. آن‌قدر که محمدی کهتر، پیامبری دیگر، و شبیهی از پیامبر را بعدها در دامان حسین گذاشت تا جگر سوخته‌اش التیام بیابد.
وقتی علیّ اکبر به دنیا آمد، چند نفر با دیدنش بی‌اختیار «لیلا» را «آمنه» صدا زدند و «علی» را «محمد»! عجیب بود این شباهت. انگار به محض تولّد او، بوی پیامبر در فضای خانه استشمام شد.
محمد بود! به واقع محمد بود! وقتی در کوچه و خیابان می‌گذشت، همه انگشت حیرت به دهان می‌گزیدند و ظهور دوباره پیامبر را به حیرت می‌نگریستند.
در کربلا هم همین شد:
اول، تا مدّتی هیچ‌کس او را نمی‌شناخت. نقاب به صورت انداخته، عمّامه سحاب به سر پیچیده، و تحت الحنک به گردن بسته بود. گیسوان سیاهش را به نیم کرده، نیمی از دو سوی گردن بر شانه آویخته و نیم دیگر بر پشت ریخته؛ بی هیچ کلام شروع به گشت زدن در میدان کرد. پاهایش را به دو پهلوی اسب می‌فشرد. با جلال و جبروت، میدان را در زیر پایش به لرزه در می‌آورد و دل‌های دشمنان را میان زمین و آسمان معلّق نگه می داشت. نفس در سینه‌ها حبس شده بود و همه چشم‌ها نگران این سوار بود. انگار سر و گردن سپاه دشمن همه به ریسمانی بسته شده بود در دست های او، که با گردش او سرها و گردن‌ها نیز می‌چرخید و دور شمسی او را دنبال می‌کرد.
گه‌گاه سرها پیش‌تر می‌آمد و نگاه ها حیران تر می‌شد و این همان لحظه بود که باد، نقاب را از صورت او کنار می‌زد و بخشی از شمایل او را عیان می‌کرد.

رابطه ی حسین با علی اکبر فقط رابطه ی یک پدر و پسر نبود. رابطه ی یک باغبان با زیباترین گل آفرینش بود. رابطه ی عاشق و معشوق بود. رابطه ی دو انیس و همدل جدایی ناپذیر بود. رابطه ی ماموم و امام بود. رابطه ی مرید و مراد بود.. رابطه ی محب و محبوب است.

تو خیال کن که ابر و باد دست به دست هم می‌دهند و جرعه نور را می‌پوشانند. ابر اما ناگهان کنار رفت. نقاب به بالا گریخت و قرص ماه تماماً نمایان شد. فغان از سپاه دشمن برخواست که: «وال‍له این رسول ال‍له است! این پیامبر خاتم است! این نبی مکرم است!».
هول در دل «ابن سعد» افتاد. او سوار را خوب می‌شناخت اما با گمان مردم باید چه کرد؟ این انفعال و اضمحلال که در سپاه او افتاده بود، عنان را از دستش می‌ربود و کار به فرجام نمی‌رسید.
فریاد زد که: «این جا کجا و پیامبر؟! عقلتان کجا رفته مردم؟!»
یکی با صدای لرزان و ملتهب گفت: «پس کیست که در میدان ظهور کرده است؟! من پیامبر را به چشم دیده ‌ام. هم اوست بر قلّه شباب و جوانی!».



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1394/03/9
زمان : 09:26 ق.ظ
فوت و فن «دلال» با خدا
نظرات | ادامه مطلب

محبت که به نقطه جوش برسد، می‌شود آدم کمی خودش را شیرین کند و به اصطلاح اهل راز، ناز کند و غنج برود برای دیدار دلدار. این را می‌گویند مناجات "دلال". فرق دارد با مناجات "استرحام".

مناجات

یک. وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِیدِ(ق/16)

از اول اینقدر فاصله نبود بین من و تو. گناه آمد و شکاف انداخت بین ما. شکاف هر روز عمیق‌تر شد و فاصله‌ها همینطور دورتر. و من در کمین فرصتی طلایی که شکاف را پر کنم. حالا اما روزها خودشان را رساندند به شعبان و ماه عزیزت، ‌همان فرصت ناب استثنایی است که در روزهای دوری‌ام از تو، مدام در آینه آینده می‌پاییدمش.
نفس کشیدن در فضای شعبان، ریه‌هایت را پر می‌کند از حس همجواری با خدا که حضورش در لحظه لحظه‌های این ماه جاری است. روزهای دیگر شاید این حس عجیب اینقدر قوی نباشد. نه که او نزدیک نیست که هست به گواه این کریمه اش که فرمود: أَنَّ اللّهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ(انعام/24). خودش فرموده: "حائل می‌شود"، آن هم به صیغه فعل مضارع که دوام و پیوستگی را می‌رساند. فرقش این است که در ماه‌های خوب خدا باران رحمت زنگار گناه را از دیده دل می‌شوید و در پرتو این جلا، حضور ناب حضرت آفتاب، بیشتر متلالا می‌شود.
دو. یأیّها النّاسُ أنتُمُ الفُقَراءُ إلَی اللّهِ واللّهُ هُوَ الغَنِی الحَمید(فاطر/15).

شعبان بهار عاشقان است. بهاری که آکنده است از شکوفه‌های اجابتی که بر قنوت دست‌ها روئیده‌اند.
عطر ندبه‌های دلتنگی که در کوچه‌سارهای شعبان می‌پیچید، هوش از سر عقلت می‌برد. آنقدر سرمستت می‌‌کند که قاعده بندگی را از یاد می‌بری. یادت می‌رود که هویتت، یکپارچه، پیچیده شده است در فقر و فاقه. آنقدر که به جای ابراز نیاز، دلت هوای ناز دارد و کرشمه.


:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1394/03/9
زمان : 09:23 ق.ظ
دانلود دومین اجتماع مدافعان حرم ۱۳۹۴-حاج مهدی اکبری
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1394/03/7
زمان : 09:11 ق.ظ
زنان منتظر بخوانند!!
نظرات | ادامه مطلب

انتظار مقدس در نهاد مقدس(5)

منتظر

اینک در این مقاله نوبت به آن رسیده است که بیان کنیم، زن در خانواده به عنوان «همسری مهدوی» چه ویژگی هایی باید داشته باشد. نقش زن در خانواده بسیار پررنگ است چراکه زمان بیشتری از مرد را در خانه می گذراند، و بازوی اصلی برای ایجاد شور و نشاط و پایبند کردن شوهر به زندگی در خانواده می باشد.

زنها موجوداتی ظریف و احساساتی هستند که البته این احساسات از ویژگی های تکوینی زن محسوب می شود[1] و ابزاری است برای دلربایی از شوهر خود و راهی است برای رسیدن زن به کمال. اما همواره باید بکوشد و فراموش نکند که در زندگی، نمی توان با احساس صرف زندگی کرد و بلکه در خیلی مواقع باید احساس را کنار گذاشته و با عقل تصمیم بگیرد. زن مهدوی زنی است که در زندگی مشترک با همسر خود ترکیب مناسبی از «عقل» و «احساس» را کنار هم می گذارد و بهترین یاور و شریک زندگی برای همسر خود می شود.

 

خصوصیات زن مهدوی نسبت به همسر خود

1- اطاعت از شوهر: در روایتی از پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله نقل است که فرمود: «اگر می خواستم دستور دهم کسی برای غیر خداوند سجده کند، همانا به زن دستور می دادم که برای شوهرش سجده نماید.»[2] روشن است که سجده برای غیر خداوند جایز نیست و چنین تعبیری صرفاً به غرض ترغیب زنان به حفظ احترام و اطاعت شوهران بیان شده است.
اسلام تاکید دارد که در هر جمع یا گروهی که انسان ها قرار می گیرند برای خود یک رئیس یا یک مسئول انتخاب کنند. خانواده یکی از این جماعتهاست و خداوند مسئول آن را انتخاب کرده است. مرد مسئول خانواده است و دیگر اعضای خانواده باید تحت قیمومیت او قرار بگیرند. از این روست که اسلام سفارش زیادی به زنان کرده است که در خانواده، اطاعت مردان را پیشۀ خود سازند. اطاعت زن نسبت به مرد در همۀ شئون زندگی می باشد، البته به غیر از مواردی که اطاعت از مرد، در جهت مخالفت با حکم خداوند است که در این مورد زن نباید از شوهر خود اطاعت کند.

زن مهدوی زنی است که در زندگی مشترک با همسر خود ترکیب مناسبی از «عقل» و «احساس» را کنار هم می گذارد و بهترین یاور و شریک زندگی برای همسر خود می شود.


:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1394/03/7
زمان : 09:09 ق.ظ
 

 




.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.